Boletín de Setembro de 2002

Club Montañeiros Celtas

Principal Información xeral Boletines Calendarios Fotos Enlaces



 
 

CONVOCATORIA ASEMBLEA XERAL EXTRAORDINARIA

Estimados/as socios/as.
Seguindo as disposicións dos nosos Estatutos e cumprindo a normativa da Federación Galega de Montañismo, celebraremos: ASEMBLEA XERAL EXTRAORDINARIA DE ASOCIADOS/AS o día 18 de outubro de 2002 ás 20:30 horas en primeira convocatoria e 21:00 horas en segunda, no Local Social da nosa Entidade, sita en Avda. Camelias 78, oficina K, de acordo coa seguinte
ORDE DO DÍA:
1º NOMEAMENTO DA XUNTA ELECTORAL E INICIO DO PROCESO ELECTORAL
Contando coa vosa importante asistencia e participación, en dita Asemblea, recibide un cordial saúdo.
Vigo 16 de setembro de 2002.
A Xunta Directiva
 
 

XXIX Reunión e Marcha Estatal de Montañeiros Veteranos




OBXECTIVOS
A Reunión e Marcha Estatal de Montañeiros Veteranos, ten por obxecto reunir nun punto da  xeografía hispana, a montañeiros de idade superior ós 40 anos -veteranos-, adscritos á Federación Española de Deportes de Montaña e Escalada, e que son convocados por un club encargado da organización. Dos son os actos que reclaman a atención dos participantes: A Reunión e a Marcha. No primeiro, en forma de asemblea, se tratan temas de interese xeral e que afectan a todos os montañeiros relacionados có deporte de montaña. No segundo, un percorrido por montaña, deseñado polo club organizador, trata de amosar os lugares máis interesantes do entorno. Para rematar estas xornadas, nunha cea de confraternidade, faise entrega ós montañeiros de máis idade, de galardóns que recorden a súa presencia nesta actividade. Despedidas e un "ata o ano que ven".

PROGRAMA BÁSICO
Venres, 11 outubro
12,00 Inicio de recepción de participantes no Pavillón Deportivo de O Porriño. Inscrición e entrega de documentación
17,00 Recepción de delegados de clubs e federacións no Salón de Plenos do Concello.
18,00 Benvida ós participantes. Reunión de Montañeiros Veteranos.
20,00 Merenda de benvida ós montañeiros veteranos.
22,00 Peche dos actos do día.
Sábado, 12 outubro
07,30 Almorzo ofrecido pola organización
08,30 Apertura do Control de Saída da XXIX Marcha de Montañeiros Veteranos polos montes de San Cibrán, Castelo de Cans e Faro de Budiño.
12,00 Control de avituallamento nas inmediacións do Refuxio de Faro de Budiño.
13,30 Chegada dos primeiros participantes ás instalacións do Pavillón Deportivo de O Porriño. Entrega de recordos.
14,30 Peche do control de chegada.
16,30 Excursión en autocar a Baiona e A Guarda.
22,00 Cea de Confraternidade e entrega de trofeos ós montañeiros participantes de maior idade. Baile e despedida.
 
 

PARQUE NATURAL DE REDES

Do 01/11/2002 ó 03/11/2002.

Bus pequeno. Aloxamento en albergue por non haber cámping. Prezo 80 €, inclúe bus, aloxamento en habitación con sabanas e mantas, 2 almorzos e 2 ceas. Prazo de inscrición: ata o 24 de outubro, 23 prazas por rigoroso orde de pagamento.
O parque natural de Redes está situado no val do Nalón (Asturias). O seu cumio máis alto é o Tiatordos e as súas alturas oscilan entre os 500 m e 1.950 m aproximadamente. Está situado nunha zona que permite tanto gozar dos fermosos bosques de faias como das paraxes de Alta montaña. O seu porto de montaña é o de Tarna que fai fronteira con León e está situado a 1490 m. Este porto se queda bloqueado moitas veces en inverno pola carga de neve que chega soportar.
 Programa:
 Día 1 de novembro
Saída do club ás 00:00, coma sempre. Chegada ás 7 da mañá. Almorzo rápido (inda é noite) e se parte xa a face-la ruta circular dende Pendones (780m) ata o Tiatordos (1.951m). O conductor ten que ir durmir, pero recolleranos ás 19:00 h, pois faise de noite a esa hora.
Bonita ruta que pode facerse todo o longa e dura que un queira, pois hai diversas opcións. Paseos por bosques de faias a diversas alturas e subida ó monte máis alto do val, con vistas a Picos de Europa. Segundo os guías do parque, a ruta máis bonita do mesmo.
Non hai problema de chegar ó anoitecer, temos a cea feita e queda a media hora de camiño de onde nos recolle o bus.

 Día 2 de Novembro
Ruta por determinar tipo travesía, polo que se pode ampliar segundo a esixencia da xente. Preciosas vistas e moi pouco frecuentadas. Bosques impresionantes.
En principio é dende o porto de San Isidro (1.430m) ata Caleao (700m) cunha cota máxima de 1940m. Posibilidade de chegar ó pico Cantu del oso (1.800m), pero despois pódese facer dura. Que ninguén se queixe logo. Existen tamén múltiples opcións.

 Día 3 de Novembro
Paseiño de 2,5 h para o terceiro día e de volta o libre para visita-la vila. Ruta circular Rioseco (380m) - Ladines (600m) - Rioseco (380m) de 6,5 km .
Saída de regreso ás 13:30 para chegar ás 21:00 h.
 Máis información www.aguacero.com

60 ANIVERSARIO

 Concurso Nacional de Fotografía de Montaña. Estamos a piques de lanzar este concurso fotográfico, faltan algúns detalles para publicalo e co seguinte boletín recibiréde-la información completa, pero xa adiantamos que está dotado con dous premios e trofeo: 1º premio, 600 euros; 2º premio, 450 euros. Esperamos unha ampla participación con boas fotografías, xa que a contía dos premios e importante e será difundido en toda España. Prepara as túas mellores fotos, pódense presentar dúas por autor, e... ¡participa!

SECCIÓN DE CULTURA



CONCURSO LITERARIO ENTREGA DE PREMIOS:

Entregaranse os premios do concurso literario o venres 23 de Outubro ás 20:30h., se podedes acudide a apoiar ós nosos gañadores.
Xa publicamos en Xullo o traballo gañador da categoría infantil, agora tócanos o da categoría xuvenil que pertence a Daniel Ballesteros. Realmente o traballo amosa en grande maneira a súa evolución como escritor respecto ó concurso do ano pasado. O trabalo é o seguinte:

“Fuxe a montaña.

Cada montaña é un mundo,
un mundo cheo de natureza,
natureza fermosa e escura,
natureza forte e débil,
natureza que nos envolve
cando vamos na súa procura.

¿U-los están os malos tragos que todos pasamos?
¿U-los están os accidentes tráxicos?
¿U-los os momentos dicíciles desesperados?
¿Ulos están todos...? ¿Quen os lembra?

Perdidos entre as súas ramas,
perdidos no seu espesor
de verde frescura que impiden lembralo todo...
Sempre se ve o momento,
nunca o pasado que nos fixo gozar,
sempre se ve o presente,
endexamais aquelas lembranzas;
todo se esquece coa súa compaña.
O tempo pasa, igual co sol e as estrelas,
igual cos teus compañeiros que te están buscando,
por perderte coma fas sempre.

¡Colle a mochila e a uns amigos,
e perdete na natureza,
pérdete entre o verde,
pérdete no momento!
Pérdete sen sentido,
improvisa sobre a marcha,
síntete querido no seu lazos,
e estarás na montaña.

