GRAN TRAVESÍA RÍA DE VIGO
Para recibi-la chegada do verán, os días 21 e 22
de xuño imos celebrar unha orixinal Travesía pola Ría
de Vigo e o seu entorno, combinando diversas actividades deportivas en
contacto coa natureza: kaiak de mar, espeleoloxía, montañismo,
natación e bici de montaña. É unha actividade completa
e algo esixente fisicamente, pero non competitiva, sendo o máis
importante “participar” do precioso entorno no que se desenvolve e compartir
cos compañeiros esta pequena aventura, que serviranos para comprobar
que no entorno da cidade, pódense descubrir novas fórmulas
de goce co deporte e a natureza.
A idea xurdiu no mes de outubro do pasado ano, cando participabamos
na Marcha Tegra-Galleiro, unha marcha clásica de Montañeiros
Celtas. Nos seus 80 km en dúas xornadas, deunos tempo para falar
de tradicións, de actividades que se facían antes no Club,
como a Marcha Catro Refuxios, a Travesía A Nado da Ría de
Vigo, a época da Sección de Piragüismo, etc. Estas conversas
fixéronnos descorrer como recuperar algunhas actividades dende unha
perspectiva actual e fomos dando ideas para combina-las nunha gran travesía,
pasando polos refuxios do Club e cos elementos mar e montaña.
Ó elaborar o calendario anual tiven esta idea moi en conta
e buscamos a data máis axeitada. Agora que temos todo previsto,
celebraremos este evento contando cunha entusiasta participación,
xa que esperamos que sexa do voso agrado e interese.
Partiremos da praia de O Vao (Vigo), en kaiak de mar ata a praia
de Liméns, na outra beira da Ría, seguiremos pola costa a
pé en dirección a Cangas e descenderemos pola Furna de Santa
Marta, equipada previamente polos nosos espeleólogos. Xa en Cangas
pararemos a xantar e pola tarde, nunha longa Marcha montañeira,
sairemos cara ó Refuxio de Faro Domaio, onde chegaremos entrada
a noite. Pola mañá baixaremos a Rande para cruza-la Ría
a nado, e xa na beira de Vigo, colleremos as bicis de montaña para
subir, por forte pendente, ata o Vixiador, onde tomaremos un descanso para
xantar. Pola tarde seguiremos nas bicis, para pasar polo Refuxio do Galiñeiro
primeiro e seguir despois ata o Monte Aloia, onde remataremos a Travesía
a carón do noso terceiro Refuxio. Máis información
na Páxina 2.
PIRENEOS 2003. UNHAS VACACIÓNS DIFERENTES
Trátase dunha actividade do Club que combina diversas modalidades deportivas a realizar durante toda a fin de semana. Na organización participan practicamente tódalas seccións deportivas do Club.
PROGRAMA
Día 21, sábado:
Control de saída na praia de O Vao (Coruxo, Vigo) ás
9.00 h
Cruce da Ría de Vigo en kaiak de mar. Saída: ás
10.00 h. Percorrido: Praia de O Vao (saída) - Samil ata Cabo de
Mar- cruce da Ría - faro de Punta Borneira - praia de
Liméns (chegada). Estimase a chegada sobre as 12.00 h
Desembarcamos e continuaremos pola costa en dirección a Cangas
para descende-la Furna de Santa Marta (Liméns-Cangas). Seguiremos
ata Cangas onde comeremos.
Marcha de montaña: Cangas-Faro Domaio. Pola tarde, ás
16.00 h sairemos a pé, nunha longa marcha, ata Faro Domaio, onde
chegaremos coa luz dos frontais, para pasa-la noite no refuxio que temos
neste monte. Duración estimada: 7-8 horas.
Día 22, domingo:
Pola mañá descenso á Ponte de Rande. Saída
do refuxio de Faro Domaio ás 8.30 h.
Cruce da Ría de Vigo a nado, polo estreito de Rande. Tramo previsto:
Punta Aradoiro (San Adrián de Cobres) - Praia de Rande (Chapela).
Saída ás 11.00 h, remate ás 12.00 h
Ó chegar a terra, colleremos a bici de montaña
para subir ata o monte Vixiador e seguir despois pola Serra do Galiñeiro
para terminar rematando no monte Aloia, xa pola tarde. Percorrido en bici
de montaña: Saída da praia de Rande ás 13 h - Vixiador,
15.00 h (xantar) - refuxio do Galiñeiro, 17:30 h - Monte
Aloia (refuxio) - chegada a partires das 18.30 h.
REQUISITOS do material e dos participantes:
KAIAK DE MAR.
maiores de idade
ter práctica en kaiak de mar
saber nadar
material obrigatorio: embarcación tipo kaiak de mar insumerxible,
pala, cubrebañeiras e chaleco salvavidas
DESCENSO DE FURNAS
ter práctica en manexo de material de espeleoloxía ou
rapel
idade mínima 14 anos
MARCHA DE MONTAÑA
capacidade para realizar unha marcha de 7-8 horas
idade mínima 14 anos
NATACIÓN
maiores de idade
capacidade para realizar unha travesía a nado de 800 m no mar
material obrigatorio: traxe de neopreno e gorro
material non permitido: aletas
BICI DE MONTAÑA
material obrigatorio: bici de montaña, casco
idade mínima 14 anos
IMPORTANTE:
A cobertura por accidentes deportivos será por conta de cada
participante, polo que cada un deberá contar cun seguro propio ou
a licencia deportiva correspondente que cubra as actividades deportivas
nas que se participe.
A participación na Travesía completa ou en calquera das
súas actividades implica a aceptación dos Requisitos, sendo
os participantes os responsables do seu cumprimento.
A organización pode realizar os cambios necesarios nos horarios
ou percorridos, para o bo desenvolvemento das actividades, ou incluso suspendelas
por causas imprevistas ou por unha metereoloxía adversa.
OBSERVACIÓNS:
A intención da organización é que os participantes
completen toda a travesía, pero os que non poidan ou non queiran,
poden realizar algunhas das actividades.
Refuxio. teñen preferencia para a durmida no interior
do refuxio os que participen en tódalas actividades.
Kaiaks.
Aluguer de kaiaks. A organización facilitará o aluguer
de kaiaks os participantes que o soliciten (ata as 10 reservadas), se lles
entregará a embarcación na praia de O Vao e a devolverán
na praia de Liméns o chegar.
Os que queiran participar con embarcación propia, poden
deixala en Liméns ó chegar, e recollela o domingo ou o luns,
no Cámping Liméns.
Material en tránsito. Debido a combinación de actividades,
os que participen en toda a travesía (dúas xornadas), deberán
entrega-las súas cousas nunha bolsa pechada (comida, roupa e calzado
de reposto, neopreno, saco de durmir e esteira, etc.) o sábado
pola maña na praia de O Vao, ás 9.00 h. Poderase dispoñer
deste material nos seguintes puntos de control: Liméns, 12.00 h;
Cangas 15.00 h; Faro Domaio, 23.00 h; Rande (Punta Aradoiro), 11.00 h;
Praia de Rande, 12.00 h; Vixiador, 14.30 h; Monte Aloia, 18.30 h.
Transporte ata o lugar do inicio.Ó remate da actividade
de bici, os participantes que o desexen serán levados ata a praia
de O Vao.
INSCRICIÓNS
As inscricións realizaranse a través da oficina
do Club, no seu horario habitual, de martes a venres, de 19.00 h a 21.30
h.
Prezo pola Travesía completa:
Socios: 16 euros. Non socios:
24 euros
Descontárase 2 euros pola posesión
de cada unha das licencias das federacións seguintes: Piragüismo,
Espeleoloxía, Montañismo, Actividades Subacuáticas.
Inclúe: comida (fría) do sábado e do domingo (non
inclúe cea nin almorzo), praza no refuxio, transporte do material
en tránsito e o retorno dende o Aloia ata O Vao.
Prezo por actividades soltas: preguntar no Club as distintas posibilidades
Sechu
INFORMACIÓN XERAL DO CLUB
BOLETÍN GALEGO
Os artigos para o boletín son escritos en galego ou en castelán, sendo estes últimos traducidos (salvo excepcións), co permiso dos seus autores. Son corrixidos polo noso compañeiro Enrique González Cameselle, ca intención de normalizar e normativizar os textos do boletín á lingua galega. A pesares do seu esforzo, frecuentemente hai algúns erros, xeralmente polos cambios de última hora, que xa non pasan polas súas mans. Este mes non contamos con “Quique”, pero non por que o faga mal ou este canso, é que foi liberado deste compromiso (temporalmente) para que lle poida dedicar máis tempo a súa filla Leire, que naceu o 29 de maio, curiosamente no 50 Aniversario da primeira ascensión ó Everest, quen sabe... tal vez sexa unha sinal, de momento xa é socia. Parabéns os pais, Quique e Ana.
