1 de outubro de 2001, comezo da actividade no novo local, témonos que habituar, o Club está na rúa Camelias, 78, oficina K. Que si compañeiros, que xa é unha realidade.
Rematou o pesadelo, as montoneiras de caixas e os mobles baleiros xa foron de viaxe dende o histórico local da rúa Marqués de Valladares, ata o noso local da rúa Camelias. Atrás quedan, por unha parte, as longas horas recollendo e embalando os anacos de historia: documentos, fotos, trofeos, adornos, bandeiras, libros, mapas, tarteiras, pezas arqueolóxicas... denudando as paredes e os mobles; por outra parte, as xestións necesarias para dar de alta o novo local e os servicios de electricidade e auga, despois a limpeza e o pintado remataron a súa preparación para recibir o traslado.
Temos que engadir que todo este proceso fíxose en mes e medio e como podedes imaxinar, có valiosísimo traballo de moitos socios, a quen o Club estalles moi agradecido. Durante este tempo, o local fíxose un lugar incómodo polo desorde, chegando a ter que suspender dúas proxeccións de venres, pero esperamos que todos comprendades a situación.
Gustaríanos recibirvos nun local xa ordenado, mais temos que pedídevos paciencia pois colocar todo de xeito eficiente levaranos algún tempo e o Club ten que seguir coa súa actividade. Aproveitamos para pedir, novamente, a imprescindible colaboración dos socios para conseguir que o Local social, sede de Club Montañeiros Celtas, sexa un lugar agradable que responda ás necesidades dos seus socios.
EDITORIAL
 
 

O "Grupo Gredos de Montaña" de Arenas de San Pedro (Avila) é o organizador desta actividade do calendario da F.E.D.M.E. A Inscrición ten un custe de 1000 pts para os federados e de 1800 pts para os que non o sexan.
A recepción e entrega de documentación os participantes efectuarase o día 12 no Polideportivo Municipal "Jesús Navarro", onde ás 19 h terá lugar a REUNIÓN e o termo da mesma, celebrarase a habitual merenda no patio do "Castillo de Don Alvaro de Luna". A MARCHA celebrarase o sábado, 13. A saída darase entre as 8 e 9 h, pechando a chegada ás 14 h. Unha vez finalizada entregarase un recordo conmemorativo ós participantes.
Rematada a Marcha e como peche deste encontro anual, celebrarase a tradicional "Comida de irmandade", onde se ofreceran algúns dos pratos típicos da zona. Ás prazas son limitadas e ó prezo é de 3000 pts por persoa.
  O Club pon a disposición dos interesados un autocar o prezo de 6500 pts por socio, subvencionando o 50% para os socios veteranos federados, é dicir, para eles o prezo é 3250 pts, pretendendo deste xeito animar á súa importante participación.
Ademais o club organiza unha actividade de alta montaña na zona. Está previsto subir ós Galayos. Regresaremos o domingo 14.
 
 

Perú e Bolivia son países de profundas tradicións, de rica cultura precolombina e sobresaínte pasado colonial. A Cordilleira dos Andes, símbolo de identidade que comparten con varios países sudamericanos, lles concede gran atractivo, acrecentado pola presencia entre os seus territorios do "Titicaca", o lago navegable máis alto do mundo (3825 m).
Expoñemos o programa provisional para que podades telo en conta o planificar as vacacións do vindeiro ano:

Camiño do Inca, 4 xornadas (aclimatación). Material: Botas trékking, tenda, saco e prendas de altura.
Sairemos de Cuzco (3.400 m) no tren ata o km. 88 ó apeadeiro de Oorihuayrachina (2.498 m) e comezaremos a travesía cruzando o río Urubamba cara ás ruínas de Patallecta. Faremos o 1º vivac na cidade inca de Llulluchapampa (3.680 m)
Paso dos portos de Wariwalisca (4.200 m) e Runcuracay (3.860 m) con vivac na cidade de Sayacmarca (3.580 m)
Paso das cidades de Phuyupatamarca e Wiñaywayna (2.640 m) e vivac no Inti Pinku (2.700 m).
Chegada a Machu Picchu (2.380 m). Visita da cidade e ascenso ó Huayna Picchu (2.743 m). Baixada a Aguas Calientes e baño termal. Volta a Cuzco no tren.

