MODIFICACIÓN DE COTAS SOCIAIS
Como xa adiantabamos no boletín de maio, as cotas sociais son a principal fonte de recursos do Club, tanto polo seu importe coma pola súa regularidade. As actuais cotas levan moitos anos sen variar, polo que dende a Xunta Directiva propoñemos a súa modificación, tanto na súa clasificación como no seu importe, en parte para adaptar o sistema de cotas ós novos Estatutos (aprobados na Asemblea Xeral Extraordinaria celebrada ó efecto o 21 de maio de 2004) e tamén para adaptalas ás necesidades orzamentarias do Club, pois o gasto que supón o volume actual de actividades e servicios, require uns ingresos acordes. Na Asemblea que se convoca a continuación, debaterase a proposta da Xunta Directiva.
CONVOCATORIA
ASEMBLEA XERAL EXTRAORDINARIA
Estimados asociados:
Seguindo as disposicións dos nosos Estatutos, convócase
Asemblea Xeral Extraordinaria, que se celebrará o día 22
de outubro de 2004, ás 20:00 horas en primeira convocatoria e 20:30
horas en segunda, no Local Social da nosa Entidade, sito na Avda. Camelias
78, oficina K, de Vigo. De acordo coa seguinte:
.
ORDE DO DÍA:
1º Modificación de Cotas dos Socios
Contando coa vosa importante asistencia e participación
en dita Asemblea, recibide un cordial saúdo.
III CONCURSO
DE FOTOGRAFÍA DE MONTAÑA
Por terceiro ano consecutivo convocamos unha nova edición do
Concurso de Fotografía de Montaña da 2ª Época,
iniciada no 2002 con motivo da celebración do 60 Aniversario do
Club; lembremos que a 1ª Época iniciouse no ano 1942 e tivo
26 edicións.
Agora, coma antes, estes concursos fotográficos son un medio
para fomentar a fotografía como actividade complementaria dos deportes
de montaña e para dar a coñecer ó gran público,
mediante a Exposición das mellores fotografías presentadas,
as belezas que encerra a montaña e a natureza en xeral.
Con este boletín axuntamos a tarxeta de participación
e o folleto publicitario deste Concurso, que tamén serán
enviados a todos os Clubs de Montañismo e de Espeleoloxía
de España, ademais dos participantes nas edicións anteriores.
O Concurso tamén será difundido a través de Internet
e de revistas especializadas. Máis info na páxina 2.
Esta edición está dedicada ós 22 Montañeiros
Celtas participantes na “1ª Exploración científico-espeleolóxica
da Cova do Rei Cintolo”, da que este ano celébrase o 50 Aniversario.
AXENDA
Venres, 15 de outubro “Pirineos 2004”. Proxección de vídeo, pola Sección de Montaña. No Club, ás 20.30 h.
Venres, 22 de outubro “Asemblea Xeral Extraordinaria” para Modificación de Cotas dos socios. No Club, ás 20.00 horas en primeira convocatoria e 20.30 horas en segunda.
Venres, 5 de novembro “Actividades de sendeirismo 2004”, pola Sección de Sendeirismo. Proxección dixital. No Club ás 20:30 h
Venres, 19 de novembro “Paisaxes de Indochina", por Alberto Filgueira e Pedro Rodríguez Durán. Proxección dixital. No Club ás 20:30 h.
Venres, 26 de novembro “Escocia”, por Miguel Carrillo Pérez.
Proxección dixital. No Club ás 20:30 h
.
INFORMACIÓN
XERAL DO CLUB
Obxectos Perdidos
Na sala de material, atópase unha caixa grande de obxectos
perdidos. Hai moitas cousas: cantimploras, botas, forros polares, a maioría
son dos nenos que participaron na Operación Benxamín, pero
tamén outros obxectos que as veces quedan no bus... é unha
pena que se queden aí. Preguntar por eles os venres, a Françoise.
Cada tres meses, os obxectos que non sexan recollidos serán doados,
entendéndose que ó propietario renuncia a eles.
Lotería Nadal = 38.828 =
Un ano máis imos tentar á sorte, xogando nesta
ocasión ó número 38.828 da Lotería de Nadal.
Queremos repartir a sorte entre todos, polo que as participacións
son de 3 euros, a cita coa fortuna será o 22 de Nadal. Non quedes
sen ela!!!
Títulos Débeda
Neste ano 2004 corresponde devolver o terceiro prazo da amortización
(20% anual durante 5 anos) dos Títulos de Débeda que algúns
socios adquiriron, como aportación para a compra do novo local social
efectuada no ano 2001. Polo tanto, aqueles socios que adquiriron Títulos,
terán a súa disposición cheques nominativos que poden
recoller na oficina do Club, dende o 2 de novembro ata o 30 de decembro
do presente ano. E como xa é habitual, aqueles socios que desexen
converter os seus Títulos de Débeda en Doazón, haberán
de comunicalo expresamente.
III Concurso de Fotografía de Montaña
Este ano, como na edición anterior, un dos nosos obxectivos
é que o público participe activamente da Exposición,
votando á “Mellor Foto do Público”. Outro obxectivo é
que haxa unha importante participación dos socios do Club, polo
que para animarvos, ademais de optar os importantes premios que figuran
nas Bases do Concurso, premiaremos á “Mellor Foto de socio” cun
libro e a invitación á cea anual do Club que se celebrará
en febreiro de 2005.
Para facilitar a participación dos socios, establecemos
un acordo con VigoFoto consistente en realizar un prezo especial nas fotografías
en papel a presentar ó Concurso, para iso é imprescindible
encargalas na tenda “VIGOFOTO DIGITAL” (Rúa Regueiro, 3, Vigo. A
30 metros da Praza da Independencia).
Pasamento
O pasado día 11 de setembro, finou, en accidente de mergullo,
Alfonso Rodríguez Pereira, de 48 anos, socio de Club Montañeiros
Celtas e do Club Subacuático Bahía de Vigo. Alfonso foi membro
activo da Sección de Actividades Subacuáticas do noso Club,
ao que pertencía dende 1989. Lembramos a súa memoria e expresamos
dende estas páxinas o pesar do Club, por este tráxico accidente
deportivo. O noso agarimo para a súa familia.
Relevo na oficina do Club
Despois de 13 anos e medio, a nosa compañeira Lourdes
Domingo deixou a oficina do Club. Unha novidade importante ao regreso das
vacacións que foi unha sorpresa para todos. A Lourdes surdiulle
inesperadamente unha boa oferta de traballo a xornada completa e decidiu
aceptala, polo que dende o día 1 de setembro non traballa para o
Club. Lourdes era a referencia do Club cara ós socios, a quen
atendía mostrando sempre a súa mellor disposición,
polo que todos a botaremos de menos na oficina, porque seguir, segue no
Club e seguiremos compartindo cousas con ela. Aproveitando a Festa Reencontro
que se celebraba o día 10 de setembro, leamos a Lourdes para que
estivera presente e lle fixemos unha sinxela homenaxe sorpresa, na
que lle agradecemos os anos de dedicación ao Club e desexámoslle
moita sorte no seu novo emprego.
O posto de administrativa cóbreo Andrea Michéle Rosario
Fauré, que por ser a Secretaria do Club, coñece o funcionamento
da oficina, o que esperamos facilite a transición e os socios se
acostumen rápido a este cambio. Esperamos de todos os socios o seu
apoio a Andrea e que lle faciliten a súa labor. ¡Sorte Andrea!
NOVAS
Chus Lago xa é Leopardo das Neves !