SUBVENCIÓN ÓS CURSOS
Como xa saberedes, a participación dos socios (con licencia a través do Club) en cursos oficiais, está subvencionada. Estas axudas eran ata agora un porcentaxe medio do 15 % sobre o custo total do curso, sendo igual para tódolos participantes. Pero temos decidido que a partires de agora, as cantidades van variar, establecéndose diferencias en función, basicamente, da idade. Polo tanto, os porcentaxes de axuda pola participación en cursos, será a seguinte: 40 % a menores de idade, 30 % ós de 18 a 25 anos se son estudiantes, 20 % ós de 18 a 25 anos se non son estudiantes, 10 % ós maiores de 25 anos. A nosa intención é fomentar a asistencia a cursos, especialmente dos máis novos, que ademais solen ser os de menores recursos económicos.
POLO CON ESCUDO DO CLUB
O pasado ano fixemos un forro polar co escudo do Club, e agora
temos encargados uns polos tamén co escudo bordado sobre a prenda.
É de cor granate e deseño moderno, esperamos que vos guste.
Prezo: 18 euros.
SECCIÓN INFANTIL
OPERACIÓN BENXAMÍN - 2003
Chegou o mes de maio e con el a “Operación Benxamín”.
Este ano celebrámo-la XXXVI edición deste curso de iniciación
ó montañismo. Ó longo de todos estes anos, os monitores
e socios que colaboramos tratamos de formar ós participantes nas
diferentes actividades que se poden levar a cabo na montaña , fomentando
o respecto pola natureza e o seu entorno, procurando que lle collan “gusto”
á montaña.
Como xa ven sendo habitual, este ano houbo unha gran participación,
proba de esto é que se cubriron as prazas nun tempo record de dous
días.
Nesta edición participaron 50 rapaces de entre 8 a 14 anos,
algúns era o primeiro ano que viñan , pero a maioría
repiten ano tras ano. O grupo de monitores (o redor de 10-12) contamos
este ano coa colaboración de tres monitores en prácticas,
ademais incorporouse Marta (esperamos poder seguir contando contigo)
O venres día 9 tivo lugar no local social a apertura do curso:
proxección de diapositivas, presentación dos monitores e
aclaración das dúbidas das nais/pais.
O sábado día 10 pola tarde saímos de Vigo cara
o refuxio do monte Aloia. Según Amara e compañía é
o máis fermoso do mundo, pero resulta un pouco pequeno e din que
os metemos nas liteiras coma sardiñas (literalmente).
Pola tardiña, unha vez acomodados no refuxio, baixamos á
zona de acampada, toca “montaxe de tendas”. Cada grupo co seu monitor teñen
que aprender a montar e desmontar a tenda, terán que facelo solos
na próxima saída.
O domingo pola mañá, logo de almorzar, distribuímonos
en dous grupos: os máis pequenos van á marcha cun grupo de
monitores e outros quedamos nunha rocha a practicar escalada. Coru deu
a charla de material e nocións básicas para iniciarse na
escalada e rapel. A meirande parte de nós gozamos moito coa escalada,
por eso os pequenos din que eles tamén queren ter a oportunidade
e así librarse da marcha. Non sei por qué, pero é
o que menos lles gusta. (que llo pregunten a Jana, ela di que poderíamos
andar polo monte, pero sempre costa abaixo).
Despois de xantar, charla: ”Cómo se prepara unha mochila” e
aínda houbo tempo para facer xogos ata a chegada do bus.
Na fin de semana seguinte marchamos a Bilarbó, un pobo abandonado
nas fragas do Eume, preto de As pontes de García Rodríguez.
A escola de tempo libre “Neboa” cedeunos os terreos para acampar é
puxeron parte das súas instalacións á nosa disposición,
o que fixo que estivéramos un pouco máis cómodos.
O tempo non se portou como quixéramos, aínda que xa estamos
acostumados (decididamente, temos un “gafe” entre nós).
A montaxe de tendas levouse a cabo sen ningún problema, todos
aprenderan a fin de semana anterior, menos a tenda de Brais ¡parece
mentira o que se complican algúns para cravar unha piqueta no chan!
Case todos participaron no concurso de cociña; houbo para tódolos
gustos: doce e salgado, con chapapote, galdrumadas, castelos encantados...
Nesta edición decidimos premiar ós pratos mellor elaborados
e ós grupos que máis se esforzaron, xa que o nivel
está en “declive”.
A marcha do domingo discorría por unha zona con moita vexetación
e cantidade de árbores de distintas especies. Todos gozamos moito,
pois non era nin demasiado longa nin había grandes desniveis, a
pesar do que digan algúns.
O chegar ó campamento púxose a chover e tivemos que recoller
as tendas molladas, esto é o peor pois quere dicir que ó
chegar a Vigo haberá que estendelas no Club e logo baixar outro
día a recollelas e gardalas ¡que coñazo!
A derradeira saída da Operación Benxamín-2003
fixémola en O Caurel, no refuxio que a Federación ten na
Seara. Organizamos dous grupos: os maiores foron de travesía con
4 monitores e os demais fixémo-lo sendeiro do río Soldón.
O autobús deixounos na Cruz de Outeiro e recolleríanos en
Soldón ás 7 da tarde. Dende alí baixamos a Outeiro,
cruzámo-lo río e collemos o camiño que vai a veira
do río pola marxe esquerda. O chegar á Ferrería continuamos
ascendendo cara o Montouto, pero o camiño pérdese, debe ser
pola falta de uso. Decidimos dá-la volta, cruza-lo río na
Ferrería e subir á aldea de Mazos onde nos esperaba o autobús,
aínda que calculamos mal o tempo e chegamos ás 9 da tarde.
O día estivo caloroso de máis, o sol apretaba e cada vez
que cruzabamos un regato refrescabámonos mollando as gorras, a cabeza
e collendo auga onde había un manantial. A pesar da longa andaina,
os rapaces portáronse como auténticos montañeiros.
Cando chegamos ó refuxio, estábamos todos famentos, os rapaces
cearon e logo, Antonio ensaiou con eles a canción de este ano, mentres
os demais monitores ceabamos tranquilos. ¡Gracias, Antonio!
Os da travesía chegaron o domingo, xusto a tempo de face-la
carreira de orientación que organizou Lourdes. Fixeron grupos de
catro e andiveron polo pobo buscando as pistas que estaban agachadas nas
balizas. Segundo os rapaces, a carreira foi moi divertida; o peor foi que
para rematar tiñan que atopar a Juanjo, pero este agachábase
tanto que non había xeito de dar con el. Antes de xantar, Antonio
e Paquita invitaron ós monitores a un aperitivo no bar porque estaban
de cumpreanos (non preguntamos cantos) ¡felicidades!
Despois de xantar ven o peor, limpa-lo refuxio, que é moi cómodo
e grande, pero por eso mesmo lle temos manía, nunca terminas, aínda
que entre todos é mais fácil. Xusto cando estabamos rematando
púxose a chover e aínda nos mollamos un pouco para leva-las
mochilas ó bus. A volta a Vigo fixémola sen problemas, os
máis, durmindo e os outros mirando unha peli.
Un saúdo e deica próxima, que será no mes de xullo.
Iremos de acampada ó río, seguramente a Leiro. Anímate
e baixa polo club a anotarte.
“Viva el monte”
Por las mañanas
te sientes aliviado,
pero después de la marcha
te sientes cansado.
La escalada es “peligrosa”
pero cuando llegas arriba
la vista es preciosa.
En el monte no te aburres
pues si no tienes amigas
juegas con las hormigas.
No tires los papeles al suelo.
Tíralos a la basura
Aunque te de pereza
y respeta la naturaleza.