Eu-chi.

.”

SAÍDA ARQUITECTURA POPULAR E PETROGLIFOS

Temos planificada unha saída na que realizaremos un percorrido por puntos de máximo interese en arquitectura popular, muíños de auga e observaremos e aprenderemos sobre os petroglifos da zona. Camiñar, aprender e gozar no entorno natural é o obxectivo. Como monitor nos acompañará Varo, biólogo coñecido por moitos de vós e que xa nos guiou na saída botánica.

Data: Domingo 20 de Outubro. Atención prazas limitadas.
 

TERTULIA:

A realizar o 19 de Setembro ás 21 h. Tema: “Ser autodidacta en deportes de Montaña”.
 

MESA DE FOLLETOS INFORMATIVOS:

Recordamos que está posta no club debaixo do taboleiro anunciador, unha mesiña especial para folletos informativos de ámbito cultural, deportivo, ecolóxico. Animádevos a traer novos folletos, se tedes, e así teremos máis información tódolos socios.
 

CURRUNCHO DO PROVERBIO E DA POESÍA:

No taboleiro anunciador no apartado de Cultura está destinado un espacio para que poñades proverbios e poesías, ben propias ou recollidas doutro autor, e que realmente vos resulten interesantes, para poñelas contactar comigo.
 

Cursiño de iniciación á fotografía e laboratorio

Outubro/Decembro (20 horas= 7 laboratorio + 13 teoría e prácticas en exteriores).
Prezo 40 euros. Inclúe carretes, líquido de revelado, papel fotográfico así como aportación de material técnico.
Material necesario: mínimo cámara réflex cada dúas persoas, mellor unha por persoa.
Grupos de laboratorio non superiores a 7 persoas.
Inscrición: ata o 24 de outubro, data na que se fará unha reunión cos interesados.
Prazas limitadas a 14 persoas por rigoroso orde de pagamento.
Clases: as prácticas faranse no laboratorio da Agrupación Fotográfica Galega, pendente de confirmación, de 20 a 21:30 os mércores, onde se revelarán os traballos feitos con anterioridade, aplicando técnicas básicas de laboratorio. Dende aquí agradecémo-la colaboración desinteresada da dita Agrupación.
As clases teóricas terán lugar no local social do club de acordo ó horario establecido na reunión do día 24.
Nada máis que animarvos a participar nesta interesante actividade que vos permitirá observa-lo mundo con ollo de fotógrafo.
 
 

                                                                                     Martín (Shambala)

 
 

ESCALADA

16 XUÑO/ 21 XULLO 2002

A primeira xornada realizámo-la no Galiñeiro, se cabe porque nos dá máis xogo e hai máis variedade de vías, para que goce todo aquel que participe nunha destas actividades.
Reunímonos ás 10 da mañá no Bar Dany (bo amigo e colaborador) un nutrido grupo de máis ou menos 25 persoas cun día realmente bonito, quizás un pouco quente de máis para estar na rocha durante varias horas.
Xa no refuxio e despois de perteitarnos de todo o material necesario, subimos cara ás vías que nos ofrecen mellores condicións, para escalar e rappelar cun grupo tan variado de participantes. Realizamos varios percorridos na Cornos, M3G, Cheminea, Directísima e zona das verticais, onde cada un fixo o que quixo e puido, mais onde todos gozamos moito dunha xornada que deu moito de si. De feito eran practicamente as 9 da noite cando nos retiramos.
A segunda xornada tivémo-la en Monteferro, cantís ó pé do Faro, lugar que vale a pena coñecer, inda que non sexa escalando. O grupo inicial, que era máis o menos de 10 participantes, converteuse no dobre segundo transcorría o día, e é que o lugar e o día eran perfectos. Comezamos o día na praia de Patos, onde máis de un estivo a punto de volver a casa, para coller un forro ou similar, dado que estaba pechado de néboa e facía bastante friaxe.
Xa na zona do Faro instalamos varias cordas en distintas vías, ben equipadas por certo, (como boa escola que é), e iniciámo-la xornada que tamén deu moito de si, posto que repetimos as vías varias veces. Segundo avanzaba o día, foise anotando máis xente, chegando a estar realmente concorrido o lugar. Non só había escaladores na zona, aquí é moi frecuente compartir actividade con piragüístas, pescadores, moteiros de auga, navegantes, trialeiros, ciclistas, sendeiristas, fotógrafos, nesta xornada coincidimos practicamente todos neste lugar. O que indica o gran atractivo que ten.
Regresamos a media tarde despois de aproveita-lo máximo na rocha, xa que había quen tiña intención de sacarlle partido á praia que estaba moi apetecible.
Agradecer a tódolos participantes a súa asistencia e por suposto ós incondicionais colaboradores xa que sen eles isto non sería posible.
Escrich.
 
 

SECCIÓN SENDEIRISMO

Domingo 13 de Outubro de 2002. GR 58 "Sendeiro das Greas". ETAPA I. Soutomaior-Calvos (Cavorco do río Otaivén-Encoro de Eiras). Autobús. Saída 8:30h. C.M.C.

Abandónase o previsto para o GR 52 "ruta dos ríos", pero que empezaremos co GR 58 intercalando as saídas  co  GR 94, para dar maior variedade.
 

GR 58 :  Sendeiro «As Greas»
O máis longo dos itinerarios de Gran Recorrido da Comunidade Galega (202 Km.) recorre tódolos municipios da Mancomunidade da Área Intermunicipal de Vigo, é dicir, Baiona, Fornelos de Montes, Gondomar, Nigrán, Pazos de Borbén, O Porriño, Redondela, Salceda de Caselas, Soutomaior e Vigo cunha lonxitude que supera os douscentos quilómetros. No plano medioambiental pódense visita-las paraxes dunha excepcional beleza como son os Muíños da Devesa, Carballeira de Barragán, Ribeiras e Fraga de Couñago, Foxo dos Lobos e braña, bosque de ribeira do Borbén, conxunto megalítico de Monte Penide, Ribeiras do Zamáns e muíños de Maquía, Castro de Chandebrito, Marismas do Minor, Costa Rochosa de Baiona, Monte de A Grova, Fraga de Oliveira, Faro de Budiño… Os miradoiros outean os mellores rincón do sur da provincia de Pontevedra como cavorco do río Otaivén, Serra do Suído, Val de Borbén, Enseada de San Simón, Val de Fragoso, Monteferro e Enseada do Miñor, Illas Cíes e litoral rochoso, Vales de Miñor e Louriña. Este recorrido bordea zonas montañosas de gran beleza como os Montes de Mougás, a Serra do Galiñeiro (709 m), os Montes Maiores o Coto de Eiras (803 m). Vigo (enlaces GR 53, GR 94 e PR-G 5) - Nigrán - Baiona - Gondomar (enlace PR-G 1, 2 y 61) - Salceda de Caselas - O Porriño - Mos - Pazos de Borbén
-
Fornelos de Montes - Soutomaior (enlace GR 94) - Redondela (enlace GR
94) -
Vigo.
Pódese comer, pernoctar, avituallarse en establecementos de tódalas poboacións próximas ou enclavadas no recorrido deste itinerario enumeradas anteriormente.

CARTOGRAFÍA: I.G.N. 1:25.000, 185-IV Soutomaior, 186-III Ponte Caldelas, 223-II Redondela, 223-III Vigo, 223-IV Mos, 261-I Baiona, 261-II O Porriño.

TOPOGUÍA: Guía do Sendeiro das Greas. Edita Mancomunidade da Área Intermunicipal de Vigo. Vigo, 2001.
 