Chus fíxose co ansiado título despois de acadar
o cumio no Monte Somoni (antigo Pico Comunismo) o pasado 13 de agosto de
2004. Días antes alcanzara o cumio do Korenevskaya, ámbalas
dous montañas da cordilleira do Pamir, ascendidas co seu compañeiro
Merab Kharazi, que agraciados por una “meteoroloxía inusitadamente
favorable” cumpriron incluso con adianto os planos previstos. Por una vez
a neve estaba ben, non había risco de aludes e non pasaron a angustia
doutras ocasións. Felicidades!
Máis información na web: www.chuslago.com
Eleccións FEDME 2004
O pasado día 20 de setembro de 2004 iniciouse o proceso
electoral da FEDME, en virtude do cal, e tras os trámites regulamentarios,
elixiranse as persoas e entidades que comporán a súa Asemblea
Xeral durante os próximos catro anos. Posteriormente, constituída
a Asemblea Xeral, elixirase por dito órgano o Presidente da FEDME
e os membros da Comisión Delegada para o mesmo período de
tempo. As votacións serán o 27 de outubro e no taboleiro
do Club atópase o Censo Electoral.
Podedes atopar máis información e o Calendario Electoral
na web: www.fedme.es/Fedme/Elecciones2004.asp
ACTIVIDADES SOCIAIS
Festa Reencontro
10 de setembro
A nosa festa reencontro foi un éxito en canto a presencia de socios. Todo o mundo tiña moito que contar, fotos que ensinar, e o barullo de voces foi impresionante... case non se oíu nin a Tito co acordeón nin a Suso para bailar.
Magosto 2004. Volve o tempo dos magostos. O noso farase os días
6 e 7 de novembro.
O sábado pola noite, asaremos as castañas. O domingo
pola mañá poderemos organizar xogos como o ano pasado. Algúns
iniciáronse ao xogo do pateiro, xogamos á petanca, á
corda, á ra... pasámolo moi ben, se o tempo o permite, a
ver se repetimos.
A medio día poderiamos comer xuntos no noso “chalet”. Este ano
Toñi Suárez brindouse para facer de cociñeiro “chef”.
Espero que nos xuntaremos bastantes para facer de pinches de cociña.
O menú “Caldo Galego, carne guisada con patacas, champiñóns
e vexetais, roscón, pan, viño e café”. Prezo 6 €.
Lembrade anotarvos no Club.
Espero que vos animedes a subir moitos ao Aloia, sexa o sábado
de noite, quedar a durmir, pasar a mañá do domingo, comer
ao mediodía ou achegarse pola tarde, mellor pasar aí toda
a fin de semana.
REFUXIOS
HISTORIA DOS REFUXIOS (I)
REFUXIO ALOIA
Está situado no monte Aloia, no concello de Tui, a unha altura
de 624 m e ten actualmente 40 prazas.
O proxecto de construcción deste refuxio remóntase ó
ano 1944 cando naquel intre a directiva estaba formada por: Presidente
D. Carlos Botana Freire, Secretario D. Antonio Fernández Cortés,
Tesoureiro D. Jose Delgado Fernández, Vocal de Montaña D.
Jose Ovejero Campos, Bibliotecario D. Antonio Suárez Villar.
O nome de club era “Sección de Montaña del Club Celta”,
e a primeira carta que figura nos arquivos deste refuxio data de 3.1.1944,
na que se pide axuda á Exma Deputación Provincial para afrontar
o custe total da obra que “ ascende a… 30.000 ptas” ( ou sexa 180€
de agora). Si… estimado socio, 180€ segundo se aproba en acta.
Explícase o plan que ten a Directiva para recadar estes cartos
que era deste xeito:
a) Pedir unha axuda á Federación Española de Montaña
de 10.000 ptas.
b) Aportación da Xunta Directiva do club de 10.000
ptas
c) Resto, aportacións de varias entidades, clubs, particulares,
etc.
Portando esta bandeira ou proxecto, aquela directiva pon en marcha
a consecución dos “cartos”,terreos e todo o que faga falta para
rematar a obra.
Data de 15/4/1944- Envíase unha carta á Federación
Española de Montañismo pedindo axuda para este proxecto e
comunicándolle ó mesmo tempo que por parte de “Repoblación
Forestal” xa temos autorización do terreo preciso así como
toda a pedra e madeira que se precisa.
Data de 9/5/1944.- Como a Federación Española de Montaña
faise de rogar, envíase carta a D. Manuel Fernández Costas,
que aínda que pertence á Dirección Xeral de Aduanas
en Madrid, exercerá influenza có seu amigo Presidente da
F.E.M.. A verdade é que este señor, segundo consta en varios
escritos, tivo que intervir moitas máis veces en diversos organismos
durante o tempo que durou a obra.
Data de 22/6/1944.-Como xa se obtivo o terreo por parte de “Repoblación
Forestal”, agora envíase carta de petición de terreo a “Repoblación
Forestal de Pontevedra”, xuntando oito planos co total do proxecto a realizar,
que precisa 1.200 m2 de terreo.
Na data do 9/7/1944 recíbese carta da “Entidade local menor
de Pazos de Reis” na que se outorga a súa “completa conformidade”
para realizar a construcción do refuxio, asinando a carta o Presidente
D. Rafael Rodríguez.
Na data de 25/7/1944 recíbese carta de D. Manuel Fernández,
dende Madrid, onde indica a entrevista que tivo co Sr. Areses, quen
atopa unha boa acollida a nosa idea e ata indica ou aporta a idea
de que o Club podería pedir a “torre” e o “cabildo” para non
gastar tantos cartos, e ter igualmente un refuxio, e termina a carta dicindo
“ El Sr. Areses es muy entusiasta” e califícao como “ El movimiento
continuo”. Non ten ningunha dúbida que o Sr. Areses tiña
en D. Manuel un bo amigo.
Por certo, naquel entón ningún dos dous sabía
que este club sería a entidade que máis faría por
levar adiante o monumento que anos máis tarde se erguería,
tamén no Aloia, en honra do Ilustre Enx. Areses.
Data 29/8/1944.- Recíbese unha carta da F.E.M dicindo que xa
recibiron o proxecto e pasan a estudialo.
Data 13/10/1944.- Día grande no club; a F.E.M comunica que aproba
a subvención de 10.000 ptas. e que teremos a súa axuda en
todo, e como era de rigor naqueles tempos a carta remata así: “Por
Dios, España y su Revolución Nacional-Sindicalista”
O día 6/11/1944 o distrito Forestal de Pontevedra envía
unha carta á Deputación Provincial de Pontevedra para que
declare esta obra como de interese xeral. E xa o día 14/11/1944
a Deputación Provincial de Pontevedra envía unha carta ó
Enxeñeiro Xefe do Distrito Forestal de Pontevedra dicindo que “debe
declararse y se declara de interés general”, o mencionado
refuxio.
O 16/11/1944 envíase unha carta á F.E.M agradecendo
a subvención das 10.000 ptas (60.25 €)
Na data 17/11/1944 recíbese escrito do Excmo. Sr. Gobernador
Civil de Pontevedra que tamén declara a obra do refuxio de “interés
general”.
O día 17/11/1944 mándaselle unha carta ó enxeñeiro
Xefe de Repoblación Forestal de Pontevedra indicando a nosa inquedanza
debido á tardanza en contestar á nosa petición dos
terreos no monte Aloia, transmitíndolle o noso entusiasmo por contar
co primeiro (caso de ser feito) Refuxio de Montaña en Galicia.