Poema de Patricia Fortes Lago. 12 años
SECCIÓN DE CULTURA
27 de abril quedáramos ás 10:00 h no Club para realizar
a Actividade Cultural “Muíños e petroglifos”. A Martín,
que é o organizador habitual, non lle foi posible vir, pero deixou
todo ben atado, fotocopias e un magnífico guía cultural,
Álvaro, coñecido como “Varo”. Con el visitamos primeiro o
castro de Estea e ó asomarnos ó seu foso, nos puxo en antecedentes
sobre a cultura castrexa, indicándonos que non está demostrado
que os Celtas viviran nas nosas terras (despois desculpouse por non lembrar
que o nome do noso Club fai referencia a este pobo), as súas explicacións
facíannos ver más alá dun monte cheo de piñeiros,
eucaliptos e pedras, imaxinabamos como vivían os nosos antecesores,
se tiñan un carácter guerreiro, que comían, como eran
as súas casas, os seus utensilios, etc.
Despois, cerca do Castro vimos o primeiro petroglifo, era un muíño
de man nun orificio na rocha. Veríamos despois dous máis
deste tipo. Realmente foi unha sorpresa para todos, xa que cansados de
andar polo monte nunca nos fixáramos no traballo feitos por
persoas fai 2.500 anos.
Pasamos despois por catro muíños rehabilitados, ensinándonos
as partes e os nomes do mecanismo dos mesmos e admirando o traballo de
cantería da súa construcción. Lembrámo-los
costumes das persoas na época en que eran usados, os seus cantos,
os seus bailes, ...
Continuamos parándonos en varios petroglifos con motivos de
tipo circular, como o de Chan Grande en San Miguel de Oia, pasamos polo
parque forestal de Saiáns e Coruxo, e o de Oia, onde despois de
andar 12 quilómetros e unhas horas de chuvia, regresamos ó
punto de partida.
Cicais aínda non coñecemos e apreciámo-lo suficiente
o gran museo sobre o que vivimos e que temos ó arredor da nosa cidade.
Bens arqueolóxicos e arquitectura popular.
INTRODUCCIÓN:
Trala proposta de Sechu de preparar unha serie de artigos para enviar
desde India, considerei que o que podo aportar é unha serie sobre
a cultura tibetana que é na que estou inmerso. Pendente de confirmar,
sería o seguinte:
- Capítulo 1, explicación da cultura tibetana e a súa
relación coas montañas.
- Capítulo 2, o monte Kailash.
- Capítulo 3, información de montañas tibetanas
en xeral.
- Capítulo 4, relato da fuxida do Tíbet, posiblemente
por Tenzin Dolkar que escapou fai uns 8 anos, camiñando durante
máis dun mes, con só 16 anos, dende a remota rexión
de Kham (Tíbet) ata Nepal..
As fontes son en xeral recopilacións miñas, Internet
e algo que consiga no Mosteiro, así como falar con Tenzin Dolkar
co que teño frecuente contacto.
Escribo desde Karnataka State en India, cerca de Goa, Zona de Mundgod
de refuxiados tibetanos, Mosteiro de Ganden... perdón, Cyber das
aforas.
Deséxovos un inmellorable verán montañeiro.
ACTIVIDADES SOCIAIS
Festa de Primavera
O venres 23 de maio, como estaba previsto, organizamos unha pequena
festa primaveral. Non faltaron, nen os pinchos, nen as lambetadas, nen
a sangría, nen as flores, nen a xente que vén ultimamente.
Pero, si que faltaron os que por razóns familiares, físicas
ou horarios de traballo non veñen ás marchas pero que poderían
acercarse ó Club cando hai proxeccións, charlas ou calquera
xuntanza. Seguiremos intentando poder compartir eses momentos con cada
día máis socios.
Recordarvos o Campamento de verán programado para os días
12 e 13 de xullo.
Esperamos celebrar unha xornada atractiva para todos o día
7 de setembro no “noso chalé particular” do Aloia.
Lembranza
O día 7 de maio, encontrámonos varios compañeiros de sendeirismo no tanatorio de Pereiró, para despedir á nosa compañeira de andainas, Juana. Sentímo-la súa perda e animamos a Antonio Ripoll a seguir vindo á montaña connosco.
CURSO DE INICIACIÓN Á ESCALADA
Os días 17 e 18 de Maio, convocáronnos ós homes
do Club ós pés do monte sagrado dos Celtas, na comarca da
Miñota. Ás once da mañá tiñamos que
estar no lugar convido, nas catro cruces do parque forestal, pero cal foi
a miña sorpresa que cando cheguei alí non había ninguén.
Estiven agardando un pouco e de repente, apareceu un rapaz de entre as
árbores, que subira a pé dende a estrada, onde o deixara
o bus. Esperamos xuntos un anaquiño máis, pero ninguén
aparecía no lugar, ata que un dos monitores subiu a buscarnos porque
déronse conta de que lle faltaban dous alumnos. E nese mesmo momento,
comentounos que o lugar de encontro variara debido ó mal tempo,
confirmándonos que o notificaran o día anterior ó
club, pero a nós ninguén do club nos chamou para comentalo.
O novo lugar de encontro era no excelente rocódromo de Pontevedra,
e así partimos media hora despois nesa dirección os dous
“Druídas” á realidade do pavillón pontevedrés.
Como xa nos estaban esperando, comezámo-lo curso tan pronto
chegamos, máis ou menos sobre as 12.30 h. Nesta ocasión,
xuntámonos 16 alumnos de toda Galicia con 4 monitores da F.G.M.
Despois de escusarnos pola tardanza, entramos en materia; primeiro, explicacións
sobre os diferentes tipos de cordas e cales eran as mais idóneas
para a escalada. Seguimos cos oitos, bloqueos, arnés, casco e tipos
de mosquetóns,… e o seu uso idóneo, moi importante. Pola
tarde, despois de xantar cos compañeiros, onde confraternizamos
arredor da comida de cada un nas proximidades do pavillón, comezámo-las
prácticas no rocódromo cos utensilios que nos explicaron,
e así ata as 20.00 h. que rematou a primeira xornada.
O Domingo as 09.00 h da mañá xa estabamos todos puntuais
na praza de España, as tres persoas que íamos do club.
As 10.00 h, xa estabamos aprendendo a face-los novos nós que nos
cumprirían para escalar e asegura-las cordas, así como recuperar
corda, e o que máis me sorprendeu foi como rapelar cun simple cordino
que fai o mesmo tempo de freo. O longo do día, seguimos practicando
no rocódromo, como primeiros de corda, ir colocando os seguros e
no final, asegurarnos turnándonos os equipos de tres persoas para
asegurar, subir e vixiar. Acabouse o curso con bo ambiente.
BICI DE MONTAÑA
Serra do Galleiro. 18/05/03
Aquí estamos de novo, os de sempre e algún máis,
no sitio de costume. Témola intención de recorrer unha zona
xa coñecida por algúns, pero non coñecida para outros.
Non por repetir deixa de ser atractiva xa que ofrece posibilidades
sobradas, para variar recorrido.
Reunímonos no alto existente entre Os Valos e Redondela, onde
preparamos bicis e o material necesario, para afrontar unha volta que non
se caracteriza, precisamente, pola súa suavidade e dozura do recorrido.
Somos nesta ocasión 15 participantes, incluída unha mociña,
que mellor é que non volva, porque sacóuno-las cores a todos.
Certamente Libe é o claro expoñente de que o feminino non
é o sexo débil.
Dende o inicio, as rampas, xa sexan por asfalto ou por terra, son importantes
ata o pobo de Galleiro, onde a choiva, que cae con insistencia, encárgase
de rebaixala temperatura adquirida nesta parte do recorrido.
Atravesámo-lo pobo e metémonos de cheo no monte, onde
nos atopamos cunha cuadrilla de traballadores que previamente nos adiantaran,
nos seus todoterreos, estaban dando conta do bo anaco de xamón,
para afronta-lo traballo con enerxía, “pena dun anaco” algún
o agradecería bastante.
A néboa non nos permite ve-lo atractivo do recorrido, que ten
interesantes vistas, xa sexa cara a o val de Ponteareas ou por suposto
cara a Ría, con Peinador ós pés do Galleiro.
Ben, á metade do recorrido, démonos conta con agrado,
que descubríaramos unha xoia, nin máis nin menos, un especialista
en conseguir facer “dunha” bicicleta “dúas”. Non podía ser
outro, Xaime ensinounos como acurtar unha cadea, a de Fernando (outro que
tal baila), e facer que funcione perfectamente. Nada importante, só
sacoulle 5 maias.
