Boletín de Febrero de 1999 del Club Montañeros Celtas



EL ARCO SUR (5ª ETAPA)

DOMINGO 17 DE ENERO DE 1.999

La mañana se presentó muy inestable en cuanto a meteorología. El día anterior llovió, haciéndolo fuertemente a lo largo de la noche... motivo por el cual creemos que, de las 30 personas anotadas en principio, solamente aparecimos 14 a las 9 h en Plaza de España: Gaspar, Enrique, Manolo, Lourdes, Javi, Victoria, Agustín, Natalia, Julio y Begoña y 4 amigos de Alemania.

Esperamos 15' a que alguien más fuera llegando, pero en vista de que el número no aumentaba, decidimos emprender camino. Bajando por la autovía, a la altura de Mós, una intensa granizada puso a prueba la destreza de los conductores y el espíritu montañero de todos nosotros.

Continuamos camino al Alto do Rodicio. Parada en un bar de carretera para tomar un café y esperar por un cuarto coche. Hace frío y el día sigue estando muy desapacible, cuatro integrantes del grupo desisten, dicen que no van. Quedamos 10. Llega el cuarto coche con Lourdes y muy buenas noticias, el Rodicio está nevado y precioso.

El ánimo se levanta, nos dirigimos al Monasterio de Xunqueira de Espadañedo. Visita de rigor mientras individualmente pensábamos qué hacer, ¿la etapa entera?, ¿mitad?.

El frío continua muy intenso. Comienza a nevar... se empieza a disfrutar del momento. Ante el asombro de la gente del pueblo, decidimos emprender la travesía. Hubo quien, en un momento de sensatez (que también los tenemos), avisó a un paisano del pueblo de que si a las 21 h no llegábamos, pues ya se sabe, a por la Benemérita.

Sigue nevando. Pies en marcha atravesamos el pueblo Xunqueira de Espadañedo y nos encaminamos a la Ermita de Nuestra Señora do Monte. Ante nuestros ojos: montañas vestidas con manto blanco, tejados de casas cubiertos de nieve, árboles blanquecinos, ¡parece una postal de Navidad!... el paisaje era divino y nuestra admiración inmensa.

Irremediablemente pensamos en los que desistieron, en los que habíais preferido no ir y en toda esa gente que se pierde lo que se pierde...

En el trayecto pasamos por las aldeas de Pardeconde y Penso. A medida que íbamos avanzando dejó de nevar e incluso salió algún rayo de sol. Nos desprendimos de alguna ropa y seguimos caminando, siempre sobre nieve, hasta llegar a las inmediaciones de la mencionada Ermita. Una vez allí nos propusimos alcanzar la cima de Cabeza de Meda antes de comer. Así lo hicimos, pero primero tuvimos que enfrentarnos a una muy desagradable ventisca. Serían las 4 de la tarde cuando lo conseguimos y tras parar ½ segundo para comer (el frío era insoportable) emprendimos bajada hasta el Alto do Rodicio, pasando entre otros por los lugares de Paradellas y As Chas.

Antes de proseguir camino por la carretera nacional encontramos un ansiado y deseado BAR, dónde tomamos algo caliente y regresamos a Xunqueira de Espadañedo (alrededor de las 7 ½ de la noche)

Así se completó uno de los días que más mereció (por no decir el que más) levantarse de la cama para ir a la montaña.

B.A.

URKIOLA - 98

DOMINGO -7 - DICIEMBRE

DENDE O ALLUITZ A URKIOLA

 

Aquela mañanciña desperteime coma case sempre, moi cedo. Facía moito frío e dempois de estirar un pouco as pernas e bocexar acerqueime a ver si tiña algo para o almorzo, desilusión, estaban os restos de onte.

O caserío estaba moi tranquilo ninguén se erguera ainda, era un de eses días en que todo o mundo se ergue tarde coma si o día se retrasase en chegar. Dende que nacín, hay xa uns sete anos, ainda non comprendo este comportamento, ¡elas saberán!.

Como o gando ainda estaba na corte e non tiña nada mellor que facer escomencei a cheirar un pouquiño por aquí e un pouquiño por alí, ¡sorpresa!, o ar me traia un cheiro dun colega meu así que me dispusen a esperalo.

Cando chegou me din conta de que non era de aquí, non tiña o noso cheiro, e ademais falaba con asento catalán.

Detras dil viñan sinco janaderias, catro bellas e un xato. Pregunteille o meu colega a onde ian e me dixo, con un pouco de mala lendia, que para o monte. Coma no caserio me esperaba un día pouco movido me fun con eles.

Dempois de deisar Olazábal comenzamos a subir po-los piñeirales que levan o collado do Alluit, a mañá era moi fria e daba gusto camiñar entre os piñeiros pois ca subida un entraba en calor enseguida.