SECCIÓN DE CULTURA

TRABALLO GAÑADOR DO CONCURSO LITERARIO XUVENIL:A nova escola

Érgome polo barullo dos meus compañeiros que estaban a prepara-lo almorzo. Faltaba María, foi a correr un pouco. Aireo o meu saco de durmir e collo as galletas, os tanques e o pan de onte e dispoño todo. Mamá bótanos o leite e todos nos sentamos a mesa. De súpeto, María entrou pola porta arrastrando comigo o frío do exterior. Ata a Piollo Pato que aínda estaba no saco tivo frío. Abrigámonos todos e saímos a prepara-lo material de cova mentres o Modelo e a Risiñas quedaban recollendo todo. Tamén fixemos un grupo composto por Hermuchen e Matatouros para comprar algo de comida no pobo de Victoria de Romerales, a 20 Km de Arredondo, lugar onde nos atopábamos. Cando volveron, metemos nos coches o material e dispuxémonos para ir a cova. Polo camiño iamos pensando, cada un para se mesmo. O chegar prearámonos todos cos monos e enchemos un par de botellas e os carbureiro. O Matatouros tirounos un par de fotos. Coa descrición que deunos o noso amigo Coutus Interruptus, chagamos a zona por pés e deixámo-lo material baixo unha sobreira, e dispuxémonos a atopala cova. A rato escoitase o breico do Pasteter dicindo que ha atopou e, como eu e María estabamos na parte baixa, collemos tódolo material, que, por certo, pesaba o seu, e subímo-lo a boca mentres o resto do grupo o facía tamén. Prendémo-los cascos e, coma sempre, hai un que non funciona, o de Hermuchen. Tocoulle a el. Entrou Risiñas primeiro, e de seguido, foi Matatouros, Pasteter, eu e despois, a dez metros o resto comezando por Tuculoesmiculo. Dentro o caudal de auga era notable, e incluso, tivemos que montar unha corda para axudar a Cadea a pasar. O noso amigo Choco estaba excitado. Pasaron dúas horas, o comprobar Piollo Pato unha galería ascendente, separouse do grupo. Matatouros e María foron a busca-lo, pero non ó atopamos. Fixemos dous grupos: Matatouros, Choco, Pasteter, Hermuchen e eu fomos pola galería ascendente e Mamá, Risiñas, Cadea, Modelo, Tuculoesmiculo e María  foron polo nivel inferior. Estivemos catro horas buscándoo, e case nos quedamos sen carburo, ata que atópamos unha ringleira de ladillas que foi deixando o desaparecido, Piollo Pato. Seguémolas ata chegar a un sifón. Estrañounos moito que fora por aí, pero, sen contar coa decisión do grupo, Matatouros introduciuse e non volvemos saber del. Non sabíamos que facer, discutimos. Discutimos un montón e, de súpeto aparece Matatouros polo sifón e na súa man o Piollo Pato. Foi un alivio. Pensamos que tiñamos que saír de alí, a Choco xa se lle acabara o carburo. Dirixímonos a saída onde, de camiño, atopámo-lo outro grupo. Mamá tiroulle das orellas xunto a Risiñas. Baixamos da cova e diriximonos os coche onde, despois de cambia-la roupa e recolle-lo material, dispuxémonos para volver o cuartel da capa verde, lugar onde durmiamos. O remata-la cea, María invitounos a house pero Mamá non nos deixou os cativos pero si os tres mosqueteiros, Risiñas, Piollo Pato, Matatouros e María. Alá se foron. Nos nos quedamos xogando a pelota contra uns colegas da zona. Despois fomos a durmir. No medio da noite e polos ronquidos de María, acabei durmindo, fora con Matatouros que tamén saíu polo mesmo motivo.