Ben, anécdotas aparte, o recorrido desenvolveuse sen incidencias
ata o cume, ó que por suposto chegamos sempre coa grata compaña
da choiva e incluso vento e frío, ou sexa, perfecto.
O descenso xa foi outra historia, temos chegado un punto, tres posibilidades:
a primeira é unha pista herbosa ó principio, moi rota ó
final, e ninguén baixa por ela. A segunda, é un bonito e
atrevido cortalumes polo cal xa hai algún intrépido que decídese
a baixar (o resultado saberémolo axiña). A terceira foi a
pista “fácil”, pola que en teoría non había riscos,
é rápida e divertida, polo tanto todos animámonos
e corremos... ata que algún voa por riba da bici e vaise ó
chan, concretamente Manolo Barciela, que era a primeira vez que viña,
pero isto non lle desanimou (volverá á próxima).
Seguimos e atopámonos cos especialistas en cortalumes, tamén
houbo algún marcado, Fernando por exemplo, tardará unha semana
en poder afeitarse e Chao, que tamén mordeu o po, terá que
levar a bici a repara-las llantas, que están un pouco diferentes
a cando iniciou o recorrido.
Seguimos ascendendo suavemente por unha pista a media altura do Galleiro
e iníciase o descenso ata un cruce, con dúas alternativas,
seguir ou acurta-lo recorrido, decidindo, debido á hora que era,
que o mellor sería regresar o máis rápido posible.
Despois de esperar por Chao que viña case sen freos, rematámo-lo
recorrido sen máis novidade.
Esperámosvos na próxima (a ti tamén Libe).
SECCIÓN SENDEIRISMO
MARCHA DE PRIMAVERA
SOBRADO DOS MONXES
27.04.03
Domingo, día primaveral, parece que o bo tempo nos vai
acompañar nesta saída que, en principio, extenderase ó
longo de 18 km., dende Toques a Sobrado dos Monxes ( A Coruña).
Co autobús case cheo e con puntualidade, saímos pola autopista
en dirección a Pontevedra a recoller a unha compañeira. Durante
o traxecto comezan a aparece-las primeiras nubes; tomamo-la estrada nacional
547 en dirección Lugo. Antes de chegar a Arzúa algúns
estómagos reclaman o café pero temos que atravesar este pobo
ata chegar a Melide, onde preparaban a habitual feira dos domingos, e aí
si, gozamos de 15 minutos para repoñer forzas e moito máis,
pois houbo a quen lle deu tempo de mercar un bo queixo, con regateo incluído.
Reanudámo-la marcha para chegar ás 10,30 h o punto
de inicio de ruta, TOQUES. Comezamos cunha pequena ascensión e con
bo ritmo. Pronto estabamos contemplando a igrexa parroquial de Santa María
Da Capela de San Antolín de Toques, prerrománica do século
IX , e os arroios que nacen na Serra do Bocelo e na de Creón.
O sendeiro é do máis agradable e ameno, a miúdo
encontramos campos pechados con alambradas que non obrigan a saltalas ou
a pasar por baixo delas. Pronto vémonos obrigados a ascender e descubrimos
que temos sido obsequiados con algún que outro quilómetro
de máis. Tirando á esquerda do mapa alcanzamos EL PILAR,
806 m. de altitude, o que supón o punto máis alto da provincia
de A Coruña. Hai fame, son las 13,15 h. e aínda non temos
tomado o piscolabis. Descanso de 15 minutos.
Continuamos en dirección a PENA MOURA, que alcanzamos
sobre as 14,45 h. Parada para xantar. Fai bastante vento e cae algunha
que outra gota de chuvia. ¡cousas da primavera! Descartada a sesta.
Cruzámo-los dedos ¡que menos que comer secos! Tres cuartos
de hora de descanso e reanudámo-la marcha camiño de LAGOA
DE SOBRADO, feita polos monxes no século XVI, á que chegamos
sobre as 16,35 h. Trátase dunha zona húmida de interese europeo,
onde se poden pescar troitas, proba deso é que encontramos varios
pescadores. A un paso da lagoa está o mosteiro de SOBRADO que dende
o século X foi o que levou o temón da vida e historia do
concello. Foi fundado polos Condes de Présaras no ano 952. Ata finais
do século X este mosteiro verá crecer rapidamente as súas
propiedades ó recibir numerosos bens do Condado de Présaras,
pero co cambio de século iniciará una continuada decadencia.
Baixo a protección do rei Alfonso VII e os Condes de Traba, Sobrado
coñecerá unha nova expansión. En 1142 se producirá
a súa incorporación á orden Cisterciense.
Pola súa importancia artística, este mosteiro merece
unha pausada visita. Non tivemos sorte de que esta fose guiada pero puidemos
ve-lo claustro dos medallóns comezado en 1560 e terminado en 1744.
Nel predominan os elementos renacentistas, chamado así por estar
decorado con 36 grandes medallóns con bustos humanos. A cociña,
a sala capitular, a escaleira principal e o claustro dos peregrinos. Tras
esta visita finalizámo-la ruta.
Antes de regresar a Vigo, como é de costume, unha boa
cervexiña. Ás 18,30 h. regresamos acompañados por
un bo chaparrón. É a primavera -.
GR 94 RURAL GALICIA. ETAPA VI (FINAL).
REIS SANTIAGO DOMINGO
11.05.03
Un mes máis contamos a nosa andaina, esta vez sen subidas
e baixadas poderosas, pero si cun punto de aventura, o comezo e final da
marcha, que hoxe sería de 22 km. Cun día caloroso e soleado,
e iso que durante a mañá o sol estaba entre nubes e facilitounos
a marcha.
Debe ser que nos aproximamos ó verán e ó
bo tempo e que a xente esta desexosa de praia, porque hoxe só somos
24 participantes nun minubus, e como cada saída, sempre nos encontramos
con xente nova. Eso gústanos.
Ás 8,30 h. saiamos con dirección a REIS no concello
de Teo, onde rematáramo-la anterior etapa deste GR o pasado febreiro.
O autobús deixounos en PONTEVEA. Tomamos un café e empezamos.
En 45' chegamos ata XIRIMBAO, unha zona de recreo dende onde vímo-la
ponte que non puidemos cruzar na etapa anterior por estar pechada e que
nos obrigou a dar un rodeo de case 6 quilómetros, e sen embargo
hoxe víamos pasa-la xente. Aquí descansamos 15' porque o
lugar é moi bonito. Seguimos durante un bo rato un estreito camiño
a ras do río Ulla, no que houbo momentos en que non sabiamos
onde poñe-los pés, ata o punto que unha das mozas (Carmen)
esvarou e meteu as botas na auga. Menos mal que é das asiduas e
o tomou con calma. Esta experiencia foi curta pero intensa. Seguimos
sen novidades, salvo que encontramos esta ruta con demasiado asfalto y
por tramos demasiado preto da autopista a Santiago. Xa sen parar chegou
a hora de comer, ás 14,15. Chegamos a un pobo chamado SOLLANS, alí
atopamos un prado moi agradable cunha fonte e paramos 50'. Neste momento
levábamos 14 km.
Antes de reanuda-la marcha, tomamos un café no bar do
pobo, é só un dicir, porque a maioría optou por un
xeado. Agora o calor apretaba de verdade e o ceo estaba limpo de nubes,
unha pequena pero empinada costa para chegar baixando ata a vía
do tren que tíñamos que cruzar xusto ó final dun túnel
á esquerda e unha curva á dereita, así que con paso
lixeiro cruzámo-la vía. Con M. temos asegurada a emoción.
Ás 17,15 entrabamos en Santiago por Conxo. Alí facíamos
os 22 quilómetros e como sempre a ruta ía ser de 17 km.
Xa no centro chegamos ata a Praza do Obradoiro, onde quedamos
ás 18,30 h. para todos xuntos regresar. O autobús esperábanos
na estación do tren ás 17 h.
O primeiro que fixemos foi descansar nunha terraza e beber
algo, estábamos secos.
A maioría da xente que estaba sentada ó noso carón
era estranxeira, algúns de excursión e outros co aspecto
de ter feito o camiño. A rúa do Franco estaba moi animada.
MONTAÑISMO. VINDEIRAS ACTIVIDADES
Soria, aparte de ser unha das provincias máis altas de
España, é unha terra rodeada de montañas; sobre todo
a parte norte, coa Serra de Urbión, Serra Ceboleira e a serra que
integra o porto de Piqueras. É ó enclave montañoso
da Serra de Urbión, a cabalo entre as cuncas do Douro e o
Ebro, onde nos dirixiremos na festividade de Santiago Apóstolo.