Cando a zoa de piñeiros quedou atrás comenzou a cair un pouco de agua e seguimos camiñando po-lo monte xa sen pinos hasta o collado, alí duas das janaderias foron hacia a cume do Alluit e as otras tres se dirixiron hacia a cume do Altz Txiki. Eu como xa coñezo o Alluit e sei moi ben que é unha subida de manda truco rematada nunha cresteria de filo de navalla fun hacia o Txiki que é mais baixo e menos empinado.

Cando iamos subindo o meu colega catalan agarrouse un cabreo de carallo porque me arrimei a sua janaderia,¡case que me come!. Dempois baixamos hacia o val do río Gasta e como parou de cair mocallo as janaderias pararonse a comer, eu apañei con un chacho de chourizo, aceite de sardiñas, algo de pan e unhas codias de queso. Non é por queixarme pero a verdade e que non comin moi ben.

Continuamos camiño entre as fallas hasta salir a pista que da a carretera do porto de Urkiolako. Esta pista e moi fermosa pois discurre entre unha repoboación de cipreses moi apretados e moi altos tipo verdes vales Suisos.

Cando chegamos a estrada as janaderias escomenzaron a tirarme pedras así que me desarrimei un pouco deles pero seguinnas e atopeinas no alto de Urkiola tomando Pxarán. Cando remataron de beber o meu colega e duas das janaderias meteronse nun carro e as outras seguiron po-lo sendeiro que baixa paralelo a estrada de Durango hasta chegar o camiño por onde suben a Santa o día da Romería. Este camiño baixa por entre os piñeiros hasta cruzar o río Gasta o pé do pico Untzilatx e un sitio ben fermoso. Por aquí sempre hai moitas janaderias que veñen a escalar.

Como as janaderias cas que salín do caserio tiraron po-la pista de Mendiola xunteime con unhas que baixaban de escalar. Estiven un cacho con elas pero como non tiñan nada para xantar tirei cara o caserio onde me agardaba o meu plato de roxóns.

Celtis Lupus

 

BICICLETA DE MONTAÑA

14 de Marzo de 1999

 

RECORRIDO:

Camino del agua

DURACIÓN APROXIMADA:

3 horas (unos 35 Km)

DIFICULTAD:

Media - baja

LUGAR Y HORA DE SALIDA:

San Juan (muro de Seragua) a las 10:00

 

 

 INTEGRAL ANCARES

19-20-21 MARZO 1999

SALIDA: CELTAS DIA 19 A LAS 9:00 HORAS

PUERTO PEDRAFITA - PUERTO ANCARES

 

RECORRIDO PREVISTO

Pedrafita do Cebreiro (1110 m.) - Monte do Curisco (1374 m) - O Portelo (1066) - Monte Vidual (1287) - Penarrubia (1821) - Tres Obispos (1792) - Los Penedos (1783) - Corno Maldito (1848) - Collado de Boca do Campo – Lagos (1867) - Mostallar (1924) - Cuiña (1987) - Puerto de Ancares (1684).

Los que no deseen hacer la integral, se buscará donde acampar y realizar recorridos de un día.

DATOS DEL RECORRIDO

DISTANCIA APROXIMADA: 50 Km

DESNIVELES EN SUBIDA: 2900 m.

DESNIVELES EN BAJADA: 1700 m.

HORARIO EFECTIVO: 17 A 20 h.

DIFICULTAD: ALTA

La Sierra de Ancares, a caballo entre las provincias de Lugo y León, se desarrolla, con una orientación general de SW-NE., por espacio de unos 20 Km., desde el collado de O Portelo a una altura de 1066 m., hasta el Puerto de Ancares a 1684 m., donde se une al macizo de Miravalles, ya perteneciente al eje de la Cordillera Cantábrica.

El ecosistema ancareño esta formado principalmente por robles, hasta los 1500 m. de altitud, siendo sustituido progresivamente por el abedul a partir de los 1300 m., asimismo encontramos afloraciones de árboles tan emblemáticos como el acebo, el serbal o el tejo, también es abundante el castaño, en las laderas de Penarrubia hay algunas manchas de hayas y en cuanto al sotobosque, arándanos, piornos, etc., ocupan más del 50% de la sierra.

En cuanto a la fauna, hay que referirse a la "Pita do Monte" (Urogallo), ya que en las vertientes de Donis, aunque en franca recesión, se halla la última colonia de esta gallinácea salvaje en suelo gallego. También es posible constatar el paso de mamíferos tan importantes como el oso y el lobo, muy abundantes son el jabalí y el corzo y muy disminuidas las colonias de ciervos y rebecos.