 

SECCIÓN DE MONTAÑA

PIRINEOS 2002 – VAL D’ARAN

Este ano fomos ó Val d’Aran. O tempo non foi dos mellores, mais tampouco estivo mal considerando todo o que pasou polo mundo. Chegamos a Arties o sábado a iso das 5 da tarde. Aproveitamos para visita-la vila, que tiña un par de atraccións turísticas: uns osos pechados nunha enorme gaiola con piscina e todo, e a igrexa románica cunha interesante historia. Tamén estaba alí Gaspar esperando para acompañarnos nesta saída.
O Domingo 4 Agosto tivemos a primeira actividade, xa de certa dureza: unha travesía polos grandes lagos Rius, Mar, Tort e Restanca ata volver ó cámping. O tempo acompañounos, fixo sol e foi unha actividade de moita participación. Comemos á beira do Estany Mar e ata houbo xente que se deu un baño nas súas frías augas. O único problemiña foi unha persoa que se atopou mal do estómago e tivemos que animala un pouco a seguir.
O luns 5 tamén parecía que ía facer bo tempo, ademais na descrición poñía que o percorrido era fácil así que tamén viu moita xente. Iniciouse a ruta polo Garona como tiñamos planeado partindo de Bossost, parando en Les a toma-lo café, subindo a Canejan (subida moi bonita, pero ¡qué subida!) e logo tiñamos que chegar a un paso ata Francia que non fomos capaces de atopar porque estaba pechado pola maleza, así que cun bochorno terrible demos a volta para Caneján. E segundo chegabamos a Caneján de volta caeu unha tormenta tremenda que foi unha sorte que puideramos refuxiarnos no bar a esperar que escampase. O autobús viunos buscar á estrada para volver ó cámping.
O martes 6 o tempo xa non pintaba tan bo no momento de partir do cámping, e aínda peor cando chegamos o Port da Bonaigua, cunha néboa terrible que non se miraba nada. Baixamos do autobús 7 optimistas persoas (en realidade eu estaba desexando ficar, e supoño que os demais igual). Empezamos andar e alguén cun compás apunta nunha dirección. De repente lembro a descrición do inicio do percorrido e non me coincide, así que pregunto de novo se imos ben. ¡Anda!, se iamos ó revés. Volvemos no outro sentido e  atopámonos co autobús que está esperando a ver se nos botamos atrás. Seguimos andando e esta vez e Zoila a que di que algo vai mal, que subimos e tiñamos que baixar. ¡Outra vez mal! Vémo-lo camiño cara abaixo e tomámolo. Un pouco máis tarde topamos as marcas do GR. 211-4 e xa respiramos tranquilos. Aínda tiña que pasar bastante tempo para que despexase a néboa. Pero para min o percorrido polos circos glaciares de Saboredo e de Colomers e despois ata o Pont de Ressec sobre o Val de Arties foi o máis bonito de tódalas actividades en Pirineos este ano.
O Mércores 7 seguimos unha ruta pola ribeira do Garona vendo diversas Igrexas que nos amosaron o románico aranés.
O Xoves 8 saíase do cámping para subir un monte que domina o val de Aran, o Tuc D'Arenyo (2522 m). Gaspar prometéranos vistas moi bonitas. Pero a 2000 m entra a néboa de novo e non vemos nada. Javier co seu compás afirma moi seguro saber onde está o cumio. Subimos desconfiados, ábrese un momento e confirmamos que aquelo seguramente é o cumio. Pero volve pechar, e cando chegamos ó cumio só temos o altímetro como confirmación de que estamos na altura axeitada: non se ve nada, nin vistas, nin a 5 metros. A baixada vólvese confusa, non estamos seguros de onde estamos. Parece que o único camiño seguro é aquel que non nos leva o cámping, se non a Viella. Como non temos alternativa, collémo-lo. Na baixada topámonos cun rabaño de cabalos que se acercan esperando que lles déramos algo de comer, pero máis dun asustouse con esta reacción dos animais. Xa en Viella a maioría segue polo sendeiro ata ó cámping, eu non me sinto con forzas de engadir 6 km máis e coio un autobús de liña ó cámping.
O venres 9 saímos do Pla de Beret ata o santuario de Montgarri. Despois, aventura, baixamos polo río Malo para ve-lo Horat deth Bo, unha cova formada polo leito do río. Moi, moi bonita; non tanto o remollón que me peguei, e non fun o único. Logo baixamos polas pistas de Baqueira ata o cámping.
Esa noite tivemos a cea de despedida, na que merece mención especial as especialidades locais que nos deron: ola aranesa, butifarra e morcilla
Tamén merece mención a parte Pedro que se fixo en solitario os primeiros días unha travesía con ascensión ó Besiberri Nord.






ALPES ('ALPHUBEL')

 Xa sabiamos que en nove días ir ós Alpes Suízos para facer montaña, era unha lotería, pero inda así fomos, Pepón, Escrich, Jaime e eu, a nosa intención, nada orixinal por certo, era aclimatarnos nunha ascensión fácil e despois intenta-lo Cervino, pola Aresta de Hörnli, como era de esperar non saíron as cousas como queriamos, o tempo non nos acompañou en ningún momento, no cámping de Tasch chovía, nas montañas todo era neve e o Cervino estaba completamente branco, nin os guías de Zermatt o intentaban, polo que decidimos facer unha montaña que se axeitara ás circunstancias climatolóxicas, ou sexa fácil, facía uns dez anos fixera o Alphubel de 4.206 m. e  recordábao  como unha ascensión simple.
 Decidimos ir, e despois de andar  unha hora chegamos  ó refuxio de Taschhorn, en principio non tiñamos sitio para durmir, tampouco había onde vivaquear, e chovía, pensabamos en da-la volta, sen embargo o garda do refuxio compadeceuse de nós e deixounos durmir un par de horas antes de iniciar de madrugada a ascensión.
O desnivel é de 1500 m dende o refuxio ó cumio, empezas a subir pola morrena e pásase ó glaciar, xa algo desfeito e inda aparentemente fácil tiñas que andar con coidado polas gabias escondidas na neve. A ruta que parte do Oeste, ó chegar ó collado segue pola Aresta Surleste que se complica bastante, con mala visibilidade, a neve non nos deixou e a néboa tampouco, dificultando a orientación, ademais a aresta chegando ó cumio estaba xeada e aumentaba a pendente, polo que tes que andar con precaución para chegar ó cumio,  baixando o tempo empeorou, sen embargo uns guías subían con clientes, pareceunos unha imprudencia, ou en todo caso íano pasar moi mal, pensamos  que nós non entendemos a montaña desa maneira.
 Esta ruta clásica  foi a que os montañeiros pioneiros seguiron  na súa primeira ascensión en 1860, dunha duración en condicións normais de 4 a 5 horas dende o refuxio, a Aresta ofrece unhas vistas bonitas e  atractivas para todos aqueles que cren no honor dunha ascensión a un catromil sen teleférico.
 O mal tempo converteu o fácil en difícil, polo que o cumio nos soubo a gloria xa na tranquilidade do cámping.