ENTREGA DE PREMIOS DOS CONCURSOS LITERARIOS E FOTOGRÁFICOS

 Os premios serán entregados polos membros do xurado ós gañadores en cada categoría dos concursos literario e fotográfico. O concurso fotográfico está sen pechar polo que descoñecemos ós gañadores, e recordo que os gañadores do concurso literario son Mª Jesús Fernández (Suxa) e Daniel Ballesteros (A nova escola). A entrega de premios será o venres 19 Outubro ás 20:30 h. Todos quedades invitados a escoitar os escritos gañadores e ve-las fotografías gañadoras. Agradecemos especialmente a colaboración dos patrocinadores do concurso literario, LIBRERÍA BABEL, e do concurso fotográfico, VIGOFOTO. Por suposto tamén agradecemos o seu toque artístico e bos traballos os participantes nos concursos.

TERTULIA

 Por acordo dos participantes foi aprazada para o mes de Outubro xa no novo local. A causa foi a situación pouco confortable do local e o ter exames o principal poñente deste día, Coru. Polo tanto o tema  mantense para o primeiro xoves de Outubro ás 20:30 h., e recordo que é: ¿Estudiar é traballar?.

OUTRAS NOVAS
 
Actividades previstas nun futuro achegado son:
-  Unha saída botánica con recollida de sementes de árbores.
- Unha semana dedicada especialmente ó Tíbet país con grandes conexións cos montañeiros, que vive unha situación moi delicada.
   Martín García (Shambala)
 

Esta travesía en Pirineos foi organizada pola Federación Aragonesa coa colaboración da F.E.D.M.E.
Na estación de Zaragoza, o 23 de Xullo, encontrámonos todos: 2 zaragozanas,1 andorrano, 4 asturianos, 1 vasca e 2 galegos: Carlos Garrido e Andrea Rosario. Un autobús lévanos ata o Balneario de Panticosa onde se atopa a `Casa de Piedra´ (1616 m) o refuxio da Federación Aragonesa, aquí empezámo-la andaina. A travesía terá lugar durante 8 días.

  Entre as  9 e as 9,30 h. foron chegando os  participantes desta XIII MARCHA GALEGA DE  MONTAÑEIROS VETERANOS. A maioría dos participantes achegáronse utilizado o trasporte de Ría entre Cangas e Vigo.
O día alborexou despexado  cunha temperatura de 25 graos, o que   resultou  óptimo   para  o  desenvolvemento da  actividade.
Ás  10,20 horas do domingo 9 de setembro, e despois de formarse os distintos equipos de  participantes e acompañantes deu comezo a XIII MARCHA GALEGA DE MONTAÑEIROS VETERANOS.
A marcha arrincou do peirao de pasaxeiros de Cangas tendo un primeiro percorrido urbán para logo ascender ó monte de San Roque, onde  estaba situado o primeiro control. Seguimos logo cristeando a  Serra de Poñente ata  chegar a Cruz de Castro onde  estaban  situados  os  membros de  Protección  Civil  e Policía  Municipal  que  o Concello  de  Cangas  puxo á  nosa disposición.  Cando ascendemos  o  Castelo o  Sol comezaba  a apertar, o que fixo máis dura a subida.
Seguimos cara á Serra da Magdalena ascendendo ó monte do mesmo nome  onde estaba  situado  o segundo  control. A  panorámica dende este punto é fermosísima divisándose as illas do sur de Galicia (Cíes, Ons, Sálvora e Arousa) e  as súas rías. O noso seguinte  cume foi  o  Liboreiro, enriba  do Concello  de Bueu, tamén  con  espectaculares  vistas.  Baixámo-lo Alto  da Portela onde  volveron facer acto de  presencia Protección Civil e a Policía Municipal.
Dende o Alto da Portela e a capela de San Cosme comeza a subida ó monte de Hermelo. Este tramo  desenvolveuse baixo un sol de xustiza que fai parar, a tomar un respiro, ós máis aguerridos.

1ª ETAPA TRANSOURENSÁN (G.R. 56)
Domingo 16 de Setembro de 2001

Saída de Vigo ás 7:00h rumbo a Santo Estevo, 23 participantes. Breve visita ó Mosteiro pois está cerrado ó público. Néboa abundante, seguímo-lo percorrido previsto alternando estrada e sendeiros entre fragas: Loureiro, Alberguería, Cerreda,.... A media mañá despexa o día e permítesenos entreve-la ribeira do Sil. Ascenso a Santiagueiro  e por camiños atravesamos Teimende para chegar despois de comer a Parada de Sil. Alargámo-la marcha ata os Balcóns de Madrid e por un sendeiro que colga polos cavorcos do Sil entre verdes e frondosos castiñeiros alcanzámo-lo  pequeno pero fermoso mosteiro de Santa Cristina, o que se esconde entre as árbores. Pequeno refrixerio para repor forzas en Parada de Sil e regreso a Vigo.
M.C.