O 9/12/1944 recíbese o orzamento para realizar a taxación
e informe a que da lugar a ocupación do terreo no monte Aloia, destacando
ás 75 ptas (0.45 €), importe da viaxe e ida e volta a Vigo,
así como os cartos dos alimentos para 3 persoas que se gastaron
¡10 ptas! (0.06 €). Si, exactamente 6 céntimos de euro,
e en canto a soldos, o enxeñeiro Xefe levou 50 ptas /día
(0.30 €) e os dous peóns cobraron 9 ptas/día, ou sexa,
5 céntimos de euro. Ah! e por levantamento do plano pagáronse
100 ptas ( 0.60 euros)
Os días 12 e 29 de decembro de 1944 dúas sociedades de
montaña descúlpanse por non poder colaborar monetariamente.
E ata aquí resumimos todo un ano de moito traballo así
como tamén citamos nomes de persoas que despois de moitos anos queremos
sacar á luz para renderlle esta pequena homenaxe como
agradecemento
En próximos números seguiremos….
J. L. Vázquez
ACTIVIDADE XUVENIL DE MONTAÑISMO
Saída Xuvenil de Montaña.
Travesía pola Serra da Lastra.
2 - 3 de outubro
Sobrevivimos
Sobrevivimos unha fin de semana con Escrich e Sechu, así que
“queridos” amigos somos ¡¡¡inmortais!!! Agora mesmo estamos
retornando da nosa ¡PEQUENA! odisea.
Nosa aventura comezou o sábado ás 9.30 da mañá.
O primeiro en aparecer foi o cafre de Escrich, o segundo o egocéntrico
de min, Iago, de terceiros o aceno de presidente (Sechu) e o “bo” de Jorge
e en último lugar pero non por elo menos importante o “piltrafilla”
de Ramón e o listo de Astar, que non viu.
Saímos de Vigo ás 10.30 h despois de que a cargante
da nai de Iago nos entretivese no quiosco.
Efectuamos a chegada ao noso destino á unha e cuarto,
preparámonos e comezamos a andar, deforestar, escalar e comer cantos
froitos atopamos polo “camiño”. Chegamos ó cumio do Tara
(1.112 m) onde botamos os intestinos pola boca. Despois de 10 minutos-Juanjo
(5 horas), conseguimos chegar ao collado (938 m) onde quitamos os pouquiños
pinchos que lles roubaramos ás silvas, tomámonos un amago
de sopa, de Sechu, e fómonos durmir en Galeón (broma de Escrich
porque estabamos entre Galicia e León). A aldea de Oulego estaba
en festas e ata as tres da mañá non puídemos conciliar
o sono pero o terrorista de Escrich comezou a roncar, así que non
pegamos ollo en toda a noite. Pola mañá levantámonos
e subimos a un penedo mal posto e tirámonos moitas fotos. Puxemos
as mochilas e comezamos o descenso, sen auga e sen gota de coñecemento,
e como di o refrán: “camiñante non hai camiño, faise
camiño ao andar” e ... alá vai teu pai, penetramos na fortaleza
boscosa, unha hora e moitos pinchos máis tarde conseguimos chegar
á estrada, pero a aventura non rematou aí, porque non tiñamos
auga e queriamos beber e metémonos por un camiño no cal atopamos
un regato, onde Escrich fixo uso dos seus deslumeantes coñecementos,
fixo unha fonte, collemos auga e por un camiño tortuoso chegamos
ao coche, comemos, vagueamos un rato e volvemos a casa.
Moralexa: Nunca vaiades de travesía con Escrich e Sechu se apreciades a vosa vida.
Esta obra de arte foi escrita por: Iago, Jorge e Ramón, os máis mellores da sección xuvenil.
PIRINEOS 2004
XOVES 5.- Sae o bus ás 8h camiño de Andorra. Ao chegar
á cidadecomercio báixanse case todos, soamente oito persoas
continúan viaxe ata Arinsal onde toman o GR 11 que por bonito percorrido,
subindo collados e cruzando vales, pasando pretiño do bonito lugar
de Ordino chegan ás 19h a Encamp onde os recollera o bus. Foron
7 horas de dura pateada, acumulando case 1.500 metros de desnivel tanto
de subida como de baixada. Cando chegamos ao cámping xa era noite
pero todo está seco, hoxe non choveu.
VENRES 6.- son as 9h estamos no collado de Tosas a 1.800 m de altitude
e todo o grupo cun estupendo día por diante inicia a marcha, ao
principio por bosque de pinos despois por amplas praderías onde
pastan rabaños de vacas e cabalos e ao final por unha pedreira descomposta
que nos leva ao cume do “Puigmal” que cos seus 2.913 m de altitude é
a montaña máis alta da provincia de Xirona. Foron 5h de andaina.
Parada longa a comer e tomar o sol deitados nas rochas. O descenso bastante
máis empinado que o ascenso apenas nos leva 2 horas e acaba no santuario
de Nuria, lugar moi concorrido por familias con nenos que empregan o tempo
montando a cabalo, remando no lago ou xogando no minigolf, isto parece
un pequeno parque de atraccións ao aire libre, rodeado de montañas.
Un tren cremalleira que percorre as espectaculares gargantas de Nuria e
dende onde se pode observar o precioso camiño que seguiu o Ermitán
San Gil para chegar ao pequeno val onde está o santuario e a capela.
O percorrido en tren remata na vila de Ribas de Freser, alí está
o bus que nos devolverá ao cámping. Aínda aproveitan
algúns para darse o último chapuzón na piscina. Como
é costume nesta actividade hoxe se celebra a cea de despedida. Ás
22h todos, incluído Marcos o afable conductor, estamos sentados
á mesa e en pouco tempo acabamos coa cea que nesta ocasión
non me deixou moi satisfeito. Acordámonos do ano pasado en Gavarnie,
pero as cousas non sempre son iguais, que se lle vai facer. Por falta de
empeño dos organizadores non terá sido. Seguro! Algúns
que aínda están con enerxías vanse á discoteca,
outros máis cansos deciden retirarse a descansar.
SÁBADO 6.- Son as 10h e xa está todo recollido. É
a hora de pagar o cámping, despedida de Gaspar que para algúns
será ata o vindeiro verán e toca retirada. Facemos unha parada
para comer e en Logroño deixamos a David que irá ata St.
Jean de Port no Pirineo francés e dende alí iniciará
o camiño de Santiago. Certamente leva un bo adestramento. Ás
20h estamos no cámping municipal de Burgos á beira do Arlazón
onde pasaremos a noite, iso en teoría pois na práctica case
todos vanse á cidade a gozar do bo ambiente que en verán
ten estas cidades castelás.
DOMINGO 7.- Ás 8.15h o autobús ponse en marcha. Parada
a almorzar pouco antes de León na autovía que une con Burgos.
Polo camiño acompáñanos a chuvia que nos anuncia a
proximidade da nosa querida Galicia. Cando son as 14.30h chegamos a Vigo,
tranquilos, cansos, contentos, adormecidos, etc. Cada un saberá
a procesión que leva por dentro e o que lle espera o luns. A viaxe
rematou, todo saíu ben e isto anima a volver o próximo ano.
Agradecementos.- Gústame moito
este refrán “É de ben nacidos, ser agradecidos”. Gracias
ao dúo Conchi-Antonio que sempre estiveron moi atentos para solucionar
calquera problema que puidera xurdir e facer así máis agradable
a excursión. A súa preocupación e entrega foron manifestas.