Fernando

 
 
 

ANDES 2002
Dende o embigo do mundo e polo sal da terra

Unha viaxe por estas terras non fai outra cousa que concibi-la vida doutro xeito. A diferencia de culturas e de facilidades que posúe cada un segundo onde nace aquí queda moi claro que che permite desenvolverte como persoa a moi distintos niveis. A falla de recursos fai que todos se apoien dalgunha forma, posto un en solitario non pode subsistir. Pero con moi pouco pódese ser feliz. O importante que é aquí un simple abrelatas ou un desaparafusador. Para saber máis acerca desta xente, visitade o club o 27 de setembro (O Perú, Titicaca e A Paz) e o 4 de outubro (Altiplano de Bolivia). Comezará a exposición de diapositivas a partires das 20:00 horas.
Resume Breve diario:
13/07/02 - Lixeiro atraso en Sao Paulo, toca aclimatarse. De Santa Cruz á Paz. Aeroporto a 4100m e con tormenta. Chegada ó hotel. Regateo para o prezo. Chus maréase polo efecto do "soroche" (mal de altura). O mate de coca (aquí chamada infusión) é milagreira.
14/07/02 - Charla cun Montañeiro madrileño. Hai un par de días houbo 2 metros de neve nos salares e -26 graos en Puno. Morren as llamas de pé. Partimos de A Paz cara Tiquina -> Copacabana en bus. 15 soles (750pts). Mercado inmenso no Alto. Cruce do estreito en barcaza co bus enriba. Sorochón para Alberto e sorochiño para Pedro en Copacabana (3900m). Coca-cola e aspirinas. Cruce a O Perú con ademán de roubo de botas. Buses cutres ata Chucuíto. Durmida en albergue internacional Caralluda. Pedro queda sopa vestido 10 horas seguidas. ¡Viva o mate de muña!.
15/07/02 - "Bus" escolar cara a Puno(3750m). Visita ás Illas de Totora e vila URO. Comida en vexetariano e colas para o DNI. O bus parte á hora cara a  Cuzco. Juliaca, cidade sen lei. A p... madre que os ....., chega o bus 2,5 horas tarde e quedámonos sen aloxamento. Encontramos un ás 01:00 AM.