Programa previsto:
Saída: ás 24.00 h. do 24 de xullo.
Venres 25: Subida á “Laguna Negra”, “Laguna Helada”, “Laguna
Larga” e actividade montañeira na serra.
Sábado 26: Dende “Duruelo de la Sierra” ascensión ó
macizo de Urbión (2.228 m) e baixar a Covaleda.
Domingo 27: Ás 10.00 h regreso a Vigo.
Prezo BUS: 40 €
Aloxamiento: Cámping “Cobijo” en Vinuesa, porta de entrada
ós Picos de Urbión.
- Servicios: Bar, Restaurante, Supermercado, Piscina
- Prezos Persoa/día: Adultos 3,70 € . Nenos 3,15
€.
- Prezos Tenda/día: de 2 prazas 3,55 € . Maior de
2 prazas 3,85 € Conchi
UNHAS VACACIÓNS DIFERENTES
PIRENEOS 2003
CIRCO DE GAVARNIE ( FRANCIA )
2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 e 10 de Agosto
O Circo de Gavarnie esta no eixe dos 3.000 m. Pirenaicos. Pechado ó sur polo macizo de Monte Perdido e polo Marboré. Este circo glaciar e a súa espectacular Gran Cascada de máis de 400 m. de alto é unha das paisaxes máis sobrecolledoras de Pireneos.
Programa previsto:
Saída: 1 de Agosto ás 24.00 h.
Domingo 3: Circo de Gavarnie
- Saída: 8 h
- Percorrido: Circo de Gavarnie, Echelles des Serradets, Ref. de Serradets.
Descenso por Les Crampettes.
- Dificultade: Fácil ascenso polas paredes do Circo de Gavarnie.
A Gran Cascada con 426 m. de caída, é considerada a máis
alta de Europa.
- Alternativa: Visita ó pobo de Gavarnie e recorrido do circo
ata a Baje das Escaleras.
Luns 4: A Excursión Real
- Saída: 7 h.
- Percorrido: Remonta-lo Val D`ossue ata o Ref. Baysellance e
Hourquette D`ossue. Descenso polo Val de Gaube ata o Ref. des Oulettes
de Gaube. Lac de Gaube e Pont D`Espagne. Cauterets
- Dificultade: Dura polos desniveis e duración. Extraordinario
recorrido polos vales D`Ossue e de Gaube.
- Alternativa: Dende Cauterets ascenso polo GR-10 ata o Lac de Gaube
Martes 5: GR-10 Val de Gavarnie
- Saída: 9 h.
- Recorrido polo GR 10
- Sen dificultade.
Mércores 6: Travesía ó Valle D`Aure. Reserve
Naturelle de Neouvielle
- Saída: 7 h.
- Recorrido: Pont de la Gaubie. Col de Madamete. Éntrase na
Reserva Natural. Lac D`avaert. Lac D`aumar. Col D`estudou. Lac D`oule.
Col de Portet
- Dificultade: Dura por desniveis e duración.
- Alternativa: Recorrido entre a estación de Espiaube e Lac
D`oule.
Xoves 7: Taillón ( 3.144 m.)
- Saída: 8 h.
- Recorrido: Col de Tentes. Ref. de Serradets. Brecha de Roldán.
Taillon. Regreso polo mesmo itinerario.
- Dificultade: Depende do estado da neve.
- Alternativa: Chegar ata o refuxio o ata a Brecha de Roldán.
A BRECHA DE ROLDAN é un dos lugares carismáticos do Pireneo.
O Taillón é un dos tres miles máis asequibles.
- Alternativa de Dificultade: Dende a Brecha de Roldán efectua-la
ruta do Circo de Gavarnie: Casco. Torre de Marboré. Espalda de Marboré.
Picos da Cascada. Marboré.
Venres 8: GR 10 Val de Bastan
- Saída: 9 h.
- Recorrido: Ponte de la Gaubie. Bareges. Sers. Viella. Luz-Saint-Sauver.
- Dificultade: Recorrido suave.
- Actividade de Dificultade: Ascensión ó Vignemale
(3.298 m) polo Glaciar D`Ossoue (vía normal)
Sábado 9: Regreso a Vigo
Opción: TRAVESÍA DE GRAN FONDO
1 Día. Camiño do Parque ata Ref. Des Espuguettes. H.R.P.
ata Hourquette D`alans. Cirque D`estaubé. Ref. de Touquerouye.
2 Día. Balcón de Pineta. Collado de Mte. Perdido.
Ascensión ó Monte Perdido. Brecha de Roldán. Ref.
de Serradets.
3 Día. Descenso a Gavarnie por As Escaleiras.
PREZO BÚS: 105 €
ALOXAMENTO: Refuxio Grange de Holle ( l.495 m.) a
2 Km. de Gavarnie.
- Reservadas 25 prazas no Refuxio. Prezos: 9 € / día.
Durmida + almorzo +cena: 22 €
- Reservadas 25 prazas no Cámping. Prezo: 3 € / día
- Comida ou cea: 10 €
- Almorzo: 4€
Importante: É necesario poseer a licencia de montañismo para realizar as actividades de alta montaña. Lembrade a necesidade de que a licencia federativa cubra as actividades no Pireneo francés (por exemplo con Sabadell aseguradora, a modalidade C).
MARCHA DE FONDO DA FGM
Marcha das Greas. 10 de maio
¡Que chego tarde!, ¡que chego tarde!...
pois non, aínda hai xente recollendo os dorsais, a camiseta e demais
obsequios que viñan nas bolsas. Vou correndo a mercar algo para
almorzar e dáse a saída á Marcha despois de escoitar
unhas palabras por parte do Presidente da Federación galega.
¡Canta xente coñecida!. E non soamente
compañeiros de montaña (houbo moita participación
de socios do Club) senón tamén atletas que coñezo
dende fai moito tempo. Unha alégrase destas pequenas cousas, atoparse
con persoas coñecidas en eventos deportivos.
MONTAÑISMO
UNHA SEMANA EN BENASQUE
“La 2” de televisión española na programación da
emisión “Escuela de deporte” que se retransmite os sábados
ás 12.30 h da mañá, elixiu dedicar un programa sobre
os deportes de montaña.
A través das Federacións territoriais de montaña,
invitaron a dous rapaces de entre 16 e 18 anos de cada comunidade autónoma,
para participar nunha semana de actividade en Benasque, finalmente eramos
vinteún. A Federación de Aragón coordinou ás
actividades e prestaba o apoio cos monitores.
O aloxamento era na Escola Española de Alta Montaña Entre
ese grupo de rapaces, sete partirán na viaxe ó Kilimanjaro
en setembro. Jorge R Fauré gozou desa semana na compaña dos
demais xoves chegados de tódolos puntos de España.
Trala viaxe en tren dende Vigo, cheguei a Zaragoza ás seis da
mañá do domingo 11 de maio. Preguntei a un taxista onde estaba
a estación de autobuses. Pasei diante, parecía un concesionario
de coches e mo pasei de longo. Entón preguntei a unha rapaza e moi
amable se ofreceu para levarme ata el. Pasei media hora só na estación
e de súpeto vexo alguén que me saúda. Era Gemma (unha
amiga de Zaragoza) que viña buscarme para almorzar os dous xuntos.
Collín o autobús e cheguei a Benasque e despois das presentacións
fomos ao rocódromo. O luns ás sete e media da mañá
saímos para ascender o “Gallinero” (2.800 m). Subimos e baixamos
en raquetas de neve. Ás doce menos cuarto a durmir. Ao día
seguinte subimos ás “furgos” e nos levaron ata unha cascada preciosa.
Comezamos a andar ao noso redor había cámaras, baterías,
etc. Nós levábamos as roupas e a comida dos cámaras.
Entre entrevista e entrevista, paradas ( tocoume falar mentres camiñaba).
Supostamente tiñamos que chegar ao refuxio do “Angel Orus” en hora
e media pero chegamos ás 12:30 da tarde saíndo ás
10:30 das “furgos”. Despois de xantar fixemos prácticas piolet e
crampóns. Ao día seguinte ás catro da mañá
todo o mundo estaba en pé. Almorzamos e ás cinco menos cuarto
empezamos a andaina. Entre parada e parada para beber, gravábamos,
así ascendemos ao Poset (3.372 m), chegando á cume
sobre as tres. Baixamos moi rapidamente. Na mañá do xoves,
fixemos a “vía ferrata de Olmena”, a un par de km de Barbastro.