GR 56 TRANSOURENSáN 2ª ETAPA:
Parada do Sil  Montederramo
Domingo, 7 Outubro do 2001
Saída: Rúa das Camelias, 78   7:00 h. Distancia: 28 Km. Horario Estimado: 9 h. Desnivel: 400 m (Aproximadamente) Dificultade: Media-Alta.
Percorrido: Parada do Sil- Sardela- Entrambosríos- Valado-Calvos- Sacardebois- Bouzas- Sanlourenzo- Miranda- Forcas- Ponte de Couceliñas- Praducelos- Castiñeira de Seoane- Montederramo. Inconvintes ó pecorrido: Sinalización deficiente en certos tramos. Tramos de chapapote. Lugares destacados nas Proximidades: Paisaxe da Ribeira, Muíños Entamboios, Igrexa de Forcas, Mosterio de Montederramo.
Información: Club de montaña Alpino Manzaneda. www.terra.es/personal/calpino - Bibliografía: Guía Turística Ribeira Sacra. Ed. Xunta Galicia-Deputación de Ourense. Galicia al Paso. Turgalicia-FGM. www.turgalicia.es
Cartografía: 7-10 (188), 8-11 (227). SGE 1:50000
IMPORTANTE: Ó non ser un percorrido circular realizarase o transporte en autobús, rogamos por tanto para non dificulta-la organización nin a realización da actividade que os participantes se anoten na lista cunha semana de antelación.
 
 

ESPELEO-FELICITACIÓN
O noso colega e socio, Jesús Sáez, introduciuse na docencia espeleolóxica despois de supera-las duras probas do Curso de Iniciadores en Cantabria. Felicitámolo publicamente e desexamos velo organizando campamentos e cursos. ¡PARABÉNS PARA VOSÉ!