16/07/02 - Procura de información de rutas ó Machu Pichu. Custa un ollo da cara e polo menos dous días de espera. Compra de butano para cámping gas, comida, mapas... a través de tres ministerios e con influenzas. Coñecemos ós enxeñeiros de CPESC. Risas co plano de Sechu. A por Choquequirao. 10 veces máis grande que Machu Pichu, sen xente e gratis, ¡ah!, ademais posibilidade de chegar a Machu Pichu sen pagar. ¿?¿?¿?¿?
17/07/02 - Folga de transporte. Paseo polas ruínas de Sacsahuman. Os guías, antes da escola. Outro guía, regateo e paseo a cabalo Quenco, Templo da lúa e do Sol e zona X. Saída por fin cara a Abancay. Antes disto chega apedrado algún bus.
18/07/02 - Hostal "especial". Regateo con taxista, 50 soles (15 euros) por 70 km y 1,5 h de taxi. Cachora (2800m). Comezo do pateo cara a Choquequirao. Pérdese o camiño na vila. Cruzando o regato do cavorco da esquerda encontrámolo. O camiño alcanza os 2900m. Chegando ó descanso da crista que dá ó río vese xa Choquequirao. Chegan os enxeñeiros. Baixada ó río potente e con moita calor (1540m). Subida a Santa Rosa (2100m) onde se acampa. Estes 20 km de calor causan unha “paxara” a Chus e a Alberto.
19/07/02 -Partida cara ás ruínas. Soben as mochilas de Berta e Chus cunha burra. Máis calor e mosquitos. Berta queda coas pernas a lunares. ¡Un oso no camiño!. Bosque tropical. Charla cos enxeñeiros no seu cuartel xeral. ¡Que bo está o chocolate!. Non chegan as mochilas, entón subimos polo menos ás ruínas (3050m). Precioso. Durmimos nas ruínas.... tampouco chegan as mochilas nin as carpas... Alberto avisa ós enxeñeiros. ¡Que susto co ...... de ollos laranxa fluorescentes!. Déixannos un termo e unhas carpas temporais. ¡A compartir saco 2x1!. Vaia ceo. Non se coñece unha estrela.
20/07/02 - Amañece ás 6:00 AM. Esperando o sol gastamos carretes. Chega a burra por fin 07:00 AM. Só 12 horas de atraso. Imos aprendendo. Máis carretes. Serpe. Fai un sol de carallo. Partimos cara ó río (1500m). Baixada con camiño esvaradío de lama e areoso. Leve paso complicado leva á ponte. Baño morno e pés requentados. De noite subimos a San Ignacio (1800m). Un verxel de froiteiras nunha parede árida. Casas deshabitadas.
21/07/02 - Froita fresca de almorzo. Saída detrás dos enxeñeiros: División de opinións.
Pedro, Berta e Chus non saben que hai que subir só 300m e soben 7h a 40 graos. Guía profesional, Neidi, 12 anos. Chegan a Kiuñalla con nenos por doquier. Alberto segue ós enxeñeiros para alcanza-lo bus que os recolle, pero os demais non chegan. Vanse estes e el queda. 11:45h. Sen auga, sen comida e sen pelas......... “non comment". Espera que se vaia o sol ás 16:30h. Comeza andar cara a tenda "que ten de todo". Milagre, cambio 1 dólar por 3 soles. Compra 3 bolos de pan e unha "gasosa". Non hai máis. Daquí a Guanipaca.... din que está ó carón. 600 metros de desnivel e 1 hora de pateo. Chega a noite e move a todo deus para que apareza este trío. É a única estrada de saída do val e non pasou un GRINGO (salvo os enxeñeiros) e 2 GRINGAS (salvo 2 belgas). Paga a xente para que os busquen avisa ó alcalde local e do distrito e mando mensaxes pola radio local. nin rastro... Vai durmir, está esgotado. Hoteliño de luxo (plafón 100%). O trío cea tranquiliño. En busca do ovo perdido. Noite ó raso para algúns. Poucos perigos, só morcegos rabiosos.
22/07/02 - Alberto cambia 20$ de urxencia. Almorzo do mercado que sabe a gloria. Xa apareceron. Os tipos que enviou encontráronos. Chegarán en 2 horas. Pedro, Berta e Chus alucinan co camiño do "autobús". Xa morreu un porco por asfixia. Coidado con pisa-las galiñas. Por fin unímonos en Guanipaca.
Saímos de alí cara ó Cruce. Chega o alcaide do distrito preocupado buscándoos. Por fin cren o trío que Alberto moveu o ceo e a terra para que aparecesen. Paramos a dedo un taxi ocupado ata a seguinte aldea e de alí outro ata Cuzco. 40 soles por outros 70km. Coidado na estrada. Desaparecen pontes, os porcos crúzana e a xente trilla o gran. Chegada a Cuzco. Compra de Billetes por 96$ cara á Paz en avión. ¡Que ben senta a ducha!. Cea potente. Todos tocados... pero non fundidos.
23/07/02 - Partimos cara á Paz ás 10:00 AM. Berta KO no voo. Vistas impresionantes de tódolos macizos e do Titicaca. Sabemos que non sairán as fotos, pero pulimos un carrete. Comezamos buscar solucións: 4x4, mapas, ruta do salgar de Uyuni. Oficina de información sen información. Só unha casa aluga coche ó salgar (incautos) e os mapas non teñen coordenadas para o GPS. Non se topan bombonas de gas.
24/07/02 - Ministerio cartográfico. Os mapas militares son de hai 25 anos e en fotocopias B/N, pero ó menos pódense encargar. Hai bombonas de gas, pero só é butano. 4x4: fannos unha oferta que aceptamos 900$ por 15 días e 3000 km. Pasamos de guías. Visita ó club andino Boliviano: O noso local é un luxo. Pedro con febre. A Alberto quédalle pouco.
25/07/02 - Todos con diarrea gorda, excepto Chus. Aniversario de Pedro. Recollidos mapas, chocolate e pan, saímos como puidemos conducindo da Paz. Páganse diversas "autoestradas". Chegada a Oruro cos mineiros e a súa dinamita. Cea diante do noso Hostal LIPTON. Recupérase un cunha pata de año. A Pedro e Berta fáiselles a boca auga.
26/07/02 - Saída cara a Chile por Coipasa. Comezamos a saber como son as súas estradas, terra, pero inda se paga peaxe. Dirección Coipasa antes de cruza-lo seu salgar. Opinións distintas do estado actual.... todos tiñan razón. Destino Tauca con GPS. son 40 km. ¿Onde estarán os 2 metros de neve?
Miúdos cactos e miúdos "charcos". , só hai un... pero de auga. O coche resiste durante 12 km en primeira. Unha illa e un descanso. Pasamos, que non é pouco. Armadillo e ¿Bandoleiros? antes de chegar a Garci-Mendoza. Lúa chea e nada aberto na aldea. Miúdo hostal. ¡¡¡Viva redes!!!
27/07/02 - Moscas no Gasoil. Aproveitase todo. GPS cara á illa do peixe. Só 80 km. Nin gota de auga nin neve. Nin deus na illa. Moitos cactos de case 10 metros e xeodas. Illa Incahuasi (do pescador). Casas rurais, ¡rúas! e guiris por doquier coas súas mesiñas. Tamén hai cactos. Hai incluso que pagar para entrar. Saída do salgar destino Colchani. 40 Km por GPS cara a  alí. A 6 km da beira está o hotel de sal. Precioso pero prezos.... preciosos. 30$. Máis que un luxo aquí. Carga de gasolina e limpeza profunda da capa brillante que recubre a "movilidad" en Uyuni. Compra variada: Froitas, chuches, galletas e líquidos varios. Non se conseguen repostos de fusibles para as luces traseiras. Para cambia-los dólares recorren media aldea os do local.
28/07/02 - Espertamos ás 04:45. Saída de Uyuni por Colchani ó sudoeste, 40 km por GPS.
Amañecer visto dende o medio do salgar, que non é pouco. Conxélanse as cámaras. Chus de piloto. 120 km/h por salgar. Sinal con botellas. Focha inmenso en metade da nada. Julica: O "oeste" americano en Bolivia. Posto Fronteirizo Militar. A pista desaparece. Solución por ladeira areosa. Volcán Ollague activo dende o paso do León. Pouco gasoil e pista bloqueada por neve. Pista secundaria cara a Alota... tamén bloqueada. Pasamos e agora cravados en turbeiras. Recheo de pedras para pasar. Suris (Ñandúes) e vicuñas á vista. Vales das rochas inmenso. Geyser/Torbellino. Pantano con moita vida, un verxel. Chegada a Alota, terra da Quinoa. Boa cama, e cea. Gasoil a tope + bidón 10 lt. Moito movemento para unha aldea tan pequena.
29/07/02 - Bastantes 4x4 polo camiño. Seguimos a súa pista e dirección de GPS a Lagoa colorada. porto a máis de 4800 m. Lagos xeados. Holandeses en bici. Lagoa Colorada: Mala luz para fotos, anque vermella. Flamencos á vista, pero lonxe de cámaras. Non hai aloxamento, todo ocupado. Solución dirección "Apacheta". Estrada bloqueada, pero pasamos. ¿?¿Onde é Apacheta?¿?. Alberto e Pedro fan o seu primeiro 5000m correndo. Cara ó sur: geyseres pequenos (mini sol da mañá). Encontro con Camión: de volta cara ó norte. Encontro con 4x4 Israelí. Fallan os seus freos, pero chegamos con cifra. Aloxamento en Mina tipo Alien 3 (5065m), ¡é Apacheta!. Comeza a falla-la auga quente para os tardíos que fan a comida.