Gracias a Gaspar, incansable, camiñando, charlando, dando explicacións,
bromeando. É un auténtico luxo ter unha persoa así
como compañeiro de montaña. Oxalá continúes
moitos anos máis con esta actividade tan bonita! Gracias tamén
a Marcos o conductor, sempre amable e servicial e gracias a todos e cada
un dos participantes pola xenerosidade e entrega para que todo saíra
ben. Así da gusto! Ata pronto!
Un participante
Pirineos 2004. O resumo dunha mociña.
Ás doce da noite xa había
varios montañeiros coas súas grandes mochilas esperando a
que abrise o autobús. Acomodámonos nos asentos e tras aguantar
trece horas e media, chegamos ao cámping “Stel”. Montamos toda as
tendas nunha gran parcela, e esperamos a que chegase a mañá
para empezar a camiñar. Levantámonos, almorzábamos
e colliamos o autobús ás oito. Había altas montañas
con bos lugares para cristear, prados con plantacións de diferentes
tipos, que daban un precioso colorido á paisaxe e por medio de todas
esas grandes montañas, había un lago con aves brancas chamadas
“averrucos”. En dous ocasións, o autobús levounos ata “Gosol”,
e dende o cume, as casiñas parecían de xoguete, ao igual
que os campos que as rodeaban. A excursión que máis me impresionou
foi a do “Canal de Cristall”, vimos un rabaño de rebecos, baixamos
por unha gran pedreira empinada á que non se lle vía o final,
logo fomos por un neveiro, e acabamos nun prado de herba verde. Pasamos
por sendeiros que tiñan un teito natural, e refrescabámonos
nas fontes de auga fría. Nunha ocasión, cruzamos a fronteira
de “Andorra”, rodeada de montañas, e fixemos un precioso sendeiro
rompe-pernas, dende o que se observaba “Andorra” dende arriba. Unha boa
escalada foi a do “Carlit”, de case 3.000 metros, as rochas esvaraban perigosamente,
pero nunha acolledora cafetería, repoñendo forzas, todo parecía
ter pasado. Unha montaña dentro dunha nube foi a do “Puigmal”, que
no regreso baixamos no “tren cremalleira”.
Foron unhas vacacións
cheas de aventura.
Gabriela Freiría Rodríguez
SENDEIRISMO
CAMIÑO DE SANTIAGO
SANTIAGO - FISTERRA - MUXÍA
Etapa I: Santiago - Negreira, 12 de setembro
Despois das vacacións de verán, que
espero foran estupendas para todos, a sección de sendeirismo reanuda
as súas andainas, e que mellor que facelo con este tramo do camiño
de Santiago. O domingo 12 ás 7.30 h saímos no autobús
con 36 participantes- a xente vén con ganas-. Contabamos cun día
soleado e de boa temperatura. Despois da parada habitual para o “cafeciño”
o autobús deixounos ó comezo da rúa do Franco en Santiago.
Timbramos a credencial na Policía Local, que está ó
carón do templo barroco da Angustia de Abaixo ou San Fructuoso,
coas alegorías da Prudencia, Xustiza, Fortaleza e Temperanza. O
percorrido é fácil e moi vistoso xa que pasamos por moitas
pequenas vilas cunhas bonitas e rústicas casas de pedra, ademais
de cruzar varias pontes como a que atravesa o río Roxos, e a medieval
de Aguapesada. A partir de aí o camiño empínase durante
case 4 quilómetros, o único exceso do día. Chegamos
para comer no núcleo histórico e monumental de Pontemaceira,
coa súa belísima ponte sobre o río Tambre.
Ás 17 h chegamos a Negreira, final desta
etapa, en total 21 quilómetros. Pasamos polo pazo de Coton
e a capela de San Mauro para chegar ó albergue de peregrinos, xa
que este lugar será o comezo da nosa segunda etapa.
Ás 18 h regresamos. Tivemos moitas caras
novas coas que esperamos seguir contando.
Ata o 16/17
de outubro.CAMIÑO DE SANTIAGO
SANTIAGO - FISTERRA - MUXÍA
Etapa I: Santiago - Negreira, 12 de setembro
Despois das vacacións de verán, que
espero foran estupendas para todos, a sección de sendeirismo reanuda
as súas andainas, e que mellor que facelo con este tramo do camiño
de Santiago. O domingo 12 ás 7.30 h saímos no autobús
con 36 participantes- a xente vén con ganas-. Contabamos cun día
soleado e de boa temperatura. Despois da parada habitual para o “cafeciño”
o autobús deixounos ó comezo da rúa do Franco en Santiago.
Timbramos a credencial na Policía Local, que está ó
carón do templo barroco da Angustia de Abaixo ou San Fructuoso,
coas alegorías da Prudencia, Xustiza, Fortaleza e Temperanza. O
percorrido é fácil e moi vistoso xa que pasamos por moitas
pequenas vilas cunhas bonitas e rústicas casas de pedra, ademais
de cruzar varias pontes como a que atravesa o río Roxos, e a medieval
de Aguapesada. A partir de aí o camiño empínase durante
case 4 quilómetros, o único exceso do día. Chegamos
para comer no núcleo histórico e monumental de Pontemaceira,
coa súa belísima ponte sobre o río Tambre.
Ás 17 h chegamos a Negreira, final desta
etapa, en total 21 quilómetros. Pasamos polo pazo de Coton
e a capela de San Mauro para chegar ó albergue de peregrinos, xa
que este lugar será o comezo da nosa segunda etapa.
Ás 18 h regresamos. Tivemos moitas caras
novas coas que esperamos seguir contando.
Ata o 16/17
de outubro.
“Non hai Camiño...
.
Como dicía Machado “... se hace Camino al andar”.
Seguro que se consultamos calquera guía ou artigo sobre
O Camiño de Santiago, en todas elas coincidirán os percorridos
e ata as etapas recomendadas para facelo. Parece como se “O Camiño”
fose algo concreto e único, e non obstante, estou convencido de
que hai tantos “Camiños” como camiñantes. Tras a miña
experiencia estou seguro de que “O Camiño” non son simplemente os
sitios polos que se pasa, os quilómetros percorridos ou o tempo
empregado para elo.
“O Camiño” é todo aquelo que cada un busca, atopa
ou absorbe no seu interior. Tamén os sentimentos, sensacións
ou experiencias vividas, e por suposto, as persoas que aparecen no momento
oportuno co xesto ou comentario oportunos. E son estas cousas, tan
subxectivas, as que fan que cada camiño sexa único, ó
igual que os seus camiñantes.
Houbo unha morea de experiencias, anécdotas, momentos
de sufrimento e de pracer durante o mesmo, pero por riba de todas, a sensación
que perdura en min é a de ter dado significado a un monte de cousas
que permanecían cun interrogante, aí , na miña testa,
esperando por unha resposta dende había algún tempo.
Dende aquí quero agradecer a axuda e colaboración
a todas as persoas que contribuíron a que realizase esta experiencia.
Estoulles tremendamente agradecido, creo que hai un montón de cousas
que tardarán moito tempo en desaparecer da miña memoria.
Antes de realizalo non podía imaxinar o que realmente sería
e é agora cando empezo a decatarme da dimensión de
aquilo, por todo iso, gracias. Gracias a todos. Pola miña parte
só me queda aconsellarvos que o comprobedes por vós mesmos,
non vos defraudará.
David
MARCHA NOCTURNA AO ALOIA
4-5 setembro
Un ano máis, e seguindo
unha tradición no Club, fíxose a marcha nocturna que vai
dende o bar Bugus no alto de Garrida, ato a refuxio do Aloia, cunha parada
en Prado, anotáranse 33 persoas, pero pola tarde choveu moi forte
o que fixo que algunhas persoas decidiran quedar na casa.