Hidrológicamente, la vertiente nor-occidental es cantábrica a través de la cuenca del río Navia,

siendo atlántica la vertiente sur-oriental, a través de los ríos Ancares-Cua- Burbia que vierten sus aguas al Sil.

Sobre los asentamientos humanos, una mención especial a la palloza, construcción prerromana habitada hasta hace muy pocos años, que podemos contemplar por ejemplo en Piornedo, en la vertiente luguesa o en Campo del Agua en la Berciana.

Precio autobús socios: 3600 pts (21,63 euros).

 

 

CAUREL

27-28-29 MARZO 1999

SALIDA: CELTAS DIA 27 A LAS 9:00 HORAS

PUERTO PEDRAFITA - CAMPING SEOANE

 

RECORRIDO PREVISTO

Pedrafita do Cebreiro (1110 m.) - O Cebreiro - Rubiais - Brañas - Faro(1621) - Faial de Romero -(vivac) - Collado Visuña - Formigueiros (1654) - Devesa da Rogueira - Camping Seoane.

DATOS DEL RECORRIDO

DISTANCIA APROXIMADA: 40 Km

DESNIVELES EN SUBIDA: 1600 m.

DESNIVELES EN BAJADA: 2000 m.

HORARIO EFECTIVO: 14 A 16 h.

DIFICULTAD: MEDIA- ALTA

Al SE de la provincia de Lugo encontramos esta peculiar Sierra, de orientación general NE-SW, encuadrada por los profundos valles de los ríos: Selmo-Soldón-Quiroga oriente y por el Lor a occidente, todos ellos tributarios del Sil.

Desde el punto de vista morfológico, es la flora lo que le da a esta comarca un carácter excepcional, en nuestro recorrido visitaremos el "Faial de Romero" y la devesa "Da Rogueira", se considera a estos hayedos como los mas occidentales de Europa.

También hay que hacer mención, en la primera parte del recorrido a: O Cebreiro, donde se halla el monasterio de Santa María, un hospital de peregrinos, hoy convertido en hostal y donde quedan todavía algunas pallozas, una de ellas convertida en museo.

Precio autobús socios: 3200 pts (19,23 euros).

 

 

PICOS DE EUROPA

SEMANA SANTA 1999

VALDEÓN - GARGANTA DEL CARES - TORRE BERMEJA 2400 - VEGABAÑO - PANDERRUEDA - PANDETRAVE - COLLADO JERMOSO - LLAMBRIÓN 2642

ACTIVIDADES PROPUESTAS

DE UNA JORNADA:

1) ASCENSIÓN A TORRE BERMEJA (2400 m.)

2) GARGANTA DEL CARES.

3) PANDERRUEDAS-GILDAR-VALDEÓN.

4) PANDERRUEDAS-PEÑA DE DOBRES-VALDEÓN

TRAVESÍA DE DOS JORNADAS:

ASCENSIÓN A LA TORRE DEL LLAMBRIÓN (2642)

TRAVESÍA LARGA:

RECORRIDO: CAMPING - COLLADO DE PAMBUCHES -VEGABAÑO (22h) - PUERTO DE DOBRES - PUERTO DE PANDERRUEDAS - GILDAR - CHOZO DE ANZO (VIVAC) - PEÑA CABANCEDA - PUERTO DE PANDETRAVE - SANTA MARINA - ALBERGUE - POSADA DE VALDEÓN - CAMPING.

Precio autobús socios: 4500 pts (27 euros)

 

 

CAMBIOS EN EL CALENDARIO

Las jornadas de escalada para mayores de 25 años previstas en Febrero se trasladan al 10-11 de Abril.

La actividad de 'rafting' prevista para 1-2 de Mayo se traslada al 8-9 de Mayo.

 

 

AVISO IMPORTANTE

 

El cierre de las inscripciones se realizará, a partir de ahora, el jueves de la semana anterior al de la realización de la actividad prevista.

 

 

MENSAJE

 

Se ha vuelto a reproducir la medalla original del 25 aniversario, a todos los socios que la tengan y que quisieran adquirir la original, podrán hacerlo pagando el importe de la misma. Hacer las solicitudes en la secretaría del club.

 

 

PRÓXIMAS ACTIVIDADES

 

FEBRERO

21 Arco sur 7º Etapa

28 Recorre un Sendero con nosotros "Entrerrías" PRG-48

 

MARZO

6-7 Curso Descubrimiento a la Espeleología

14 Bici de montaña

19-20-21 Alta Montaña "Integral Ancares"

27-28-29 Alta Montaña "Caurel"

 

ABRIL

1-4 Salida Alta Montaña "Picos de Europa"

 

 




Pulsa en webmaster para comentarios respecto a la página.