Levantámo-las tendas despois de durmir no campamento do club en Esterri d´Àneu e tomamos dirección a Espot, onde deixámo-los coches sendo o punto de partida e, con sorte, o de remate. Partimos cara ó Refugi J.M. Blanc, ó carón do Estany Negre. Vivaqueamos perto do refuxio ás agachadas. Na mañá seguinte, mentres intentabamos chegar sorteando os Estanys Negre, Trullo, Coveta e Llastra ata a Collada de Saburó, neste último Estany, o do mapa, que debía lelo ó revés, desviounos ó Coll de Monestero. Disto decatámonos ó chegar. Volta a baixar para logo subir ó collado inicial. Comemos no alto. Baixando en dirección ó refuxio de Colomina, quedámonos alucinados ó ve-lo baixísimo nivel da auga nos Estanys Saburó, Mar e Colomina, que empezaban a presentar trazos humanizados ó enrolalos e o camiño de acceso ás presas. Logo dunha breve parada no refuxio, continuamos percorrendo o Estany Tort, onde pernoctamos ó carón dun refuxio de emerxencia pola fermosidade da noite que se presentaba ante nós, cun ceo estrelado. Coa mañaciña subimos, asegurándonos de non trabucarse, ó Collada dos Gavatxos. Os Estanys do mesmo nome, foron testemuñas dunha baixada empedrada ata o Estany Nere. Comemos máis abaixo. Coa comida aínda na boca, seguímo-lo noso camiño ata culminar no Portarró d´Espot. Logo continuamos para pasar entre o Pic del Portarró e o Pic Inferor do Portarró. Aínda que na subida non tiña camiño pero si un pequeno patio, case non nos decatamos xa que cada pouco unhas rapaces nos acompañaban e a vista de Els Encantas con todo o val do Sant Maurici era digna de si. Pena que ós poucos o sol marchaba despois dun duro día e tiñamos que chegar ós Estanys Crabes cun forte desnivel e unha grande pedreira. Na mañá seguinte, mentres baixabamos iámonos despedindo daquelas Augas tortas e tomando dirección ó Estany Sant Maurici. Incluso uns doce rebecos fóronnos despedir no alto duns penedos. Da baixada do Estany ó Aparcadoiro foi agoviante, había moita xente e o sendeiro era xa unha autoestrada. Logo, a tranquilidade invadiunos, ó saír da ruta masificada, na comida ata chegar a Espot. Botamos unhas carreiras e... sentámonos nun bar. Queriamos volver empezar.
Breve descanso e cambiamos tanto de actividade como de paisaxe. Volvemos coas nosas rochas calcarias nun macizo cheo de historias e as covas máis importantes do mundo. De camiño iniciámo-la lectura de A Sima da Pedra de San Martín na que conta o principio da exploración desta cova polos anos 50 na que participaron espeleólogos lendarios coma Casteret, Cosyns, Loubens (morto na cova) narrado polo fotógrafo da expedición, Haroun Tazieff. Instalámonos nun cámping na zona de Navarra e ultimámo-los preparativos. Ó día seguinte atravesámo-la fronteira para chegar á entrada da Verna. Esta entrada artificial que conecta coa sala da Verna pertence ó Sistema da Pedra de San Martín e foi realizada por unha empresa hidroeléctrica francesa para aproveitar un salto de auga de 80 metros de altura no interior da cavidade, pero, afortunadamente, non foi adiante. Antes de entrar deixamos aviso dos que entrábamos a un lendario espeleólogo veciño de Sta. Engrace. Despois de saca-la foto de grupo, entramos pola galería artificial na que un vento fortísimo avisábanos sobre o lugar onde nos metiamos. Cando chegamos á sala da Verna o son do vento cambiouse polo son da cascada que non puidemos ver. Rapidamente tomamos dirección cara á galería Tubo de Vento. Atravesamos unha sala despois doutra. As salas eran espectaculares, eran enormes, un caos de bloques que interrompese por unha gateira ó carón dun lago. Iamos seguindo as marcas e, aínda así, desorientámonos nalgunha parte. De cando en vez iamos atopando resaltes con corda de seguro, pasamáns (un cunha corda do 88), etc. Incluso tiven a certeza do esvaradías que estaban algunhas rochas. Ó final, non puidemos chegar ó Tubo de Vento, xa que nos quedamos na entrada á Galería do Metro. Saímos a fume de carozo volvendo sobre as nosas pegadas e matinando como dentro de algúns anos volveremos polo mesmo camiño, aínda que, coa satisfacción de facer unha das travesías máis importantes do mundo e, no futuro, da nosa vida.
Á mañá seguinte, estendemos polo camiño do cámping unha densa superficie de monos, cascos e outro material atraendo á xente curiosa, incluso espeleólogos de Biscaia. Recollémo-lo material e xantamos despois de localiza-la entrada da Bourrugues (B3), ó carón da estación de esquí Pierre Saint Martin. Dividímonos en dous: os mazados, que pedían un descanso, e os outros mazados que querían mazarse máis. O primeiro grupo foi ás gargantas de Kakueta (impresionantes, espectacular percorrido, con zonas de 3m de ancho con paredes de 100m de alto, varias surxencias, algunha con fervenza de 20m, de pago, agás carné de espeleólogo). O segundo fomos á B3, sima de 279 metros de profundidade aínda que só se chegou a 103, xa que polo tarde que entramos e porque ata onde chegamos só se podía baixar de un en un pola cantidade de pedras que nos tirabamos uns sobre os outros. A cova cheiraba fatal xa que os desaugues da urbanización anexa á estación de esquí daban á rede de covas producindo filtracións e ademais, a cova estaba chea de ancoraxes, estragándoa por completo. Saímos xa de noite, e volvemos ó campamento coa esperanza de facer mañá a entrada da travesía da Pedra de San Martín onde, para baixar ós pozos, instalaron pértegas, tubos de ferro con chanzos. Ademais falaban de que ían retiralos. A magoa é que se nos acabou a nosa estancia naquel macizo e non puidemos ver as pértegas pero si a entrada da sima histórica. Aínda así, volveremos a pór os pés aló, pero dunha forma diferente.