O camiño estaba moi mollado
e esvaradío, pero a temperatura era boa para camiñar, incluso
facía calor, non nos choveu en todo o camiño. Esta marcha
gusta moito aos participantes, xa que camiñar de noite, produce
sensacións novas, e inda que o camiño e coñecido por
todos, a escuridade e as sombras dan certo temor e inseguridade, o sendeiro
parece que se esconde.
De noite soes camiñar rápido,
á fresca, como co desexo de chegar ao lume do fogar, do acolledor
refuxio, onde a boa compañía e a charla acompáñate
antes de durmir.
Fernando
MONTAÑISMO - ESCALADA
VEGACERVERA, 17-18 de xullo
Imos en autobús ata Vegacervera, chegamos pola tarde e
como a saída é de escalada e montaña, pois eu decido
que o sábado vou cos de escalada para coñecer as Hoces de
Vegacervera. Subiamos pola estrada e de repente atopamos impresionantes
paredes calcareas, unha morea de xente escalando, nunca vira a ninguén
tan arriba. Fomos ó sector Os Moros, e para iso tivemos que descalzarnos
e cruzar o río. Intentamos subir unha vía sen equipar, pero
fíxose tarde e volvemos baixar, así que subimos outra equipada,
sinxela e divertida, un IV de placa e fisura. Empezou a anoitecer e volvemos
á vila. Ruth e mais eu camiñando, os homes marcharon en coche,
que lights....
Despois dunha noite fresca no Polideportivo da vila, erguémonos
e esta vez fun cos montañeiros. O autobús levounos ata Felmin
e dende alí comezou a andaina ata Rodillazo, unha vila tranquila
e bonita. Neste lugar un paisaniño tentou explicarnos como
subir ó Correcillas sen moito éxito; improvisando seguimos
adiante, paramos para facer unhas fotos cunha morea de vacas e por fin
comeza a montaña. Había moitísimas bolboretas, bolboretas
enormes e de vivas cores, todo o camiño ulía ás diferentes
plantas que iamos atopando (lavanda..). Non ía moita calor porque
estaba de tormenta e as nubes foron crecendo ó longo do día
sen chegar a pecharse de todo, ademais acompañounos unha brisa
moi agradable. Chegamos ó Correcillas (1.998 m) á unha. Fixemos
as fotos de rigor.., había unha vista marabillosa ó norte
dos Picos de Europa, viamos tamén Vegacervera e cara alí
nos diriximos. Foi un descenso pedregoso ata un bosque. Por esta vertente
non sopraba unha gota de aire, menos mal que era baixada. Tivemos sorte,
entre Ángel e Conchi atoparon un sendeiro polo que atravesamos o
bosque, un bosque moi frondoso do que houbemos saír un pouco rabuñados.
O sendeiro levounos ó camiño que nos deixou en Vegacervera
ás catro da tarde, todo segundo o horario previsto. Tiñamos
media hora para asearnos e recoller todo, así que fun ó río
a darme un chapuzón, a auga estaba boísima e quedei
nova. Ás catro e media saímos rumbo Galicia. Sóubome
a pouco, tería preferido estar máis días, quedei sen
ver as Covas de Valporquero, e case que non escalei nada, terei que volver
noutra ocasión.
MTGC
MONTAÑEIROS EN ALPES
TOUR DO MONT BLANC
Realizado do 4 ó 11 de xullo.
Día 1) Les Houches - Champel
+ 1300 - 1150 m..
Día 2) Notre dame de la Gorge. Ref. Mottets + 1400
-800 m.
Día 3) Ref. Mottets paso a Italia polo Coll de Bonhome.
Ref. Monte Bianco. +- 1000 m.
Día 4) Ref. Monte Bianco. Ref. Bertone +- 700 m.
Día 5) Ref. Bertone. Ref. Elena
+ 800 -1000 m.
Día 6) Ref. Elena paso a Suiza polo Gran Coll Ferret. La Fouly
+ 700 -800 m.
Día 7 ) Champex. Regreso a Francia polo Coll de Balma. Le Tour
+- 1800 m.
Día 8) Argentiere. Planpraz + 1000 m.
O percorrido total foi duns 120 km. A constante
o mal tempo, dende o Coll de Bonhome ata o final. O Montblanc
só o vimos o primeiro día.
Os días 12 e 13 reservarámolo para intentar
o ascenso ó Montbanc, así que o día 12 subiamos ó
primeiro teleférico Les Houches-Bellevue, para a continuación
montar no primeiro tren cremalleira a Nid d'Aigle a 2.372 m, en tres horas
chegamos ó refuxio da Tete Rousse a 3.167m con neve recente, pero
sen complicacións, a continuación ó refuxio de Gouter
(3.817 m) xa se convertera nun mixto de neve e rocha, con algúns
tramos xeados, o que nos obrigou a levar os crampóns toda a ascensión.
Ás 15 h. entrabamos no refuxio con néboa e xistra. Cea ás
18 h, e ó “catre”.
Martes 13: ás 2 da madrugada diana. O tempo non mellorara,
inda así ás 3.15 iniciamos a ascensión. As trazas
pasan polo cumio de Gouter. Seguimos ata o Dome de Gouter de 4.304
m, pero antes de chegar ó seu cumio decidimos regresar. O Montblanc
non se moverá do seu sitio e nós.... volveremos outro día.
Ah, para os que cren en gafes e parecidos, o mércores
14, día do regreso amenceu cun sol radiante e sen ningunha nube
no horizonte, despois de 9 días de magoar.
Gaspar
A miña primeira viaxe aos ALPES
Despois de 2 días de viaxe chegamos a Chamonix e, tras unha pequena parada para contemplar o glaciar de Bosson, cruzamos polo Túnel do Mont Blanc a Italia, dirección Valsavarenche, chegamos ó cámping Gran Paradiso e collemos un bungalow, durmimos de marabilla.
03/08/04: Seguimos co coche 2 km ata Pont (1.960 m), aquí termina a estrada. Subimos ó refuxio Vitorio Emmanuelle II (2.735 m) por un sendeiro ben marcado, púxose de tormenta e ó pouco de chegar ó refuxio comezou a diluviar toda a tarde. Unhas partidiñas ás cartas, unhas charlas con xente de Zaragoza e Madrid, unhas copiñas dun licor feito con herbas da zona e a durmir...
04/08/04: Ás 3 en pé, o ceo estaba totalmente despexado, comezamos a camiñar cos nosos frontais e en canto chegamos ó Glaciar Gran Paradiso poñemos os crampóns, comezamos cunha pequena escalada de 30 m por xeo e a camiñar ata arriba, un día totalmente despexado, ó chegar ó cumio temos que pasar unha fenda por unha ponte de xeo (días despois enterámonos que rachou a ponte cando pasaba un guía, non pasou nada). Unha curiosa trepada e a virxe no cumio (4.061 m). Agora volta que empezan as nubes a formarse, o cacho de xeo que escalamos ó principio está como un granizado, báixase tranquilamente, e ás 14 chegamos ó refuxio, empeza a chover (outra vez treboada), aproveitamos para comer algo e cando para a chuvia baixamos ó coche, imos cara a Chamonix, buscamos un cámping (Les Rosières), instalámonos e a durmir porque estamos cansadiños
05/08/04: Unha vez instalados en Chamonix (1.037m), fomos ata Montenvers camiñando, no canto de coller o tren cremalleira, dende alí podes ver o Glaciar Mer de Glace, Les Drus, Les Grandes Jorases... Dende aquí seguimos polo Gran Balcón Norte ata Plan de L`Aiguille (2.310 m) e baixamos polo bosque a Chamonix. Un pouco de treking non ven mal, ademais dende este balcón podías ver toda a cara sur do outro lado do val e Chamonix, merece a pena.