30/07/02 - Mañá con neve. Coche sen papeis. Garda fronteirizo bloquéanolo por 3 horas. 4x4 xeado e o seu diesel tamén. Case xa sen batería, chaves dentro do coche... e coche cerrado. Desmontámo-la fiestra con axuda internacional. Botellas de auga quente e arranque de coche. Saímos ó sur pero regresamos con Israelís. Volvemos saír. Máis Israelís, agora con soroche dende hai 3 días. Din que morte se seguimos. Estrada bloqueada, pero seguimos unha escavadora. Paredes da estrada con máis de 2 m de neve. Bloqueados agora nós. Un frío infernal con cifra incluída. Chegan despois de 2 horas 4 coches 4x4 en dirección contraria. Axúdannos e seguímolos. De novo ó norte. Imposible baixar segundo eles. Imposible subir segundo nós. Despois de 3 horas avanzando para volver a Apacheta, din que non se pode seguir, volvemos por onde nós queriamos. Bonita posta de sol e de novo ó sur. Volve a escavadora con algo atado detrás: un bascúlete.... un camión... un 4x4... outro 4x4. Arranxamos un deles con cinta americana e baixamos todos cara a Quetena (4200m). A vila máis próxima con Gasoil. Estamos case en reserva e fallan 80 km. os demais seguen cara a Alota (outros 80 km). Chegamos en reserva. Hai 4 horas que é de noite. Posto militar e saímos do parque natural. Sen aloxamento na vila, déixannos un cuarto uns paisanos. Imos entendendo que é a pobreza.
31/07/02 - Chove no cuarto e o ceo está despexado. Non hai diesel na vila, só gasolina. Saída cara a Zoniquera. 50 km en reserva pero chegamos. Tampouco hai gasoil. O máis próximo a 60 km. Camión parado e xa conseguiu os 20 l que existían. Encontro con enxeñeiros da UNESCO para a fame. Acompañárannos ata San Pablo de Lípez. Comeza a aparecer gasoil: 5, 10, 20, 30 l. Todo era pagarllo máis caro. Véselles cara de felicidade. Saímos tralos da UNESCO a través do deserto. Cruce de diversos regatos. 4x4 francés atrapado en trampa de area. Vistas espectaculares. Suri a velocidade impresionante. Case en reserva chegamos a Lipez. Aquí si hai diesel, pero son 4 na aldea... e un posto militar. Collemos unha pasaxeira "guía" con supletorio cara a Tupiza. Camiño longo de 180 km e 4,5h con moita paciencia. A cría marease cada vez que se esperta. O 4x4 quédase, pero chegamos en primeira a Tupiza.
01/08/02 – Tupiza (2900m). Descansamos en manga curta. Ata o cu do 4x4. levase a arranxar e coñecemos de boa man os costumes locais de sinalización. Temos inmunidade policial. Envío de Postais, que non é doado. Móntannos a fiestra que estaba pegada con cinta americana. Comemos. Pedro e Berta dan un paseo a un miradoiro. Alberto e Chus quedan no mercado semanal e local.
02/08/02 - Visita ás proximidades de Tupiza: Val dos machos - Quebrada Palmira - Porta do demo - Cavorco do inca: volvemos ó oeste americano. Enchémo-lo deposito e marchamos cara a Potosí. Vista do monte "elefante". Estrada nacional que desaparece por un río de máis de 50m de ancho. Cruce. Chegada a Potosí (3900m). Festas locais e albergue internacional 2 con demasiada xeta. Buscando outro, o primeiro hostal mellórao en prezo e prestacións.
03/08/02 - Visita á cidade + casa da moeda. Berta con bastante tose. Compriñas varias e imos buscando un baño de augas termais. O Ollo do inca é unha minicharca fumeante e o cráter do volcán, unha lagoa. Saída cara a Oruro por nacional importante. Parada por voaduras e escavadora facendo estrada. ¡¡¡¡ Por fin asfalto !!!!. Agora si que se aprecia. Non importa a peaxe. Sen luces traseiras nin intermitente dereito, pero o coche é noviño e NON SE ESTRAGA. Xa estamos en Oruro. Albergue internacional ocupado por completo. Hostal a 20m libre, bo servicio e ó mesmo prezo.
04/08/02 - Saída a Obrajes. Boas augas termais ó aire libre. Relax. Saímos. Algúns flamencos nunha lagoa. En Patacamaya comida. Nenos pedindo panciño, rómpeseche o corazón. Dirección Parque de Sajama - fronteira de Chile. 150 km de paisaxes variadas e impresionantes de boa estrada co Sajama ó fondo fai que saia fume das cámaras. Llamitas e Alpacas en rabaños. Vila de Sajama (4500m): bo “rollito” entre a xente do lugar. Rexistro no parque. Durmimos na hospedaxe Sajama por 15 bs. por persoa. Casa con baixo e primeiro piso das únicas da vila.
05/08/02 - Vistas do solitario Sajama (6540m) e os xemelgos Payachatas (Paricacota de 6300 m e Pomerape de 6100 m) continuamente. Geyseres e busca do guía para evitar problemas. Tarifa de 40 $. Pide 50 $, quedamos en 45 $. Vicuñas e Suris. Decidimos subir polo clima, o belo do lugar e o cráter do volcán Parinacota. Visita ó campamento base de coche (4800 m). Para subir nun só día hai dúas opcións: por campamento 5200 m e collado a 5400 todo cheo de cinzas e subida por crista ata 6340 m. Outro directo e frontal ata o cumio, pero algo máis exposta. Durmimos algo.
06/08/02 - Festa nacional. Bombos pola rúa. Saímos ás 00:15 cara ó campamento base do coche. Chegada ás 01:20 h. Chus encóntrase mal. Quédase no coche e partimos de 4800 m, tres + guía (Mario). Berta a 5300 m comeza vomitar. Soroche ó canto, polo que baixa soa ó coche. Comeza a crista de subida. Soroche a Pedro a 5600 m. Dor de cabeza intensa e mareos. Fotos por duplicado ou non dá volta. Baixa col guía ata un lugar seguro. Amañece, que volve a non ser pouco ás 6:00 AM e regresa xusto o guía. Aí esperando vai un frío de cubiños. Arrinca Alberto con Mario cara ó cumio. Ata 5750 m pedra e a partires de aí crampóns. Boa pendente pero sóbese. Falta aire. Comendo e bebendo non chega. A 5950 m parece que non se avanza. Dan gañas de ter dúas bocas e dous narices. Con calma chégase arriba. 10:30AM. Ambos están cansados. Fotos de rigor e outras ó cráter. Dan gañas de baixar ó mesmo pero fan falla cordas. 11:00 h. Descenso pola ruta do collado. Parece preto pero nunca termina a pendente. Vai habendo cada vez máis osixeno. Chegada ó Auto 4x4 ás 14:00 h, como se pensara. Os demais dormitan relaxados. Expedición de xaponeses. Baño en augas termais naturais. Pedro irá a polo Huayna na Paz.
07/08/02 - Imos rodeando o parque, pero desaparece a chave do candado da porta. Visita á lagoa con Vicuñas ó fin a tiro de foto. Bosque de Queñuas a 4600 m. Rodeámo-lo  monte Sajama e volvemos cara á Paz. Camións-Autobuses desbordados de xente e festa de moitos touros próxima. De novo bonitas paisaxes pola estrada cara a Patacamaya. De novo nenos pedindo. Comen e levan ademais unha bolsa completa de comida cun sorriso, o que no lles cabe na cara. Chegamos á Paz.
Búsqueda de empresa trekking para que Pedro ascenda ó Huayna en dous días con guía. Hai algún cabrón que espera que non teñas tempo de contratar outra para dicirte que agora non lle gustas e non che leva. Adolfo Andino, recomendamos esgarro no escaparate se pasas por alí.
08/08/02 - Pedro sae ó Huayna ás 08:30 h. Non nos quedan carretes de diapos e ningunha casa de fotografía abre ata as 09:00 h. Chus, Berta e Alberto parten co 4x4 por medio da cidade cara ó alto. Policía local que intenta aproveitarse. Mal tempo polo que só visita a Tuni con vistas a Condoriri e xantar de troitas do propio lago recén pescadas. Un manxar..... sen palabras. Non podemos chegar ó campamento base do Huayna. Pistas bloqueadas polo xeo e neve. 5000 m pero no hai paso. Vólvese dende alí en reserva e chégase de milagriño á gasolineira (no Alto). Limpeza a fondo do coche. Esperemos que non se note o da fiestra. Pedro pasa polo Alto e compra un par de carretes, Uf!. chega ó campamento base do Huayna a 4800 m e parte cara ó  campamento intermedio a 5200 m onde dorme. Tenda con dúas piquetas. Ventoleira impresionante.
09/08/02 - Pedro parte ás 02:30 cara ó cumio. Amañece ó chegar á famosa pa final, que realmente é dura, pero a tódolos demais lles costa bastante máis. Nótase a adaptación. Algún conxélase. Vistas dende o cumio, pero está parcialmente tapado. 14:00 h. Chega á paz e ten antollo de lasaña. Chus, Berta e Alberto fan compriñas varias polos marabillosos mercados rueiros. Espera por Pedro que volva do Huayna, xa que ten o mando a distancia... e algunha cousa máis, que levou ó Huayna. Entrega do coche. Mínimos problemas na súa entrega, pois fíxanse nos arañazos, je je. Empaquetado do material para levalo. Chus e Alberto dormen menos dunha hora. Pedro e Berta, tres horas.
10/08/02 - Saída ó aeroporto. O taxi non sube case nin en segunda polo peso que leva. Empaquetado salvaxe na terminal. O pao de auga non cola como "instrumento musical" no avión. 117,5 kg de maletas e temos de límite 120 kg. Chegamos a Sao Paulo con “acojone”. Os roubos suceden moi a miúdo. Solución na consigna: Hotel 3*** por 30-35 reais (10 euros) por persoa con ida e regreso ó aeroporto e garda de vultos. Temos 8 vultos e na consigna costa 3 $ por día cada un. Visita ó centro comercial para comer variado.
11/08/02 - Visita ó zoolóxico de Sao Paulo pola mañá. Moi distintos os seus animais ós de aquí. Algúns non os víramos na vida. Saída do avión ás 15:50 en hora local.
12/08/02 - Chegada a Vigo con moitos gratos recordos.
 En resume: A viaxe foi para todos algo inolvidable e irrepetible, con moito que aprender.
 