Alí fixemos a nosa última gravación.
PICOS DE EUROPA PARA TODOS
O Club Montañeiros Celtas é un Club multi-opcional
e a saída de Semana Santa do 2003 foi un dos mellores exemplos.
Houbo opcións para todos. O autobús ía ó
completo e quedou moita xente na reserva de praza. Xa o primeiro día
de actividade, xoves 17, os grupos dispersáronse e cada un fixo
a actividade que quixo. Ó grupo de travesía deixámolo
en Fuente De e non o volvemos ver ata o sábado en que saímos
o seu encontro no pobo de Tresviso. O grupo de escalada viámolo
pola noite, chegaban esgotados pero felices.
Quizás o grupo maioritario era o de montaña. O
xoves subiron polos endemoñados Tornos de Liordes ata a Vega de
Liordes e dende alí fixeron cumio en Torre Alcacero. O día
seguinte saíron dirección Aliva, subindo ó Pico
Cortes e ó Pico de Camara. O sábado, a pesar de amañecer
chovendo, dirixíronse ó central eléctrica do Urdón,
que é onde comeza a ascensión ó impresionante desfiladeiro
de Tresviso, para encontrarnos co grupo de travesía. Ó baixar
o desfiladeiro foi cando realmente démonos conta do verdadeiro trazado
del Tresviso.
Outro dos grupos fixo sendeirismo, coñeceron as rutas
clásicas de Picos de Europa como os Puertos de Aliva. Aínda
había más opcións, moita xente simplemente quixo facer
turismo, visitaron o mosteiro de Santo Toribio de Liébana e o seu
val. Incluso chegaron ata Santillana del Mar.
Pero o mellor grupo foi o dos rapaces. Felicidades a Irene, Sofía,
Alejandro, Astar e o xefe de todos, Jorge. Foron uns auténticos
campións. O único problema era que no había forma
de que se durmiran. Eles son o futuro dun Club multi-opcional chamado Montañeiros
Celtas.
Escalada en Picos na Semana Santa
Almorzamos en Potes uns pequenos bocatas de tortilla francesa
e entre bocado e bocado íamos deseñando o que podería
ser un día perfecto de escalada. O día comezaba a romper
e todo facía pensar que seria perfecto.
Así foi, xa que nada mais deixarnos o bus en Allende ,xa
facía calor e a vista das paredes do Cueto Ajero era espectacular.
Só faltaba escalar e aproveitar.
Hora e media máis tarde xa estabamos a pé de vías.
Escalamos en vías totalmente equipadas, en vías o máis
puro estilo clásico, realmente unha “pasada”.
A ultima hora do día, e coa sensación de que soubera
a pouco, baixamos a colle-lo bus. Na espera deu tempo para beber unha cervexa,
recreándonos ca vista do Cueto Ajero e pensar que íamos facelo
ó día seguinte.
A Semana Santa é o que ten, xente, caravanas e máis
xente. Conseguimos, ás dez da mañá, coller o teleférico
de Fuente Dé. Máis xente, pero xa pasada a Vueltona, a multitude
convertíase en pequenos grupos, entre eles o noso, ben pequeno porque
tan só eramos catro, coa intención de escalar na Agulla de
Bustamante. O tempo xa non era o do día anterior; demasiado inestable.
Chegados as proximidades da Canalona e collemos á esquerda para
subir unha pala que remataba no comezo dunha canal que daba acceso á
vía normal. Comezando a vía, comeza a chover, e máis
tarde a nevar, pero a pouca intensidade da precipitación non impedía
seguir escalando, eso si, abrigados e con botas (...nada de gatos). Non
deu para máis, rematámo-lo longo e baixamos botando chispas.
As sete queda en recollernos o bus, e pensando na multitude.... O día
foi realmente gozoso, opinión xeneralizada do grupiño.
Decidimos que sería mellor volver a Cueto Ajero ó
día seguinte, pensando nos problemas desta xornada.
Erguémonos.... chovía o suficiente como para pensar
en meternos no saco de novo, non foi así pero pensouse.
XENTE ENCANTADORA
TRAVESÍA SANABRIA - PORTO
17 / 18 de Maio
Saín cunha xente encantadora, todos cunhas enormes gañas
de pasalo ben. Partimos da “Laguna de los Peces” en Sanabria
cun espléndido día, comprobando que xa no quedan lugares
remotos.
Cruzámo-lo “Valle del Tera”. Descansamos no refuxio de
“Vega de Conde”. Nunha das súas fiestras estaba colgado a calavera
dun lobo. Alguén se levou os cabeiros como recordo. Seguimos cara
a “laguna de Lacillo”, aquí comemos. Despois quedábanos
a subida ó Moncalvo (2.044 m). Encontramos neve. Ía con grandes
pateadores e subimos en tempo record. Rompemos tódolos tempos
previstos. Estabamos na cume do Moncalvo e nos dixemos, xa que estamos
aquí ¿por que non o Moncalvillo (2.037 m)? E cara alí
nos diriximos. A volta a fixemos en vertical polo lado oposto ó
proxectado. Buscamos o río Bibei onde acampamos.
Choveu un pouco de noite pero ó día seguinte apareceu
un día nubrado que foi despexando. Decidimos subir ao Montouto (1.858
m). O día xa estaba precioso, non tíñamos presa. Seguimos
cara “Vega de Valdelienda” e dende alí xa collemos a tediosa pista
que nos levou cara Porto. A xente de alí estivo moi amable connosco.
En Porto tivemos o único contratempo, o seu famoso restaurante estaba
cerrado polo que tivemos que ir a comer a Vilavella.
A travesía foi preciosa. A xente encantadora. O hotel
“La Belle Etoile” un cinco estrelas. A tenreira do domingo no seu
punto xusto. O tempo perfecto nin frío nin calor. E sobre todo...
Vivan as travesías.
EVEREST. 60 ANIVERSARIO
UN POUCO DE HISTORIA
En 1921 unha expedición
inglesa de recoñecemento intenta, por primeira vez, atopar unha
vía de acceso ó Everest que poda levar ata o seu cumio. En
1924, na terceira expedición británica, Irvine e Mallory
desaparecen preto do cumio, deixando a dúbida de se lograron alcanzalo.
A décima expedición británica, despois de dous meses
e medio de esforzo, consegue alcanzar o cumio da montaña máis
alta do planeta, con dous homes: o neocelandés Edmund Hillary e
o sherpa Tenzing Norgay, foi o 29 de maio de 1953, unha data histórica
para o montañismo.
A primeira ascensión
sen osíxeno a realizaron Reinhold Messner e Peter Habeler en 1978.
O primeiro deles aínda o fixo máis difícil ó
ser o primeiro en ascender ó cumio en solitario, ademais de facelo
sen osíxeno, en estilo alpino, pola cara norte e en época
monzónica, foi o 20-08-1980, toda unha proeza.
En 1983, o vasco Martín
Zabaleta, converteuse no primeiro español en conseguilo.
Os galegos o intentan en 1992,
era unha expedición de 12 membros entre os que se atopaban algúns
dos mellores alpinistas da nosa terra, moitos deles cunha gran experiencia
e todos cunha grande ilusión, aínda que tiveron que retirarse
sen chegar ó cumio. A maioría deles eran Montañeiros
Celtas.
En 1993, o galego-venezolano
Ramón Blanco chega ó cumio. En 1996, Jesús Martínez
Novas convértese no primeiro galego en ascender sen osíxeno.
Mención especial merece
unha muller, galega, de Vigo, socia de Montañeiros Celtas desde
que era unha mociña, orgullo do Club, quen converteuse na primeira
española en ascender ó Everest sen osíxeno, é
Chus Lago que alcanzou, pola cara norte, a mítica cota de 8.848
m. na mañá do 26 de maio de 1999. Foi ó terceiro intento
desta montañeira, que xa participara na expedición de 1992
e noutra do ano 1998. Ademais de contar ca experiencia de outras grandes
montañas, como o seu ascenso a Cho-Oyu en 1997, a súa tenacidade
e carácter, foron fundamentais para afrontar este difícil
reto, pero non se pode esquecer a tremenda preparación física
e mental que supón esta ascensión sen osíxeno, a ascensión
de Chus á “Diosa Nai da Terra”, significado de Chomolungma, o nome
tradicional tibetano do monte Everest.