06/08/04 De compras por Chamonix
07/08/04: Collemos o coche e imos a Annecy ( a case 100 km), famosa
polo seu lago, bañámonos, tomamos o sol, demos un paseo polo
casco vello e de volta a Chamonix.
08/08/04: Hoxe marchamos para o Mont Blanc, xa descasamos o suficiente,
así que collemos o coche e imos a Les Houches (1.007 m) unha vila
cerca de Chamonix, dende alí collemos o teleférico de Bellevue
que nos subirá en 5´ a 1.781 m, a poucos metros está
unha estación do tren cremalleira “Tramway du Montblac”, que che
sobe ata Nid d`Aigle (2.372m). A partir de aquí comezamos a camiñar.
En 2 h poñémonos no Refuxio Tête Rousse (3.167 m),
non é preciso chegar a el.
A partir de aquí a cousa comeza a complicarse, poñemos
os cascos e seguimos ata o Refuxio de Goûter (3.817 m). Temos que
estar moi atentos, hai moita xente e o perigo de caída de pedras
é constante (e caían), o derradeiro tramo é pola aresta,
ves o refuxio alá arriba e nunca chegas, menos mal que vas entretido
buscando onde colocar as mans e pés, case arriba de todo está
equipado con cables de aceiro e chanzos, ata que por fin chegamos, tardamos
1 h 45´.
Tiñamos reservado para durmir, cear e almorzar polo módico
prezo de 38.50 €/persoa. Dinnos que como está moi cheo só
podemos durmir os 4 en 3 colchonetas. Non hai auga, cada botella de 1.5
l custa 4.70 €. A cea ás 18:00 h, deitámonos cedo,
á unha dan os almorzos, a habitación está chea de
xente (unhas 30 persoas), fai moita calor e apenas se pode respirar. Ó
principio durmo ben, pero despois esperto e comeza a doerme a cabeza, o
meu estómago esta mareado, non sei se é o agobio da habitación
ou o mal de altura.
09/08/04: Diana á unha, estou mal, o almorzo é un caos,
todo o mundo tentando coller sitio nalgunha mesa, eu xa non podo máis
e vou á cama, os meus amigos vanse e eu quedo apenada, pero cando
esperto ás 9 da mañá, durmira de marabilla e estaba
ben. Miro pola xanela e había un temporal horrible, eles chegaron
ás 10 e contaron que estiveron no Abri Vallot (4.382 m), 2 horas
esperando, pero volveron, como moita xente.
Descansaron un rato, chovía en horizontal ¿e agora como
baixamos por esa aresta?, pois abriu un pouco o día e escapamos
deste caótico refuxio.
Ó chegar ó tren cremalleira, canta xente, pero os “alpinistas”
temos preferencia sobre os sendeiristas, dannos unha tarxeta vermella
para o tren, logo teleférico a Les Houches, collemos o coche e a
Chamonix a xantar, que calor...
10/08/04: Fomos a Sallences a bañarnos no “Lac des Iletes”
11/8/04: Fomos en autobús ata Col des Montets, dende alí subimos ata o Lago Branco, logo continuamos polo Gran Balcon Sur que ten unhas vistas do outro lado do val impresionantes: Glaciar del Tour, Glaciar D´Argentiere, Glacier Mer de Glas, Les Drus, As Agullas de Chamonix; L´Aiguille du Midi, el MontBlanc e baixamos a Chamonix.
12/8/04: Erguinme e o día non estaba mal así que lles
dixen ós meus compañeiros que eu prefería subir o
Mont Blanc Du Tacul no canto de facer treking por Les Contamines, non estaban
moi convencidos. Chamei ó refuxio e reservei para todos, chamei
ó teleférico e o último que subía era ás
15 dende Plan d`Aiguille (2.310 m)
Por fin se animaron, preparamos todo, collemos o coche e fomos ata
o aparcadoiro do teleférico de Plan d´Aiguille, está
en Chamonix, pero non funcionaba, polo tanto quedábanos unha boa
pateada dende Chamonix (1.037 m) ata o outro tramo do teleférico
en Plan d`Aiguille (2.310 m). Menos mal que era polo bosque, pero facía
calor. Ó chegar a Plan d`Aiguille estaba aneboado, nós empapados
de suor, puxemos roupa de abrigo, comemos o noso superbocata e ás
15:00 collemos o teleférico cara L`Aiguille du Midi (3.842 m), en
nada puxémonos arriba, ¡que paredes!. Non se vía
nada, facía frío, puxemos todo (crampóns, luvas, gafas,
corda...) e a baixar pola aresta cara ó refuxio des Cosmiques (3.613
m), uns 30´.
Ás 18:00 h déronnos a cea, fóra estaba nevando
(2 graos C) e dentro a 21 graos, e a durmir.
13/8/04: Erguémonos ás 3, fomos almorzar, preparámonos
e saímos encordados.
Baixamos ó Col du Midi (3.532 m), é unha zona de pequenas
fendas pola que seguimos a pegada, unha noite estrelada, víase unha
morea de xente cos seus frontais subindo, son os que se ergueron á
unha para facer o Mont Blanc pola ruta dos catromiles. Ó pouco empezou
amencer, comezamos a subir, en medio da ascensión había unha
fenda que o verán pasado veuse abaixo. Seguindo a pegada foinos
levando cara á esquerda e, sorpresa, temos que trepar polo xeo uns
30 m, nada complicado, había como chanzos de todos os que xa pasaran,
así que con calma e para arriba. Eu ía de primeira, Oli e
Ana detrás, e o derradeiro Jose. Seguimos camiñando pola
pa, outra trepada polo xeo, aquí tivemos que gardar quenda,
entre os que soben e os que baixan, vaia romaría. Seguimos camiño,
xa polo solciño, que frío, ata L´Epaule de Tacul (4048m),
ó chegar sopraba un vento moi forte, seguimos camiñando,
esta vez era unha pendente moito máis suave, estaba todo despexado,
víase xente acampada no Col Maudit. O vento era moi forte, faltaba
unha pequena trepada duns 10 m, pero pareceume escabelado facelo os 4 encordados,
así que eu retireime e Oli tamén, subiron Jose e Ana. Mont
Blanc du Tacul (4.248 m). A baixada foi tan bonita como a subida, chegando
ó refuxio empezouse a pechar de néboa, collemos o teleférico
e baixamos ata Plan d´Aiguille, logo camiñando ata Chamonix
ía sobrando a roupa, collemos o coche e fomos comer ó cámping,
moi contentos e satisfeitos polo que fixeramos.
14/8/04: Erguémonos, recollemos todo e volta ó fogar.
15/8/04: Cheguei á miña casa, quero volver pronto, quedáronme
moitas cousas por facer
MTGC
CAMPAMENTO DE VERÁN
CAMPAMENTO DE VERÁN NA ILLA DE AROUSA, 24-25 de xullo
Este ano decidiuse que o Campamento de Verán estivera relacionado
cunha actividade acuática como o Kaiak de Mar, igual que no
ano anterior, xa que tivo moi boa aceptación na xente que participara,
anteriormente facíase Pesca Submarina, agora temos poucos que fagan
esta actividade no Club.