ESPELEOSECCIÓN

 Outro ano máis, chegan as vacacións e como non ía ser menos, non nos iamos quedar en Vigo. Así que marchamos para desconxestionar un pouco a cidade que seguramente non nos botou de menos, nin nós a ela.
 Como tódolos veráns se nos plantexa irremediablemente a mesma pregunta: ¿onde imos? e alguén, que xa levaba un tempo rumiando na idea suxire ir face-la travesía de Valporquero en León. Pero claro, iso non nos leva tódalas vacacións así que "de paso" alguén dí de ir á Cova do Soplao, en Cantabria.
 Así, as nosas vacacións comezan o 3 de Agosto porque, de paso que imos a Valporquero, ¿porque non nos quedamos a fin de semana no Festival de Pardiñas, en Jitiris (Guitiriz para os lugareños)?. Así que despois de cargar con cousas e máis cousas na pobre da furgoneta, imos para o festival e o domingo pola tarde poñemos rumbo a Valporquero.
 Chegamos a Valporquero de Torío e coma sempre, vaiamos moitos ou poucos, montamos unha feira con todo o material esparcido para organizalo  nas sacas para a mañá seguinte. Cea, infusión, charla e para o saco que é hora de durmir.
 Pola mañá o gusanillo xa  vai mordisqueando nos nosos corpos e é que, aínda que xa coñeciamos esta cova, nunca deixa de ser atractiva porque nunca a ves cós mesmos ollos. Ela sorpréndete e ti déixaste sorprender agradecida.
 Collémo-las sacas, breve pateo ata a boca de Sil de Perlas e . . . ¡a travesía comeza!. Baixamos un pozo, outro pozo, ... e, a pesares dos despistes coa instalación de algún fraccionamento, por fin se escoita ese ruidillo de auga que só polo son xa che da o frío no corpo.
 Chegamos ó curso do río e tivemos que poñer mans á obra na engorrosa, mollada, fría e equilibrista tarefa de poñe-los neoprenos o máis rápido posible. Unha vez enfundados (o que fai unha capiña de neopreno) alehop!! . . . ó río que, por certo, deberon de esquecer encendelo quentador porque a auga estaba . . . digamos que algo fresca.
 A partires de aquí, tramo novo para algúns (a última vez sairamos pola turística) que demostraron o seu entusiasmo ó longo de todo o camiño.
 Cruzamos nadando pozas, baixamos varias fervenzas e a verdade é que o tempo pasaba sen darnos a penas conta. Paramos a recompoñer forzas con froitos secos, chocolate, auga e esas cousas que quizais fóra non che fan demasiada ilusión pero que dentro saben a gloria. E chegamos case ó final: Paso da "M" (pequeno sifón, que nunca vimos sifonado) e ¡a luz do día!.
 Algún xa saíu case correndo polo frío que lle colleu no paso pola corrente de aire que había e os outros fomos saíndo tamén sen moita demora. ¡¡Cómo se agradece o solciño cando saes dunha cova!!.
 Baixámo-las dúas fervenzas que quedan para chegar ó río e alí montamos, ó carón da estrada, outra feira con tódolos neoprenos, equipos, toallas, .... Baño no río (¡¡como se non tivéramos xa auga dabondo!!), comida para recuperar máis forzas e volta a face-lo plano de organización do material para metelo todo no coche e que non sobrara nada por fóra. Nesas estábamos cando ... ¡pi pi pi!, coche matrícula de PO e sorpresa: Pepe e Isabel que viñan de visitalas Hoces. Rematamos aceptando a súa invitación de ir a durmir a Zalamillas á casa dos pais de Isabel e así de paso dámoslles unha sorpresa a Pablo e Ana, que quedaron alí.
 Só dicir que moitas gracias por aquela invitación e esperamos non ter revolucionado moito o patio coa outra feira que montamos para secar todo o material. E aínda nos deron de cear sopa de allos ¡Graciñas!
 Á mañá volta a cargar todo e camiño para Cantabria. Todo o día de viaxe e despois dun pequeno incidente facemos noite en San Vicente de la Barquera (¡en primeira liña de praia!) e ó día seguinte, despois de facer unha pequena viaxe a Santander mentres os demais recollían todo, a cargar todo e de camiño (¡esta vez sí!) cara o Soplao.
 Chegamos a La Florida e volta a preparar todo nas sacas. Desta vez, só entramos catro porque Emilio andaba pachucho e preferiu quedar fóra. Os demais; Carol, Dani, Miliño e Lourdes, poñémo-las sacas ó lombo e de camiño para unha das entradas da cova. Entramos por Torca Juñoso e a cova é essspectacular (como diría un amigo). Amplios pozos, grandes salas e sobre todo un montón de formacións que ata che da medo respirar, como se so con iso puideras rompe-la súa beleza. Bocas abertas, miradas intentado abarcalo todo e o corazón medio encollido por tanta cousa sorprendente. Apenas vimos algo máis que os pozos e algo da zona horizontal. Mágoa nos deu non dispor de máis tempo para ir ve-lo resto da cova pero así deixamos algo que fará que teñamos que volver un día destes.
 Saímos xa de noitiña. Emilio tíñanos preparada unha estupendísima cea e despois de cambiarnos, recoller un pouco e cear, metémonos no saco para gozar da última noite por aquelas terras. Ó día seguinte, recorrido turístico pola costa asturiana e volta para casa facendo xa novos plans.

Xornadas de Canóns

 Abertas a todo o mundo, participamos unha grande cantidade de persoas, que saímos do Club ás 9’30 da mañá do domingo 8 de setembro. (fotos na web do Club)
 Celebráronse no Cerves (Melón), que descendemos case todos. Algúns que facían o seu primeiro canón (pacífico) saíron antes da fervenza grande, máis exultantes de ledicia. Destacaríamos moitas cousas pero despois do verán hai problemas de espacio; así que dicir que un enorme chaparrón nos acompañou na recollida (que nos obrigou a xantar ás 17h en Melón) e un membro perdeu os lentes nun salto nunha poza. Menos mal que Carol e Eutimio, mergulladores tamén, co equipo pertinente, foron o luns e as atoparon. Aproveitaron para percorre-la poza e Carol e Daniel aproveitaron para dar varios saltos.
Espeleonovas
• 12/13 outubro: Xornadas de xeoloxía-topografía.
• 1/2/3 novembro: Campamento Galego Extraterritorial de Espeleoloxía.
 
 

ACTIVIDADES SUBACUÁTICAS

MERGULLO EN MALTA

 Nas vacacións de verán, cando vou á costa ou á praia, si podo practico outra das  miñas afeccións, o mergullo.
Fomos  ás Illas de Malta, Gozo y Comino, situadas no Mediterráneo entre Sicilia e Tunicia, fixemos turismo, pero eu ademais contratei tres inmersións na Illa de Malta, nun lugar chamado A Gruta Azul, para min foi todo un descubrimento, xa que coñecía as augas  da costa catalana e mergullárame no Caribe e Canarias, sen embargo estas augas de cor azul turquesa, eran distintas, a súa tonalidade é intensa e a súa transparencia invitaba a zambullirse nelas.
 A primeira inmersión realiceina de noite a unha profundidade máxima de 15 m., o foco espertaba ós peixes que atopaba no meu camiño e ó chegar ó fondo, apagámo-las luces, removémo-las algas e a terra e produciuse un efecto fluorescente, aquelo lembroume cando en espéleo apagabamos os carbureiros e quedabamos na escuridade nunha cova.
 Noutra das inmersións, despois de ir nadando na superficie durante 15 minutos dende a costa, iniciámo-lo descenso ata un barco mercante libanés que estaba fundido sobre un fondo de area a uns 35 m., ó parecer houbo un incendio e unha explosión na que  finaron varios dos seus tripulantes, había unha placa na súa honra, penetrámonos nas súas entrañas, dende a cuberta fomos percorrendo o seu interior entre os ferros retorcidos, a sa de máquinas, camarotes, ponte de mando.  Os sargos e dentóns acompañábannos de cando en cando,  mergullabámonos con coidado para non rascarnos nalgún ferro ou tocar nalgún animal que te produza urticaria, despois dun tempo prudencial fómonos afastando, o velo cá auga tan transparente dende lonxe dáballe un aspecto de buque pantasma, fomos gañando metros cara á costa e inda nos deu tempo a meternos nunha cova de rocha calcaria que caracteriza a esta costa Maltesa.