HUMOR
Leis do montañeiro.
Todo camiño, tarde ou cedo, chega ó seu fin.
O mellor camiño é o outro.
As cabras sempre tiran monte arriba.
A mochila que pesa menos é a do compañeiro.
O camiño faise ó andar. Non se busca.
Os camiños dos montañeiros son os feitos polos xabarís.
A realidade nunca se adapta ó mapa.
Hai moitas maneiras de interpretar un mapa, e a correcta sempre será
a outra.
A experiencia non ten porque ir ligada á razón.
A memoria serve para estar sempre na montaña, non para guiarnos.
A montaña non se adapta o montañeiro, nin viceversa.
A neve boa é a neve dos primeiros 5 minutos e a neve derretida.
Atallar é a arte de facer un traxecto en máis tempo e
con máis sangue (véxase flora típica dos atallos).
O mellor montañeiro non é o que sube máis alto
nin o que vai máis rápido. O mellor é o que se queda
atrás a axudar a quen non pode (ou iso dise).
Todo montañeiro sufre para sentirse ben.
Na montaña está prohibido todo aparello máis sofisticado
cun compás e un mapa. Polo tanto, non hai lugar para os móbiles
nin para os GPS.
A montaña é unha dictadura que se rexe pola
liberdade de expresión, pero, ante todo, é unha dictadura.
Goza todo o que poidas en cada intre da montaña, non sexa que
te poidas arrepentir.
O incumprimento destas leis provocará a inmediata perda da condición
de montañeiro.
Ante a incomprensión destas leis, vostede non é montañeiro
C.M.R.A.M. (Comando montañeiro revolucionario ante-móbiles).
ESPELEOSECCIÓN
10/11 e 17/18 maio: Curso de Descenso deportivo de Canóns
9 membros do club: Óscar, E Varela, Conchi, Juan Carlos ( que
estreaba) Pepe, Laura (tamén estreaba), Emilio e Mónica participamos
neste curso. O que falta, Jesús, era un dos monitores.
Dúas fins de semana: a primeira, en Melón, con teórica,
utilización do material, nós,... e descenso do Cerves, onde
xa instalabamos “os quimos”. Ía de auga... sobrado. A segunda, en
Vilariño de Conso onde descendemo-lo Val do Cenza o sábado,
para facer prácticas de todo tipo nunha parede o domingo: nós
desembragables, descenso con valdostano, instalacións diversas,
instalación e paso de afastadores, instalacións de corremáns
con autoseguro, recuperación de cordal,... pedagoxicamente, do máis
interesante.
Pasámolo ben, aprendimos un montón, e vimos cunhas ganas
inmensas de facer Canóns instalando nós (baixo a supervisión
de expertos polo de agora)
Como práctica, o sábado 24 Mónica, Emilio e Daniel,
co apoio de Lourdes, descenderon o Mougás, equipando sen problemas,
os “cursillistas”.
17-20 de Abril: Curso de Perfeccionamento técnico I da EEE, en
Cantabria,
Este ano formouse un grupo de irreductibles espeleólogos con
ansias de aprender máis alá dos nosos horizontes. Por iso,
Pablo, Óscar, Pilar e Daniel, xunto coa estimable compaña
de Yolanda (do GE Arcoia), atrevéronse a ir a un curso da Escola
Española en Ramales de la Victoria.
Para poder ir ó curso, enganamos ó resto da Sección
para pasa-la Semana Santa en Cantabria, indo os últimos catro días
ó curso. Xa un día antes tivéramos que prepara--la
gran cantidade de material específico e individual, que a algún
chegoulle a sacar de quicio. Para non deshonra-lo deporte, chegamos tarde
a clase ó día seguinte, aínda que así nos libramos
media hora dun día completo de teoría pura e dura, desa na
que comprendes que a teoría espeleolóxica foi inventada por
algún fumao de petas ata reventar.
Ó día seguinte, despois de erguernos ás 8h (isto
é o malo dos cursos, que a xente pensa que hai que cumpli-los horarios)
fomos facer unha mañá de aburrimento de prácticas
de técnica básica de progresión por corda na entrada
de Cova Mur. Aínda peor foi a tarde, onde fumos sometidos a unha
proba de resistencia espeleolóxica, na que había que evitar
quedarse durmido en medio dunhas clases de alimentación e entrenamento
despois do xantar.
O curso consistiu nun movemento de coches do albergue en Ramales de
la Victoria ata o “centro de alto rendemento espeleolóxico da EEE”
en Cubillas e Cova Mur. Por certo, este centro cun nome moi bonito,en realidade,
son dúas aulas, un servicio, un balcón espléndido
e un cuarto de material, todo eso, no socalco do río esperando os
próximos asulagamentos (para lamentarse). Pola noite, fumos tomar
algunhas cervexas con algún camarada do curso e o noso grupo espeleolóxico
que andaba desorientado dende a nosa deserción.
Volta ó día seguinte a erguerse ás malditas 8h
(sobretodo para algúns) para facer un día de prácticas
de instalacións, nas que nos obrigaban a adaptarnos as técnicas
homologadas pola CE, que se non non valen. Recollimos un pouco cedo para
ir de compras espeleolóxicas a Ramales.
O último día, obrigáronnos (que conste en acta)
a erguernos ás 7h, aínda que algunha se despertou as 11h
despois de ir de troula toda a noite. Por riba de todo, a sufrir coas excitantes
e íntimas técnicas de autorrescate, aínda que só
duraron unhas horiñas da mañá.
Despois, todos correndo ó centro en Cubillas a encher unhas
encuestas aleatorias sobre o curso e a decirnos a valoración espeleolóxica
de cada un, destacando a certo grupo de cursillistas coma nós. Vaia,
ata se chamaban igual.
Saímos fungando (a algún incluso rosmando) para ir xantar,
ás 16:30 h, onde nos esperaban os nosos chóferes para voltar
a Vigo todos orgullosos. Antes de partir despedímonos en batallón,
coa fustración de non deixar “enchufado” a certo membro da
Sección entre as grandes élites.
12-20 abril: Semana Santa: Cantabria
Un ano máis chegou a Semana Santa e xa que algúns membros
do club farían o IV Curso de Perfeccionamento I da Escola Española
de Espeleoloxía que tería lugar en Ramales de la Victoria
(Cantabria) do 17 ó 20 de Abril pois aproveitamos e fomos para Cantabria
a disfrutar da semana enteira, cunha axenda toda chea de actividades, que
empezaba primeiro na zona de Rionansa para visita-la cova do Soplao e continuaba
despois na zona de Ramales e arredores, onde faríamos diversas covas
(Cueva Fresca, Humizas-Cullalvera, ...)
Espeleonovas
14-15 xuño. XXXVI Campamento Galego de Espeleoloxía.
F.G.E
28-29 xuño. 8º Campamento Social infanfil/xuvenil de Espeleoloxía.
5 xullo. Xornadas abertas Descenso de Canóns. Para Maiores
6 xullo. Xornadas abertas Descenso de Canóns. Para Menores
Tamén recordaros que a partir do mes de Xuño chega
a tempada de . . . ¡Picoña!. Este ano contaremos coa presencia
de moitos novos “expertos”. ¡¡Ide collendo forzas!!
Atención:
Como xa sabedes, estamos tódolos Xoves de 20:30 a 22h para que
poidades contactar telefonicamante ou baixando polo club, para vos informar
dalgunha actividade. NO MESMO HORARIO REALIZARASE O PRÉSTAMO E DEVOLUCIÓN
DE MATERIAL
Informamos que por cambios alleos a este colectivo,
e temporalmente mentras non se busca outro lugar, para utiliza-lo refuxio
de Cobas hai que notifica-lo con antelación para que nos faciliten
a chave. Chamade ó Clube se o precisades.
A Sección
ACTIVIDADES SUBACUÁTICAS
CURSO DE VELA
Como xa se avanzou no boletín anterior, dende a Sección
de Actividades Subacuáticas pretendemos xuntar un grupo para realizar
este verán un curso coa Escola Galega de Vela, en Bouzas.
O ano pasado algúns xa vos iniciáchedes nesta práctica
deportiva e, se vos gustou, é o momento de retomala con maior profundidade.