Acampamos na praia de Área de Secacada na Illa, gracias a un
permiso especial, do Concello e da Comunidade de Montes, que xestionou
Carlos o presidente de Club de Piragüismo de Illa de Arousa, que colaborou
en todo momento con nós, incluso puxo unha embarcación a
nosa disposición.
Á noitiña empezamos a asar as sardiñas, comer
pan de centeo, beber viño de Barrantes, como manda a tradición
neste campamento, tiñamos un chiringito á nosa disposición,
despois na praia empezou o “desmadre” con cantos e bailes tribais, a noite
era máxica, facía calor e o feitizo fixo que incluso algúns
pasaran longo rato bañándose a altas horas da madrugada.
Algúns algo resacosos, pero todos puntuais estivemos ás
10 de mañá no Peirao de Chufre, alí despois de distribuír
o material(chalecos pas e piraguas), fixéronse unhas pequenas clases
teóricas de remo para aqueles que nunca practicaran piragüismo.
Xuntáronse con nós uns 15 mozos do Club de Piragüismo
da Illa, que nos acompañaron en todo o recorrido.
Primeiro Fixemos un recorrido curto que daba a volta a península
do Monte Santo, pasando polo Faro do Cabalo, facendo unha parada na Praia
de Secada para descansar, seguimos ata o porto de Arousa, alí
fixemos un descanso para comer e algúns que xa estaban cansos decidiron
deixalo.
Despois de Comer sobre as dúas saímos cara ó Illote
de Guindoiro Areoso, tardamos uns 25 minutos en chegar, alí bañámonos
nuhna praia de auga cristalina que nada ten que envexar ao caribe, despois
de facer unhas prácticas de como dar a volta no mar cun kaiak, continuamos
a nosa travesía marítima en Dirección ao estremo Sur
da Illa, onde se atopa a Punta Carreirón, navegando por unha fermosa
costa con praias e rochas, no mar atopamos tamén moitas algas, debido
a que a marea estaba devalando.
Despois do último descanso na Praia de Salinas, onde se
atopa o Cámping, continuamos remando cun bo ritmo, pasando por debaixo
da ponte de acceso á Illa, chegando a un punto de partida sobre
as cinco da tarde, despois de completar a volta a toda a Illa.
Foi unha fin de Semana moi completa, diversión deporte en natureza,
e queremos agradecer a colaboración do Club de Piragüismo da
Illa, a acollida da xente da Illa, coa que esperamos repetir
outro ano.
Fernando
ESPELEOSECCIÓN
17-24 Xullo. Campaña Fuente Fría 2004
Este ano volvemos ser invitados pola xente da Asociación
Espeleológica Ramaliega (AER) para participar na súa campaña
Fuente Fría 2004, á cal asistimos Daniel e Carolina. Estivemos
do 17 ó 25 de xullo polo macizo do Mortillano (Cantabria) compartindo
o día a día cos colegas de Ramales, Soria, Andalucía,
Burgos, Navarra, Francia,...e por suposto, galegos!.
Este ano continuáronse as labores de desobstrucción
na Sima do Crucero, avanzando uns metros máis no estreito laminador.
Foise tamén de prospección varios días, atopando diversas
simas con distintos desniveis, chegando algunha ata 120m e algunha outra
que segue en exploración (polo menos ata a chegada do inverno).
Nesta sima concentráronse case tódalas labores de exploración,
topografía e desobstrucción, aproveitándose para realizar
tamén algunhas fotografías.
Co tempo, este ano non tivemos tanta sorte como o ano pasado.
Amañecían todos os días nubrados, e a media tarde
cubríase todo de néboa, que despistaba a máis dun
para volver ó campamento.
En definitiva, moito traballo feito, moito aínda por facer,
pero co grato recordo da convivencia dunha semana en medio dun preciosos
faial, alonxado totalmente da civilización e compartindo o mesmo
lume con boa xente, á cal esperamos volver a ver na campaña
do ano que vén.
25 xullo -1 agosto. Campamento Espigüete 2004
Daniel participou no campamento Espigüete 2004, celebrado
do 25 de Xullo ó 1 de Agosto no Espigüete (Cardaño de
Arriba, Palencia), concretamente, no refuxio de Mazobres (cara norte),
organizada pola Unión Espeleológica Vallisoletana. No campamento
realizáronse prospeccións polo macizo, sen atopar grandes
cousas, e entrou na S-3 para fotografar varias salas e galerías,
ata -150m.
7 - 15 agosto. Campamento Honseca.
Conmemorando o 50 aniversario da primeira expedición á
cova do Rei Cintolo, chegou o campamento de Honseca, unha semana de acampada
coma as de antes, en plena natureza, ó pé da entrada da cavidade.
Saímos de Vigo o sábado de mañanciña. Non levabámo-lo
permiso de Medio Ambiente, falamos coa Alcaldesa ó chegar a Velilla
del Río Carrión e deixounos acampar ate o luns que reclamariamos
a Medio Ambiente o permiso vía Fax ó propio Concello. O resto
do día empregámolo en montar o campamento,as tendas de durmir
e a tenda común de viandas e outras lindezas agás carburo
e material que durmía no remolque de Miliño. O domingo fixemos
a travesía accedendo pola pequena entrada superior e saíndo
polas galerías inferiores. Pequena e interesante travesía
na que gastamos dúas horas. Saímos a comer ás tendas,
chovía, e volvemos a entrar xa con fins máis exploratorios,
definimos o camiño máis axeitado e curto para chegar á
zona punta onde había que topografar. O luns pola mañanciña
xa nos viu visitar a Garda Civil (moi atentos porque como estabamos durmindo
marcharon e volveron máis tarde), e o garda do parque, este
xa tiña a comunicación da nosa acampada e salvounos de andar
a correr, logo fixemos a chamada a Medio Ambiente e remitiunos o permiso
ó Concello. Os demais días fixéronse incursións
na cova explorando e tomando datos das galerías máis lonxanas
á entrada. Daniel levou a palma entrando todos os días. Ademais
de explorar Honseca, visitamos a Cova de Agudín e os seus grandes
gours, fixemos prospección na ladeira noroeste de Honseca localizando
a pequena cavidade dos “Mosquitos”. Tamén houbo un pequeno pateo
ó pico Murcia e pozo da Loma agás Miliño
que fixo grandes e variados pateos. Compartiron connosco esta actividade
Gelo, dende o martes, e Pedro, de venres a domingo, do club
amigo AER. Volvemos a Vigo con mágoa de non continuar, ao menos,
unha semana máis. Con chuvia ate o mércores e sol radiante
en diante fixemos desta semana unha data moi importante para todos e sobre
todo para Carol e Marta.
14 - 29 agosto. Curso Monitores Técnicos da EEE.
Do 14 ó 29 de Agosto, Xabier asistiu ó Curso de
Monitores Técnicos de espeleoloxía da Escuela Española
de Espeleología, acadando o título de técnico en espéleo
e canóns.
Moito tempo enclaustrado, con teoría e prácticas,
que transformaranse en docencia e divulgación, tanto dentro coma
fóra do club. Esperamos que máis, máis no club ...
¡Parabéns Ghabato!
28 de agosto - 5 de setembro. Cantabria
Nesta semana os espeleólogos Carolina, Xabier, Mónica,
Emilio V., Daniel e Yolanda (GE Arcoia) adentráronse na comarca
do Alto Asón (Arredondo, Cantabria) para realizar varias travesías
clásicas.
Empezaron cunha adaptación ao medio, con Rubicera-Mortero,
onde contaron cos “guías locais” da AER, Gelo e Pedro M. Travesía
fermosa, cunha intricada rede de galerías fósiles ata chegar
ó río, onde se mollaron ata ós xeonllos. Logo, xa
no Mortero, salvaron o lago de 30m cun bote, e remontaron varios pozos
ata a rúa.