 Fernando

INMERSIÓN SUBMARINA NA RÍA DE VIGO

O domingo 29 de setembro, sairemos ás 10.00 h do peirao de Canido, iremos nunha embarcación pneumática ata as Illas Estelas, xa que preto delas e a uns 20 metros de profundidade, atópase o pecio “Iby”, un cargueiro que afundiuse o 30 de xaneiro de 1976, sendo este o obxectivo da nosa inmersión. É imprescindible a Titulación de mergullador deportivo e a licencia FEGAS.
 

CURSO DE INICIACIÓN Ó MERGULLO CON TUBO

 Consta de 5 clases teóricas-prácticas, dunha hora de duración, de luns a venres de 10 a 11 da noite, na piscina climatizada do Ximnasio COLISEUM 90 na rúa Areal de Vigo, pensado para maiores de 13 anos, o custo é de 36 Euros por persoa, máis a licencia de FEGAS ( a licencia é válida por 12 meses dende a data da súa expedición). Material necesario: gafas de mergullo, tubo, aletas, bañador e gorro de baño, expídese un diploma FEGAS, que serve para acceder directamente ó curso de mergullo deportivo dunha estrela, o instructor é Antonio Saa. Pode se-la 1ª semana de outubro ou a terceira.

XLII CAMPIONATOS GALEGOS DE PESCA SUBMARINA

- Campionato de clubs. Celebrouse na Ría do Ferrol, partindo os competidores do peirao de Cruxeiras ata a zona de competición. Tras cinco horas, regresan a porto os 21 equipos participantes, onde se realiza a pesase das capturas nas instalacións da lonxa, resultando clasificado en 5º lugar o equipo de Club Montañeiros Celtas.
- Campionato individual. Desenvolveuse na Costa da Vela. Foi un campionato de ritmo, de moitas baixadas e pouco tempo de recuperación. Os competidores do Club acadaron unha meritoria clasificación: José Manuel Sierra Castelo quedou sexto e Víctor Puerta Costas o decimo primeiro.
 
 

SECCIÓN INFANTIL – XUVENIL

XXXI CAMPAMENTO INFANTIL - XUVENIL DE MONTAÑA

Este campamento, organizado polo Club Trevinca Barco en colaboración coa F.G.M., terá lugar os días 5 e 6 de outubro en Biduedo, no concello de Cea (Ourense). Haberá xogos, que levarán a cabo monitores de Turnatur, como en anos anteriores. Para o domingo está prevista unha marcha pola beira do río Barbantiño.
A saída será o sábado ás 15.30 h dende o local da F.G.M. Para participar hai que anotarse antes do día 2 de outubro, sendo  imprescindible ter a tarxeta federativa. Prezo: 8 euros.
 
 

AXENDA

27 de setembro 'Dende o embigo do mundo e polo sal da terra I’, proxección sobre Peru, Titicaca e La paz, diapositivas, por Alberto e Pedro. No Club ás 20:00. A continuación unhas diapos do parque natural de Redes.

4 de outubro 'Dende o embigo do mundo e polo sal da terra II', proxección sobre o Altiplano de Bolivia, diapositivas, por Alberto e Pedro. No Club ás 20:00
 
11 de outubro 'Andes 2002: Cuzco, Camino Inca, Machu Pichu, Lago Titicaca, Macizo Condoriri, Illimani (6.439 m)’. Proxección de diapositivas, por Andrea, Marcos e Sechu. No Club ás 20.30 h

18 de outubro  Asemblea Xeral Extraordinaria. No Club ás 20.30 h en primeira convocatoria, ás 21 h en segunda.

25 de outubro Entrega de premios do Concurso Literario. No Club ás 20:30 h.


FEIRAS DE MONTAÑA:

1ª FEIRA DO LIBRO DE  MONTAÑA NO ALTIPLANO DE COLLSACABRA

LUGAR: TAVERTAT
DATA: 5-6 OUTUBRO DO 2002
TNOS: 938 56 52 24 / 56 80 00

FEIRA DA NATUREZA, O MEDIO AMBIENTE, TURISMO RURAL, OCIO E DEPORTES

LUGAR: CUENCA
DATAS: 13 ó 15 DE SETEMBRO
TNOS: 969 24 01 41

FESTIVAL INTERNACIONAL DE CINE DE MONTAÑA E AVENTURA.EDICIÓN 2002
DATAS: 15 ó 24 DE NOVEMBRO
LUGAR: TORELLÓ
Máis información:  press torellomountaininfilm.com.
MULTIAVENTURA E ORIENTACIÓN:

CIRCUÍTO CORONEL TAPIOCA ORIENTAVENTURA 2002
DATAS: 21-22 DE SETEMBRO
LUGAR: COMARCA DE TERRA DE TRIVES (OURENSE)
TNO:  917 81 07 32

ESCALADA DEPORTIVA:

COMPETICIÓN JÚNIOR DE ESCALADA DEPORTIVA
LUGAR: SERRE-CHAVELIER (ALPES FRANCESES)
CARACTERÍSTICAS: OPEN INTERNACIONAL PARA MOZOS A NIVEL MUNDIAL DE ESCALADA DE DIFICULTADE, COINCIDINDO COAS PROBAS DO MUNDIAL DE ESCALADA.

ESQUÍ DE MONTAÑA:

CALENDARIO OFICIAL F.E.D.M.E 2003

XXVII ALTOS PIRINEOS.
DATA: 6 DE ABRIL
LUGAR: MACIZO DA MADALETA
TNO: 974 21.24.50

COPA DE ESPAÑA
RALLY ESQUÍ-ALPINISMO VAL DE ARAGÓN
DATA: 26 DE XANEIRO
LUGAR:  CANDANCHÚ/ASTÚN (HUESCA)
TNO: 974 36 13 53

RALLY SAN ISIDRO/ALTO ALLER
DATA: 9 DE FEBREIRO
LUGAR: ESTACIÓN DE ESQUÍ DE SAN ISIDRO (ASTURIAS)
TNO: 985 25 23 62

CARREIRA DE ESQUÍ DE MONTAÑA POCATRACA
DATA: 23 DE FEBREIRO
LUGAR: VALL TER, GIRONA
TNO: 972 26 80 11
 
 

VINDEIRAS ACTIVIDADES

 SETEMBRO

 29  Sendeiros. Rural de Galicia GR94
 29 Inmersión Submarina. IIlas Estelas (Ría de Vigo)

  OUTUBRO

 5-6 Marcha Tegra-Galleiro (80 km en dúas xornadas)
 5-6 XXXI Campamento e Marcha Infantil-Xuvenil de Montaña. Cea (F.G.M.- P.Trevinca Barco)
 11-12 XXIX Marcha Nacional de Veteranos. Porriño (F.E.D.M.E.- Trevinca Vigo)
 12-13 Espeleoloxía. Xornadas de Xeoloxía - Topografía
 13 Sendeiros. Sendeiro das Greas GR58
 18 Asemblea Xeral Extraordinaria.
 20 Inmersión Submarina. Ribeira (Ría de Arousa)
 20 Cultura. Saída Arquitectura Popular e Petroglifos.
 27 II Carreira de Orientación

  NOVEMBRO

 1-3 Montañismo. Parque Natural de Redes. Asturias
 1-3 Espeleoloxía. III Campamento Extraterritorial. Xornadas Fotográficas
 9-10 Espeleoloxía. Xuntanza Técnica (E.G.E.)
 



Para comunicarse có club, a dirección é m_celtas@yahoo.com.

Modifiquei esta páxina por última vez en Setembro de 2002.