Se simplemente queredes senti-la sensación de manexar unha pequena
embarcación coa axuda do vento, tamén é a vosa oportunidade.
Iiremos informando das novidades en cuanto a este curso, aínda
en proceso de preparación cando se escriben estas liñas.
Non obstante, está aberta xa a lista para os interesados.
MÓLLATE NO MAR
Atención, xuvenís. Para a mañá do sábado
28 de xuño estamos preparando na Sección de Actividades Subacuáticas
unha actividade para vós. Se non podedes ir surfear, non vos preocupedes
que hai mar suficiente para todos.
O lugar, a coñecida praia do Vao, e a actividade, unha pequena
introducción ó uso das aletas, o tubo e as gafas, para que
este verán podades gozar das inmersións na praia. Sairemos
do Club para recolle-las cousas, e iremos no Vitrasa. Só tedes que
preocuparvos por leva-lo bañador e a toalla, pero é mellor
que tamén levedes (se tedes) calquera material propio da actividade.
CAMPIONATO SOCIAL DE PESCA SUBMARINA
O pasado domingo 18 de maio estaba organizado o Campionato Social de
Pesca Submarina do Club. A zona que se solicitou para realiza-lo foi Cabo
Silleiro. Nembargantes, o reducido número de inscritos obrigou a
suspendelo.
Esta actividade vense facendo tódolos anos para que os tres
primeiros clasificados vaian como representantes do Club nas distintas
competicións de pesca submarina que organiza a Federación
Galega de Actividades Subacuáticas. Por tanto, a falta deste campionato,
determinouse que representaran ó Club os seguintes pescadores: Víctor
Puerta, José M. Sierra e Ignacio Fazanes. Ánimo, chicos!
ADQUISICIÓNS
Debido ó peche dunha coñecida tenda de mergullo, a Sección
de Actividades Subacuáticas adquiriu material a bo prezo.
Ademais de gafas, aletas e tubos, temos un regulador completo (primeira
etapa, segunda etapa, octopus, manómetro e profundímetro).
A isto hai que engadir dous traxes de neopreno doados por Ana Gil Llorens,
así como diverso material cedido por Fernando, o “vice”. Moitas
gracias ós dous.
A PRIMEIRA DO AÑO
O pasado sábado 31 de juño realizámo-la primeira
inmersión do año. O día non amañeceu tan soleado
como os anteriores, pero non puido ós catro “celtas”, licencia en
man, desexosos dun bo chapuzón. Así, reunímonos no
peirao deportivo de Bouzas: Sechu, Fernando, Xabi e a que escribe. No barco
atopámonos con Cristina, a única do Club que se animou co
curso de mergulladora de 1 estrela, que xa está coas prácticas
de mar.
Nesta ocasión nos enrolamos na tripulación do barco da
S.A.S. García Alén, que conta con vellos coñecidos
do noso Club. Ademais da xente de Celtas, había cursillistas dos
cursos de 1 e 2 estrelas, así como uns cantos portugueses que semellaban
non adaptarse á hora española.
Durante o traxecto en barco sucedíanse as conversacións
de pasadas inmersións e, ¡como non!, de material. Cada cal
amosaba os seus “tesouros”. Nós aínda puidemos presumir do
“octopus” novo do Club. Pero, claro, alí estaban os portugueses,
sempre “tan humildemente” equipados. Hai que ver o que lle gusta a esta
xente El Corte Inglés.
A zona de inmersión elixida foi Cabo de Mar, situada fronte
ó Museo do Mar de Alcabre. Cando o barco chegou a este punto, empezou
en cuberta o baile de botellas, chumbos ou aletas. Tamén comezaron
os suspiros e xuramentos: “¡pero se eu cabía aquí o
ano pasado!”, “¿ónde está a maldita chave para axustar
o regulador?”. E no faltaron as dúbidas de toda primeira inmersión:
“¿montei ben a botella? ¿O isto era ó revés?”,
“¿cántos chumbos levaba o ano pasado?”, “¿como se
di debaixo da auga que todo vai ben?”.
Solucionadas estas incógnitas, non quedaba máis que zambullirse.
Os catro de Celtas formamos un grupo, dividido en dúas parellas:
Sechu e Xabi, Fernando e a cuarta en discordia. En Cabo de Mar hai dous
fachos, nós queriamos ir ó máis novo, e digo queriamos
porque se notaba que estabamos un pouco “peixes”. Baixando polo rizón,
cada parella rematou polo seu lado.
Por unha parte, Sechu e Xabi comezaron a inmersión xuntos, pero
logo separáronse. Un tirón de orellas para Xabi: a unidade
mínima de mergullo é a parella e, cando se perde ó
compañeiro, un minuto e arriba. Así evitase que a inmersión
se converta nunha preocupación.
Fernando e Pilar, cada un confiando nas habilidades doutro co compás,
tomaron o rumbo ó faro. A conclusión de tal confianza foi
unha volta completa ó mesmo… ¡¡¡pero a dez metros
de distancia!!! Sechu, que estaba esperando en superficie polo seu compañeiro,
non facía máis que ver dous puntos ó lonxe que saían
cada vez nun sitio diferente. O final rematamos en dirección oposta
ó barco e tocou aletear do lindo para chegar a el. No obstante,
sacando o lado positivo, gustaríame sinalar que Fernando e
máis eu funcionamos como parella de mergulladores (especifico para
que Rosiña non me bote o can): no global nos perderíamos,
pero o compañeiro o tivemos sempre ó carón. Corremos
tanto polo fondo que pouco vimos, pero atravesamos unha alfombra de ofiuras,
digna de mención.
Xa de volta a casa no barco e descansando do esforzo (en realidade
era parte do adestramento para a multiactividade de xuño), comentámo-las
experiencias da inmersión. A conclusión é que hai
que repetir. Fer, quérote de parella, pero, por favor, practica
antes co compás.
VINDEIRAS ACTIVIDADES
XUÑO
14-15 Trevinca Actividade Xuvenil. Travesía de Montaña
S.D. Montañismo
14-15 Cobas Campamento Galego de Espeleoloxía FGE - E.C.Aradelas
14-15 Serra do Xerés IX Descenso de Barrancos FGM
– Ártabros
14-15 Faro Budiño Curso de Escalada Artificial EGAM
21-22 Ría de Vigo Travesía: Kaiak+Espeleo+Marcha+Natación+BTT
SS.DD. do Club
21-22 Trevinca XVI Marcha con Vivac FGM – Peña Trevinca
MG
28-29 O Rosal Piragüísmo Popular no Río Tamuxe
SS.DD. do Club
28-29 Mondoñedo 8º Campamento Social Infantil-Xuvenil
Espéleo S.D. Espeleoloxía.
28 Ría de Vigo Actividade Xuvenil. Móllate no mar
S.D. Actividades Subacuáticas
XULLO
5-6 Leiro Campamento Infantil de Verán S. Infantil-Xuvenil
5 O Rosal Descenso Canóns: descubremento inf-xuvenil S.D.
Espeleoloxía.
6 O Rosal Descenso Canóns: descubremento adultos S.D.
Espeleoloxía.
6 Vila de Cruces Sendeiro das Cruces. PRG 35 S.D. Sendeirismo
12-13 Porto de Mouros Campamento de Verán SS.DD. Montañismo-A.
Subacuaticas
19-20 Galiñeiro Actividade Xuvenil. Xornadas de Escalada
S.D. Escalada
25-27 Soria Picos de Urbión S.D. Montañismo
AGOSTO
2-10 Gavarnie (Francia) Pirineos 2003 S.D. Montañismo
Director: José López Pérez “Sechu”. Maquetación
e montaxe: Henrique Soto Campos
Normalización lingüística: Enrique González
Cameselle. Edita: Club Montañeiros Celtas.
Colaboran neste número: Pilar Orche, Lourdes Castiñeira,
José Luis Vázquez, Martín García (Shambala),
Françoise Fauré, Conchi Barciela, Francisco Escrich,
Andrea M. Rosario, Jorge Rosario, Lourdes Domingo,
Daniel Ballesteros, Carolina Rodríguez Domingo, Xabier Posa,
Fernando Fernández, Gaspar Ribé, Manoel Chao,
Elvira Álvarez, Pilar Riveiro, Conchi Gilino.
Club Montañeiros Celtas non comparte, necesariamente, as opinións
dos seus colaboradores.
Imprime: Copy Camelias. Depósito Legal: VG:40-1998
Impreso en papel reciclado