Ó día seguinte quedaron sos, Carol, Mónica,
Xabier e Daniel ata o mércores, cando chegarían Emilio e
Yoli. Os catro primeiros meteron comida, carburo e o bote pneumático
en Coventosa, xa que ao día seguinte realizaron a travesía
Cueto-Coventosa. Unha travesía dura, pola gran cantidade de horas
(22h, levoulles), que comeza cun pozo de 302m, e varios pozos ata chegar
as grandes galerías de Cueto, a 581m de profundidade. Percorreron
esta ampla galería, duns 40m de galería con chan de pedreira,
ata as Galerías Intermedias. Atravesaron estas acrobáticas
e cansinas “ghincanas”, ata Coventosa, onde cruzaron os lagos e saíron
ó día seguinte.
Ó día seguinte realizaron a travesía de
Sopladoras-Cueva del Agua. Integral sinxela, que transcorre por un curso
activo, cun corremáns como única dificultade. O problema
foron os accesos, xa que a forte choiva e o escarpado terreo facían
estragos na nosa moral.
Día relaxado, con Yoli e Emilio entrando en Coventosa,
para facer foto, e co resto na procura do canón do Argumedo, pero
a densa néboa impediuno. Pero non volveron coas mans valeiras, xa
que uns cogomelos alegraron a cea. Último día, a Tibia-Fresca.
Despois dun suoroso acceso, entramos en Tibia, con Gelo como
“guía nativo”, descendendo esta sima ata o río, onde remontamos
varios pozos ata dar coas inmensas galerías de Fresca. 9h de cova,
para despedirnos.
12 de setembro. 3ª Xornadas divulgación de descenso de
canóns
Como xa ben sendo cotián, chegaron as chamadas xornadas
abertas (por aquilo de que pode ir quen queira sempre que teña unha
licencia que lle cubra os riscos) de descenso de canóns. O domingo,
día 12, quedouse no Club ás nove da mañá para
continuar deseguido ó Rego da Cal (O Rosal, Pontevedra) e iniciarse
ou perfeccionarse nesta disciplina deportiva.
Deixamos os coches no inicio do canón, alí tamén
quedou toda a comida ¡que fame! e roupa. Un grupo composto por Carol,
Emilio, Víctor, Miguel, Óscar, María, Conchi e Daniel
descenderon o canón, e outro, formado por Mónica, Lourdes,
Tere, Bea, André e Antón fixeron practicas na fervenza inicial
poñendo especial atención no aprendizaxe destes pequenos.
A parte dos pequenos, María tamén levou o primeiro remollo
en canóns. Como diría Escrich: “gostou da experiencia”. Acompañaron
nesta saída e sobre todo gozaron dun fermoso día de sol e
dunha auga máis ben fresca, Camilo, Chus, Pepe (que debería
ter o neopreno e o arnés posto), Isabel e Ana.
Logo volvemos xuntarnos no inicio e xantamos, descendendo algúns,
de novo, a primeira fervenza. Recollemos todo, e tiramos cara ós
vehículos, parando a tomar algo en Mougás.
Prácticas de vertical de A Picoña.
Rematan xa as tardes na Picoña, baixando e subindo por
cordas, neste xa querido bolo granítico. Este ano non gozamos de
moita afluencia, pero si a suficiente para divertirnos á hora que
aprendemos e adestramos nestas técnicas tan útiles.
As prácticas celebráronse case todos os martes
do verán, de 16 a 21h, pasando case todos os membros da Sección
pola pedra, e algún máis para probar. Cando o tempo non o
permitía utilizabamos o rocódromo habitual.
Esperamos repetir o ano que vén...
Espeleonovas
>> 9-12 outubro: Valporquero e Val do Marqués, León.
>> 16-17 outubro: Campamento Social descenso de canóns.
Melón
>> 23-24 outubro: Curso monográfico do Medio Natural.
Da FGE
>> 30, 31 e 1 novembro: Campamento Galego
Extraterritorial de Espeleoloxía. FGE
>> 6-7 e 20-21 novembro: Curso de iniciación á Espeleoloxía,
que solicitamos a E.G.E. O custo será de 36 € (lembrade que
o Club subvenciona sempre os cursos oficiais)
¡Aínda quedan camisetas da Sección á venta,
conmemoración do 50 Aniversario. Só 6 euros!
VINDEIRAS ACTIVIDADES
OUTU
9-10 Cangas de Onis (Asturias) Marcha Nacional de Montañerios
Veteranos FEDME - FEMPA
9-10 Cangas de Onis (Asturias) Picos de Europa S.D. Montañismo
9-12 Vegacervera (León) Valporquero. Val do Marqués
S.D. Espeleoloxía
15 Local Social Proxección vídeo: "Pireneos 2004"
S.D. Montañismo
16-17 Melón 8º Camamento Social Descenso canóns
S.D. Espeleoloxía
16-17 Negreira Camiño de Fisterra. Etapa II: Negreira
- Olveiroa. S.D. Sendeirismo
16-17 Campo Lameiro XXXIII Campamento e Marcha Galega Infantil-Xuvenil
Montaña FGM - Peña Trevinca M.G.
22 Local Social Asemblea Xeral Extraordinaria Xunta Directiva
23-24 Cobas Curso Monográfico: Medio Natural E.G.E.
24 Ría de Arousa Inmersión submarina S.D. Actividades
Subacuáticas
24 Chantada Monte Faro S.D. Sendeirismo
30-31-1 Ribadesella (Asturias) Campamento Galego extraterritorial
de Espeleoloxía F.G.E. - E.C.A.
30-31-1 Valle del Lago (Asturias) Somiedo S.D. Montañismo
NOV
5 Local Social Proxección dixital: "Actividades sendeirismo
2004" S.D. Sendeirismo
6-7 Monte Aloia Magosto Social S. Actividades Sociais
6-7 Curso de Iniciación á Espeleoloxía
(1ª Parte) E.G.E.
14 Galiñeiro S.D. Bici de Montaña
14 Franqueira - Arbo Marcha de Outono S.D. Montañismo
19 Local Social Proxección dixital: "Imaxes de Indochina"
S. Actividades Sociais
20-21 Campamento Infantil de Inverno S. Infantil-Xuvenil
20-21 Curso de Iniciación á Espeleoloxía
(2ª Parte) E.G.E.
21 Caminha - Ponte Lima Trilhos Lusos: Serra de Arga S.D. Sendeirismo
26 Local Social Proxección dixital: "Escocia" S. Actividades
Sociais
27-28 Xornadas Espeleolóxicas E.G.E.
Edita: Club Montañeiros Celtas. Dirección, maquetación
e montaxe: José López Pérez “Sechu”.
Normalización lingüística: Enrique González
Cameselle.
Colaboran neste número:
Lourdes Castiñeira, Daniel Ballesteros, Carolina Rodríguez
Domingo, Françoise Fauré, Elvira Álvarez,
David Jambrina, José Luis Vázquez, Fernando Fernández
Rei, Mª Teresa García Cebreiros, Pedro Outón, Gabriela
Freiría, Gaspar Ribé, Jorge Rosario Fauré, Iago Rodríguez
Estévez, Ramón Rodríguez Villar.
Club Montañeiros Celtas non comparte, necesariamente, as opinións
dos seus colaboradores.
Imprime: Copy Camelias. Depósito Legal: VG:40-1998.
Impreso en papel reciclado