Coa participación dun nutrido grupo de benxamíns, participámo-los pasados días 22 e 23 de setembro no campamento e marcha rexional Infantil- Xuvenil, que este ano organizaba, xunto coa F.G.M., o club Peña Trevinca  Montañeros de Galicia.
Ás 15:30 h, despois de acomodarnos no autobús partimos cara a Pigarzos (cerca de A Lama), un lugar precioso e nunha carballeira montámo-lo campamento. Despois de distribuí-las tendas e deixalas instaladas (para o que nos demos présa, xa que ameazaba choiva),  inaugurouse o campamento cunhas palabras de benvida por parte de Alberto Canle, presidente de Trevinca.
Organizáronse diversos xogos (a organización contratou un grupo de monitores de tempo libre para esta tarefa), polo que estivemos entretidos ata a hora da cea.
Ademais da zona de acampada o club organizador conseguiu una nave con mesas (miúdo luxo) así que comodamente despois dos xogos, dispuxémonos a cear. O finalizar volveron a organizar xogos dentro da nave (mentres os monitores tomabamos un café amablemente ofertado pola organización con Ñata á cabeza).
Ás 24 h silencio (inda que non para todos). Choveu durante toda a noite, pero de algo ten que servir o practicar tanta montaxe de tendas que a pesar da auga caída amañeceunos todo seco. O tempo portouse e despois da noite que fixo albiscou bastante despexado.
Ó finaliza-lo almorzo realizouse a marcha, que nun principio ía ser de regularidade e por equipos, pero a organización decidiu que debido á néboa que había nos cumes fixésese colectiva (menos mal, xa que se evitou que algún participante puidera perderse).
Chegamos ó campamento (os máis pequenos cansados, xa que a marcha foi bastante dura), xantar, recollida de tendas, limpeza da zona e clausura na que se sortearon uns libros (jó, non nos tocou nada) e entregóuselle a cada participante unha camiseta conmemorativa do evento.
Volta en autobús, e sobre as 19 h, chegamos a Vigo.
 
 

Imos poñer nas vosas mans unha actividade divertida, san e gratificante: a orientación na montaña.  Esta pode chegar ser un deporte altamente competitivo, pero nesta ocasión será unha proba apta para tódolos amantes do deporte no medio natural, polo que non é necesario que sexas profesional de competicións. A zona de baixa montaña está por definir. A participación farase por equipos de dúas, tres persoas. O día 28 de outubro invitámosvos a participar. Prazas: 50.

Chegamos a un acordo con esta tenda, situada na rúa Barcelona nº 3, para ofertar ós socios uns descontos do 10%, que serán do 15% se facedes o pago en efectivo. Nela podedes atopar todo o material relacionado co deporte da bicicleta. Tamén dispoñen de taller de reparacións.

http://www.vigobike.com

AXENDA

ACTOS SOCIAIS DOS VENRES

19   Outubro   Entrega de premios dos concursos fotográfico e de literatura. No Club ás 20.30 h.

26 Outubro   Charla "A homosexualidade no século XXI", por Legais, o Colectivo de lesbianas e gais de Vigo. No Club ás 20:30 h.
 

  OUTUBRO
 
  7 Sendeirismo. GR 56. 2ª Etapa do Transourensán: Parada do Sil  Montederramo
  12-13 Montaña. Marcha Nacional de Veteranos. Serra de Gredos. F.E.M.
  12-14 Montaña. Serra de Gredos. Los Galayos
  14   Sendeirismo. GR 59 Cangas  Cabo Home
  21 Sendeirismo. Galiñeiro  Aloia
  28 Sendeirismo. A determinar, en combinación con orientación na montaña.
  28 Orientación na montaña. I Carrera de Orientación na Montaña. Club     Montañeiros Celtas
 
  NOVEMBRO
 
  1-4 Espeleoloxía. Campamento Extraterritorial galego. Cantabria.
  4 Sendeirismo. GR 56. 3ª Etapa do Transourensán.: Montederramo  Chandrexa
  10-11 Montaña.  Marcha Outono. Portugal, Serra do Xurés.
  11   Sendeirismo. PR Sendeiro Celta: Vilanova de Cerveira
  11 Bici de montaña
 
 
 
 

Para comunicarse con el club, la dirección es m_celtas@yahoo.com.

Modifiqué esta página por última vez en Setembro de 2001.